Mistrzostwa Świata w Snookerze 1992

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa świata
1991 ← 1992 → 1993
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 32
Miejsce Anglia Crucible Theatre, Sheffield
Zwycięzca Szkocja Stephen Hendry
II miejsce Anglia Jimmy White
Najwyższy break 147 Anglia Jimmy White
Rozegrane mecze {{{liczba rozegranych meczów}}}
Mecze do zera Parrott - Charlton (1R)

Mistrzostwa Świata w Snookerze 1992 (ang. 1992 Embassy World Snooker Championship) - ostatni a zarazem najważniejszy turniej w sezonie 1991/1992, rozegrany w dniach 18 kwietnia - 4 maja 1992 roku w Crucible Theatre w Sheffield.

Obrońca tytułu, Anglik John Parrott przegrał w meczu ćwierćfinałowym ze Szkotem Alanem McManusem.

Mistrzostwa wygrał Szkot Stephen Hendry, który w finale pokonał Anglika Jimmy'ego White'a 18–14.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

[1]

  • Zwycięzca: £150 000
  • II miejsce: £90 000
  • Półfinalista: £45 000
  • Ćwierćfinalista: £22 500
  • Ostatnia 16: £12 000
  • Ostatnia 32: £6 500
  • Ostatnia 48: £5 000
  • Ostatnia 64: £3 000
  • Ostatnia 96: £1 375
  • Ostatnia 128: £750
  • Ostatnia 155: £500
  • Najwyższy break w fazie kwalifikacyjnej: £4 000
  • Najwyższy break w fazie telewizyjnej: £14 000
  • Maksymalny break w fazie telewizyjnej: £100 000

Wydarzenia związane z turniejem[edytuj | edytuj kod]

  • Tegoroczni debiutanci snookerowych mistrzostw świata to: Peter Ebdon, Mark Johnston-Allen, Mick Price, Chris Small, Stephen Murphy, finalista Grand Prix 1990 Nigel Bond i Tajlandczyk James Wattana, który stał się pierwszym graczem z Dalekiego Wschodu grającym w Crucible Theatre.
  • Jimmy White podczas meczu pierwszej rundy przeciwko Maltańczykowi Tony'emu Drago wbił breaka maksymalnego. Był to drugi break maksymalny który padł podczas snookerowych mistrzostw świata (pierwszy, autorstwa Cliffa Thorburna miał miejsce w 1983).
  • Zwycięstwo 10-0 Johna Parrotta nad Eddiem Charltonem jest do dziś jedynym zwycięstwem "do zera" w historii mistrzostw świata w snookerze rozgrywanych w Crucible Theatre.
  • Do drugiej rundy awans wywalczyło zaledwie 8 zawodników rozstawionych. Taka sytuacja powtórzyła się w mistrzostwach świata w 2012 roku.
  • Steve Davis przegrał w pierwszej rundzie z kwalifikantem Peterem Ebdonem 10-4. Była to pierwsza od mistrzostw świata w 1982 roku porażka tego zawodnika w pierwszej rundzie mistrzostw świata.
  • Wygrywając 10 ostatnich frame'ów meczu finałowego tegorocznych mistrzostw świata przeciwko Jimmy'emu White'owi, oraz 9 partii meczu pierwszej rundy Mistrzostw Świata 1993 przeciwko Danny'emu Fowlerowi, Stephen Hendry wygrał 19 partii z rzędu, co stanowi nie pobity do tej pory rekord zwycięskich kolejnych frame'ów.
  • Stephen Hendry pokonując w półfinale Terry'ego Griffiths'a 16-4 ustanowił kolejny rekord - najwyższej wygranej w półfinale mistrzostw świata. Rekord ten pobił w mistrzostwach świata w 2004 roku Ronnie O’Sullivan pokonując w 31-frame'owym pojedynku właśnie Hendry'ego 17-4.
  • Podczas tego turnieju padło 25 breaków stupunktowych.
  • Do finału awansował Anglik Jimmy White, dla którego był to czwarty udział w finale mistrzostw świata, a zarazem trzeci z rzędu.
  • W finale tegorocznych mistrzostw świata Stephen Hendry "powrócił do meczu" od stanu 8-14 wygrywając 10 kolejnych frame'ów i ostatecznie zwyciężając w całym spotkaniu 18-14. Jest to do tej pory największa liczba partii wygranych z rzędu podczas snookerowych mistrzostw świata.

Drabinka turniejowa[edytuj | edytuj kod]

[1]

Pierwsza runda Druga runda Ćwierćfinał Półfinał
Lepszy w 19 frame'ach Lepszy w 25 frame'ach Lepszy w 25 frame'ach Lepszy w 31 frame'ach
                           
           
 Anglia John Parrott  10
 Australia Eddie Charlton  0  
 Anglia John Parrott  13
   Anglia Tony Knowles  4  
 Anglia Tony Knowles  10
 Anglia Mark Johnston-Allen  4  
 Anglia John Parrott  12
   Szkocja Alan McManus  13  
 Anglia Mick Price  10
 Irlandia Północna Dennis Taylor  6  
 Anglia Mick Price  10
   Szkocja Alan McManus  13  
 Szkocja Alan McManus  10
 Anglia Mike Hallett  8  
 Szkocja Alan McManus  7
   Anglia Jimmy White  16
 Anglia Jimmy White  10
 Malta Tony Drago  4  
 Anglia Jimmy White  13
   Kanada Alain Robidoux  11  
 Kanada Alain Robidoux  10
 Anglia Nigel Bond  7  
 Anglia Jimmy White  13
   Kanada Jim Wych  9  
 Kanada Jim Wych  10
 Anglia Dean Reynolds  7  
 Kanada Jim Wych  13
   Anglia Willie Thorne  6  
 Anglia Willie Thorne  10
 Anglia Gary Wilkinson  6  
           
 Anglia Peter Ebdon  10
 Anglia Steve Davis  4  
 Anglia Peter Ebdon  13
   Anglia Martin Clark  4  
 Anglia Martin Clark  10
 Związek Południowej Afryki Peter Francisco  7  
 Anglia Peter Ebdon  7
   Walia Terry Griffiths  13  
 Anglia Neal Foulds  10
 Anglia Jason Ferguson  8  
 Anglia Neal Foulds  7
   Walia Terry Griffiths  13  
 Walia Terry Griffiths  10
 Kanada Bob Chaperon  8  
 Walia Terry Griffiths  4
   Szkocja Stephen Hendry  16
 Szkocja Chris Small  10
 Walia Doug Mountjoy  7  
 Szkocja Chris Small  10
   Nowa Zelandia Dene O’Kane  13  
 Nowa Zelandia Dene O’Kane  10
 Anglia Steve James  9  
 Nowa Zelandia Dene O’Kane  6
   Szkocja Stephen Hendry  13  
 Tajlandia James Wattana  10
 Anglia Tony Jones  4  
 Tajlandia James Wattana  10
   Szkocja Stephen Hendry  13  
 Szkocja Stephen Hendry  10
 Irlandia Stephen Murphy  3  
Finał (Lepszy w 35 frame'ach) Crucible Theatre, Sheffield, 3-4 maja 1992. Sędzia: John Street.
Jimmy White
Anglia
14-18 Stephen Hendry
Szkocja.
107–0, 16-117, 70–54, 15–101, 54-68, 76-8, 53-68, 65-67, 75-29, 9-92, 63-47, 54-62, 6-128, 8-71, 70-11, 28-83, 0-90, 0-134, 86-0, 76-7, 8-76, 52-86, 77-35, 65-53, 63-61, 70-60, 70-19, 128-0, 59-30, 81-26, 134-0, 112-5 6 breaków 100+:
2 (White) & 4 (Hendry)

Najwyższy break White'a: 134
Najwyższy break Hendry'ego: 134

107–0, 16-117, 70–54, 15–101, 54-68, 76-8, 53-68, 65-67, 75-29, 9-92, 63-47, 54-62, 6-128, 8-71, 70-11, 28-83, 0-90, 0-134, 86-0, 76-7, 8-76, 52-86, 77-35, 65-53, 63-61, 70-60, 70-19, 128-0, 59-30, 81-26, 134-0, 112-5
Szkocja Stephen Hendry został mistrzem świata 1992 w snookerze.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b World Championship 1992. global-snooker.com. [dostęp 2012-05-05].