Mirosław Kropielnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mirosław Kropielnicki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1965
Dębica Polska
Współmałżonek Bożena Borowska
Lata aktywności od 1988
Zespół artystyczny
Teatr Nowy w Poznaniu

Mirosław Kropielnicki (ur. 9 lipca 1965 w Dębicy) – polski aktor teatralny i telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1988 roku ukończył studia na PWST we Wrocławiu. W 1988 roku pracował w Teatrze im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze, w latach 1988-1991 w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu, a w latach 1991-1992 w Teatrze Polskim w Szczecinie. Obecnie zatrudniony w Teatrze Nowym w Poznaniu. W roku 2008 został nominowany przez miesięcznik "Teatr" za najlepszą rolę sezonu 2007/08, a w Poznaniu uhonorowany medalem Za Zasługi dla Województwa Wielkopolskiego. W styczniu 2013 roku odznaczony medalem "Zasłużony dla Kultury Polskiej"[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Łódź - VI Ogólnopolski Przegląd Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych - wyróżnienie za rolę Jana w przedstawieniu "Panna Julia" Augusta Strindberga w reżyserii Igi Mayr, PWST Wrocław (1988)
  • Srebrna Maska - przyznawana przez Lożę Patronów Teatru Nowego (1994)
  • Łódź - II Ogólnopolski Festiwal Sztuk Przyjemnych - nagroda dla Najprzyjemniejszego Aktora za rolę Allana Felixa w przedstawieniu "Zagraj to jeszcze raz, Sam" Woody'ego Allena w Teatrze Nowym w Poznaniu – plebiscyt publiczności (1996)
  • Srebrna Maska - nagroda Loży Patronów Teatru Nowego - za cztery role w spektaklu "Maszyna do liczenia" Rice'a i trzy role w "Paradach" Potockiego (1998)
  • Poznań - Medal Młodej Sztuki przyznawany przez "Głos Wielkopolski" w dziedzinie teatru, za efektowne role komediowe w przedstawieniach Teatru Nowego – "Parady", "Zagraj to jeszcze raz, Sam" (1999)
  • Kalisz - XLIV KST - nagroda za rolę drugoplanową - za rolę Księcia Buckinghama w przedstawieniu "Król Ryszard III" Shakespeare'a w T. Nowym im. Łomnickiego w Poznaniu (2004)
  • Edinburgh - Edinburgh Fringe Festival - nagroda Herald Angel "The Stage Award for Acting Excellence" (za doskonałość), za spektakl "Faust" w Teatrze Nowym im. T. Łomnickiego w Poznaniu (2005)
  • Srebrna Maska - nagroda Loży Patronów Teatru Nowego im. Tadeusza Łomnickiego za rolę Mefistofelesa w przedstawieniu "Faust" według Goethego (2005)

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane role teatralne[edytuj | edytuj kod]

Teatr Nowy w Poznaniu:

  • Piękna Lucynda
  • Mein Kampf
  • Czerwone nosy
  • Lot nad kukułczym gniazdem
  • Sługa dwóch panów
  • Kuglarze i wisielcy
  • Zagraj to jeszcze raz, Sam
  • Maszyna do liczenia
  • Parady
  • Pułapka
  • Androkles i lew
  • Sny
  • Iwona, księżniczka Burgunda
  • Wesele
  • Sędziowie
  • Czego nie widać
  • Król Ryszard III
  • Kolacja na cztery ręce
  • Namiętność
  • Faust
  • Życie jest snem
  • Przyjęcie dla głupca
  • Hamlet
  • Burza
  • Arka Noego. Nowy koniec Europy
  • Udając ofiarę
  • Lobotomobil
  • Mary Stuart
  • Bestia
  • Biały Szejk
  • Poper
  • Dyskretny urok burżuazji
  • Dziady

Teatr Polonia w Warszawie:

  • Romulus Wielki reż. Krzysztof Zanussi (2009)

Teatr Komedia we Wrocławiu:

  • Kolacja dla głupca reż. Paweł Okoński (2013)

Centrum Kultury Suchy Las:

  • Seks dla opornych reż. Bożena Borowska-Kropielnicka (2014)

Och-Teatr w Warszawie

  • Truciciel reż. Cezary Żak (2015)
  • Udając ofiarę reż. Krystyna Janda (2016)
  • Przedstawienie świąteczne w szpitalu Św. Andrzeja reż.Krystyna Janda (2016)
  • Nos reż. Janusz Wiśniewski (2016)
  • Dobry Wojak Szwejk idzie na wojne reż. Andrzej Domalik (2017)
  • Pomoc Domowa reż. Krystyna Janda (2017)

Teatr Telewizji:

  • Tośka, reż. Andrzej Maleszka (1994)
  • Szkoła uczuć. Dzieje pewnego młodzieńca, reż. Krzysztof Zaleski (1996)
  • Dziady reż. Radosław Rychcik (2014)
  • Damy i Huzary reż. Krystyna Janda (2015)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. AJ: Teatr Nowy zainaugurował Rok Jubileuszowy. www.gloswielkopolski.pl, 7 stycznia 2013. [dostęp 9 stycznia 2013].
  2. Sylwia Lechna, Wsłuchać się w siebie, „e-teatr.pl” [dostęp 2018-06-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]