Przejdź do zawartości

Natasha Saint-Pier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Natasha St-Pier
Ilustracja
Natasha St-Pier (2012)
Imię i nazwisko

Natasha Saint-Pierre

Data i miejsce urodzenia

10 lutego 1981
Bathurst (Nowy Brunszwik)

Instrumenty

fortepian, instrumenty klawiszowe

Gatunki

pop, pop-rock, adult contemporary, dance

Zawód

piosenkarka, kompozytorka

Aktywność

od 1996

Wydawnictwo

Sony BMG, Columbia Records, Twin Music, Guy Cloutier Communications

Powiązania

Garou, Céline Dion

Strona internetowa

Natasha Saint-Pierre, Natasha St-Pier (ur. 10 lutego 1981 roku w Bathurst w Nowym Brunszwiku) – kanadyjska piosenkarka popowa, rockowa i jazzowa pochodzenia akadiańskiego.

Reprezentantka Francji z utworem „Je n’ai que mon âme” w 46. Konkursie Piosenki Eurowizji (2001).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Bathurst w prowincji Nowy Brunszwik, jest córką dyrektora więzienia Mario St-Pierre'a i pielęgniarki położnej Rose-Marie Bard. Razem z młodszym o cztery lata bratem Jonathanem została wychowana w Saint-Hilaire Baker-Brook. Uczęszczała do szkoły średniej o profilu biologicznym.

W wieku ośmiu lat zaczęła pobierać lekcje muzyki – śpiewu klasycznego i popularnego oraz gry na fortepianie, a także tańca – baletu i jazzu. Jakiś czas później została doceniona przez swojego nauczyciela muzyki, który zaangażował ją do przedstawienia musicalowego, gdzie wykonała utwór „Mon cadeau” z repertuaru Elsy. W 1992 została dostrzeżona przez Alaina Morisoda i zaproszona do udziału w programie dla młodych talentów Sweet People Show, realizowanego przez lokalną telewizję w Quebecu. W kolejnym roku została najmłodszą finalistką konkursu Le pouvoir de la chanson, po którego zakończeniu producenci Regean i Michela Lacroix zaoferowali jej podpisanie pierwszego kontraktu płytowego z ich wytwórnią Mi Re La. W lipcu 1995 nagrała piosenkę „Le parcours du coeur”, napisaną z okazji piątej rocznicy założenia fundacji Maurice Tanguaya zajmującej się upośledzonymi dziećmi.

Saint-Pier (2006)

W sierpniu 1996 wydała swój debiutancki album studyjny pt. Emergence, nad którym pracowała ze Steve'em Baracattem. Płytę promowała singlami: „Il ne sait pas” i „Sans le savoir”[1]. Po wydaniu płyty zerwała umowę ze swoimi agentami, co tłumaczyła rozbieżnościami w postrzeganiu dalszego rozwoju artystycznego. Po rozstaniu z firmą przerwała karierę na niecałe trzy lata. Negocjacje między prawnikami obu stron dotyczące zerwanego kontraktu trwały przeszło dwa lata. Producent Guy Cloutier postanowił wówczas pomóc St-Pier i zaproponował jej współpracę, w którą zainwestował w dalszy rozwój jej kariery ok. miliona dolarów kanadyjskich.

Pod koniec lat 90. podczas trasy koncertowej w Quebecu otrzymała propozycję zastąpienia aktorki Julie Zenatti w roli Fleur-de-lys w spektaklu Notre Dame de Paris (reż. Luc Plamondon). Dzięki występowi w spektaklu została zaangażowana w produkcję brytyjskiej wersji musicalu, gdzie zagrała u boku Tiny Areny. W 2000 nagrała piosenkę „My Heart If You Will Swear” umieszczoną na płycie zawierającej utwory ze spektaklu[2]. W 2001, reprezentując Francji z utworem „Je n’ai que mon âme”[3], zajęła czwarte miejsce w finale 46. Konkursu Piosenki Eurowizjiw Kopenhadze[4][5]. Po udziale w konkursie została laureatką wielu nagród przemysłu muzycznego w Kanadzie i Francji, odbyła kilka międzynarodowych tras koncertowych. Zaśpiewała także na jubileuszu 60-lecia urodzin Johnny'ego Hallydaya. W tym samym roku wydała album pt. À chacun son histoire[6].

Saint-Pier (2009)

W marcu 2002 wydała album pt. De l'amour le mieux[7], z którą zadebiutowała na trzecim miejscu listy najczęściej kupowanych albumów we Francji[8] i dotarła do trzeciej pozycji na Belgii[9] i ósmego w Polsce[10][11]. Płytę promowała singlami: „Nos rendez-vous”[12][13] i „Tu trouveras”[14][15], z którym dotarła do trzeciego miejsca listy przebojów we Francji[16] i w Belgii[17]. W tym samym roku została jedną z gwiazd koncertu Przeboje Jedynki organizowanego przez Telewizję Polską[18].

W lipcu 2003 wydała album pt. L'instant d'apres[19], z którym zadebiutowała na trzecim miejscu listy bestsellerów we Francji[20] oraz na 11. miejscu w Belgii[21] i na 17. w Polsce[22]. Płytę promowała singlami: „Tant que c’est toi”[23] i „Mourir demain”, który nagrała z Pascalem Obispo[24].

Saint-Pier (2014)

Na przełomie 2003 i 2004 wydała dwa dwupłytowe albumy kompilacyjne, na których umieściła swoje najpopularniejsze piosenki[25][26], a także debiutanckie wydawnictwo koncertowe pt. Un instant avec Natasha St Pier[27]. Na początku stycznia 2006 wydała album studyjny pt. Longueur d'ondes[28][29], z którym zadebiutowała na szczycie listy najczęściej kupowanych płyt we Francji[30] i dotarła m.in. do drugiego miejsca notowania w Belgii[31] i 29. miejsca w Polsce[32]. Za krajową sprzedaż albumu w ponad 160 tys. egzemplarzy we Francji odebrała certyfikat złotej płyty[33]. W tym samym roku przyleciała do Polski na zaproszenie tygodnika „Gala” i zagrała minikoncert podczas uroczystej ceremonii wręczenia statuetek Róże Gali.

W listopadzie 2008 wydała album, zatytułowany po prostu Natasha St-Pier[34][35]. W kolejnym roku premierę miała trzecia składanka jej przebojów pt. 10 ans de succes, którą wydała z okazji 10-lecia działalności artystycznej[36]. 31 marca 2015 zaśpiewała utwór „Je n’ai que mon âme” podczas koncertu jubileuszowego Eurovision Song Contest’s Greatest Hits przygotowanego przez BBC z okazji 60-lecia istnienia Konkursu Piosenki Eurowizji[37].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

9 marca 2012 w Lit-et-Mixe poślubiła Grégory'ego Quillacqa, sapera i członka paryskiej brygady strażaków specjalizujących się w gaszeniu pożarów nawodnych i podwodnych[38]. Mają córkę, Bixente Maxime[39]. W 2021 ogłosiła separację z mężem.

Jest wegetarianką[40] i chrześcijanką wyznania katolickiego. Naucza też jogi[41] i od czasu do czasu nurkuje.

Dyskografia

[edytuj | edytuj kod]

Albumy

[edytuj | edytuj kod]
Rok Album Pozycja Ilość sprzedanych płyt Certyfikat
FR[42] BEL (Fl)[43] SUI[44]
1996 Émergence — — — — —
2001 À chacun son histoire 37 23 — 150 000
  • FRA: złota płyta[45]
2002 De l'amour le mieux 3 3 12 750 000
  • FRA: 2x platynowa płyta[45]
  • CAN: złota płyta[46]
2003 L'Instant d'après 3 6 14 450 000
  • FRA: platynowa płyta[45]
2006 Longueur d'ondes 1 2 11 200 000 —
2008 Natasha St—Pier 16 16 63 25 000 —
2009 Tu trouveras... 10 ans de succès 23 31 — 50 000 —
2012 Bonne nouvelle 11 11 80 30 000 —
2013 Thérèse, vivre d'amour 2 4 — 60 000 —
2015 Mon Acadie 16 18 62 14 000 —
2017 L'Alphabet des Animaux 78 68 — 2 500
2018 Thérèse de Lisieux – Aimer c’est tout donner 23 55 40 40 000
2020 Croire

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Natasha St-Pier – Emergence. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  2. ↑ Various – Notre-Dame De Paris Version Anglaise. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  3. ↑ Sietse Bakker: This weekend: more info for København. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
  4. ↑ Sietse Bakker: More information about national finals. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-02-13. [dostęp 2014-07-20]. (ang.).
  5. ↑ Eurovision Song Contest 2001. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-10-01]. (ang.).
  6. ↑ NatashaStPier* – À Chacun Son Histoire. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  7. ↑ Natasha St-Pier – De L'amour Le Mieux. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  8. ↑ Album Top 100. [w:] Syndicat national de l’édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com, 2002-04-06. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  9. ↑ Ultratop 200 Albums. [w:] Ultratop 50 [on-line]. www.ultratop.be, 2002-04-20. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  10. ↑ Oficjalna lista sprzedaży / 14.07.2003 – 20.07.2003. [w:] ZPAV [on-line]. www.olis.onyx.pl, 2003-07-20. [dostęp 2014-10-22]. (pol.).
  11. ↑ Kamil Górecki: Natasha St-Pier conquers Poland. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-08-09. [dostęp 2014-07-28]. (ang.).
  12. ↑ Natasha St-Pier – Nos Rendez-Vous. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  13. ↑ NATASHA ST-PIER – NOS RENDEZ-VOUS (CHANSON). [w:] Syndicat national de l’édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  14. ↑ Natasha St-Pier – Tu Trouveras. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  15. ↑ NATASHA ST-PIER – TU TROUVERAS (CHANSON). [w:] Syndicat national de l’édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  16. ↑ Single Top 100. [w:] Syndicat national de l’édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com, 2002-04-13. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  17. ↑ Ultratop 50 Singles. [w:] Ultratop 50 [on-line]. www.ultratop.be, 2002-04-06. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  18. ↑ Natasha St-Pier w Polsce - Muzyka w INTERIA.PL [online], interia.pl [dostęp 2024-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-01].
  19. ↑ Natasha St-Pier – L'Instant D'Après. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  20. ↑ Album Top 100. [w:] Syndicat national de l’édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com, 2003-11-02. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  21. ↑ Ultratop 200 Albums. [w:] Ultratop 50 [on-line]. www.ultratop.be, 2003-11-15. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  22. ↑ Oficjalna lista sprzedaży / 09.02.2004 – 15.02.2004. [w:] ZPAV [on-line]. www.olis.onyx.pl, 2004-02-15. [dostęp 2014-10-22]. (pol.).
  23. ↑ Natasha St Pier* – Tant Que C'Est Toi. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  24. ↑ Natasha St-Pier & Pascal Obispo – Mourir Demain. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  25. ↑ NATASHA ST-PIER – À CHACUN SON HISTOIRE / L'INSTANT D'APRÈS (ALBUM). [w:] Syndicat national de l’édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  26. ↑ NATASHA ST-PIER – À CHACUN SON HISTOIRE / DE L'AMOUR LE MIEUX (ALBUM). [w:] Syndicat national de l’édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  27. ↑ Un instant avec Natasha St Pier. www.worldcat.org. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  28. ↑ Natasha St-Pier – Longueur D'ondes. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  29. ↑ NATASHA ST-PIER – LONGUEUR D'ONDES (ALBUM). [w:] Syndicat national de l’édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  30. ↑ Album Top 100. [w:] Syndicat national de l’édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com, 2006-01-21. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  31. ↑ Ultratop 200 Albums. [w:] Ultratop 50 [on-line]. www.ultratop.be, 2006-02-04. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  32. ↑ Longueur d'ondes, in Polish Albums Chart Olix.onyx.pl (pobrano 14 listopada 2024)
  33. ↑ Les 200 albums les plus vendus en France en 2006. www.fanofmusic.free.fr. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  34. ↑ Natasha St-Pier – Natasha St-Pier. ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22]. (ang.).
  35. ↑ NATASHA ST-PIER – NATASHA ST-PIER (ALBUM). [w:] Syndicat national de l’édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22]. (fr.).
  36. ↑ Płyta Tu trouveras... 10 ans de succes – Natasha St-Pier. www.muzyka.onet.pl. [dostęp 2014-10-22]. (pol.).
  37. ↑ Eurovision's Greatest Hits - full line-up revealed!. [w:] BBC [on-line]. www.bbc.co.uk, 2015-02-06. [dostęp 2015-04-05]. (ang.).
  38. ↑ Mariage de Natasha St-Pier en France : retour sur une cérémonie discrète [online], purepeople.com [dostęp 2017-11-25] (fr.).
  39. ↑ Natasha St-Pier : nouvelle photo de son fils Bixente, visiblement bien remis de son opération [online], Femme actuelle [dostęp 2018-08-03].
  40. ↑ Interview : découvrez les secrets beauté de Natasha St Pier [online], Lci [dostęp 2018-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-24].
  41. ↑ Exclu – Natasha St-Pier se confie sur sa nouvelle vie " simple et belle ", loin du showbiz [online], Gala [dostęp 2018-08-03].
  42. ↑ http://www.chartsinfrance.net/Natasha—St—Pier/charts.html
  43. ↑ ultratop.be - ULTRATOP BELGIAN CHARTS [online], www.ultratop.be [dostęp 2017-11-25].
  44. ↑ The Official Swiss Charts and Music Community [online], swisscharts.com [dostęp 2017-11-25].
  45. 1 2 3 SNEP: Natasha Saint-Pier. www.snepmusique.com. [dostęp 2016-08-25]. (fr.).
  46. ↑ Music Canada: Natasha Saint-Pier. musiccanada.com. [dostęp 2016-08-25]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]