Garou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Garou
Ilustracja
Garou (2013)
Imię i nazwisko Pierre Garand
Pseudonim Garou
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1972
Sherbrooke
Instrumenty gitara, trąbka, fortepian, organy
Typ głosu bas-baryton[1]
Gatunki pop, rock, pop-rock, adult contemporary
Zawód piosenkarz, aktor, producent muzyczny, autor tekstów piosenek[2][3][4][5]
Aktywność od 1995
Wydawnictwo Mercury/Universal Music (od 2012)

Wolfgang Entertainment/Sony BMG(2008-2012) Columbia/Sony BMG (2004-2008) Columbia/Sony Music (2000-2004)

Powiązania Paulla, Céline Dion, Bryan Adams, Marilou, Natasha Saint-Pier, Michel Sardou, Patrick Fiori,

Daniel Lavoie, Rob Thomas, Jean-Jacques Goldman, Gerald De Palmas, Francis Cabrel, Pascal Obispo, Charlotte Cardin

Zespoły
The Windows and Doors
The Untouchables
Strona internetowa

Garou (wym. [gaˈʁu]), właściwie Pierre Garand (ur. 26 czerwca 1972 w Sherbrooke)[6]kanadyjski piosenkarz, multiinstrumentalista, aktor[7] i producent[8], honorowy ambasador Sherbrooke. Odznaczony przez prezydenta Francji Orderem Sztuki i Literatury[9].

Jako trzylatek grał na gitarze. Był gitarzystą zespołu Windows & Doors[10], następnie wokalistą formacji The Untouchables[11].

Zagrał rolę Quasimodo w musicalu Notre-Dame de Paris.

Po nagraniu trzech płyt francuskojęzycznych wydał album anglojęzyczny, zatytułowany Piece of My Soul. W 2009 roku premierę miał film L’amour aller retour, w którym zagrał główną rolę[12].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Carmen (gospodyni domowej) i Irene Garandów (mechanika samochodowego). Ma starszą o osiem lat siostrę Maryse, która jest agentką nieruchomości[13].

Jako trzylatek zaczął grać na gitarze, którą podarował mu ojciec, później ćwiczyć grę na organach i fortepianie. Ukończył katolicką szkołę dla chłopców w Sherbrooke[14], uczęszczając do klasy muzycznej, w której grał na trąbce. W czasach szkolnych był gitarzystą w zespole Windows & Doors, który grał przeboje formacji The Beatles.

W wieku 18 lat trafił do Kanadyjskiej Armii. W wieku 19 lat, dzięki swojej przyjaciółce, zaśpiewał w barze na scenie z lokalną gwiazdą (Louis Alary)[15], wykonując na scenie utwór Erica Claptona „Layla” i cztery inne piosenki. Po tym występie otrzymał angaż jako piosenkarz, grał w coraz większej liczbie barów, w końcu trafił na imprezę Młodych Talentów w Liquore Store w Magog[16].

W 1995 założył zespół Untouchables, grający muzykę R&B[17].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

1998-2000: Notre-Dame de Paris[edytuj | edytuj kod]

W lecie 1997 na jednym z występów zespołu Untouchables pojawił się Luc Plamondon[18]. Szukał aktora, który zagrałby rolę Quasimodo w musicalu Notre-Dame de Paris. Ostatecznie złożył propozycję Garou, który przyjął ofertę. Po debiucie na deskach teatru występował przed publicznością miast, takich jak Paryż, Londyn czy Montreal[19]. Pochodząca z musicalu piosenka Belle została wybrana najpiękniejszą piosenką 50-lecia[20].

2000-2003: Seul[edytuj | edytuj kod]

W Paryżu Garou odkryli Céline Dion i René Angélil, którzy zaprosili go na obiad, po którym nawiązali współpracę. W Sylwestra 1999 Garou i Bryan Adams wystąpili na koncercie Dion[21].

W 2000 roku zaczął powstawać debiutancki album artysty. Autorem siedmiu z czternastu piosenek był poeta Luc Plamondon. Na płycie gościnnie pojawiła się Céline Dion, która nagrała z Garou piosenkę Sous le vent. Jeden z utworów napisał też kanadyjski artysta Bryan Adams[22]. Album, zatytułowany Seul, miał premierę w listopadzie 2000 roku. Album okazał się jednym z największych sukcesów przemysłu fonograficznego we Francji, zdobywając status diamentowej płyty. Artysta odbył pięć tras koncertowych. Single Seul i Sous le vent osiągnęły status multiplatynowych.

W 2001 roku na rynku ukazał się album live, zatytułowany Seul avec vous. W marcu 2002 Garou wystąpił w sali koncertowej Bercy, we Francji, gdzie nagrał DVD. Na scenie obok niego pojawili się Céline Dion, Gerald de Palmas, Patrick Fiori, Daniel Lavoie. W sierpniu DVD osiągnęło status diamentowej płyty[21].

W 2002 Garou wystąpił jako gość muzyczny na 39. Międzynarodowym „Sopot Festival”[23]. W 2003 odebrał Wiktora za osobowość telewizyjną roku[24], Superjedynkę[25] i platynową płytę za album Seul[26], która w Polsce rozeszła się w 100 tysiącach egzemplarzy[27].

2003-2004: Reviens[edytuj | edytuj kod]

24 października w stacji RMF FM odbyła się premiera piosenki „Reviens”, zwiastującej drugi album Garou pod tym samym tytułem, która ukazała się 24 listopada. W Polsce w dniu premiery album uzyskał status złotej płyty. Nad albumem pracowali producenci, tacy jak m.in. Luc Plamondon, Musumarra, Benzi, Nova, Barbelivien, Gerald de Palmas i Jean-Jacques Goldman.

W 2004 roku Garou odbył trasę koncertową, która rozpoczęła się w kwietniu w Montrealu. Został też uhonorowany nagrodą dla najpotężniejszej postaci w przemyśle rozrywkowym Quebecu oraz pojawił się gościnnie na płycie jednego z francuskich piosenkarzy Michela Sardou, z którym zaśpiewał utwór La riviere de notre enfance. Singel przez kilka tygodni utrzymywał się na pierwszym miejscu listy bestsellerów we Francji. W 2005 roku ukazał się album koncertowy, zatytułowany Routes. Na płycie znalazł się koncert zarejestrowany w Brukseli jesienią 2004 roku i making of albumu.

W 2005 roku wspomógł wokalnie debiutującą piosenkarkę Marilou, która uczestniczyła w jego trasie koncertowej Reviens Tour, nagrywając z nią piosenkę Tu es comme ca. Latem wziął udział w festiwalu komików Just pour rire w Montrealu. Przyjął zaproszenie Francisa Cabrela i zaśpiewał na paryskim koncercie charytatywnym na rzecz ofiar huraganu Katherina.

2006-2007: Garou[edytuj | edytuj kod]

12 czerwca 2006 roku wydał album studyjny, zatytułowany po prostu Garou. Na płycie znalazło się dwanaście utworów, wyselekcjonowanych spośród 150 nadesłanych mu propozycji. Album promowany był przez singiel L’injustice, który napisał i skomponował Pascal Obispo. We Francji album osiągnął szczyt na liście bestsellerów i uzyskał status platynowej płyty. Drugą połowę roku 2006 i początek 2007 Garou spędził w trasie koncertowej promującej płytę.

2008: Piece of My Soul[edytuj | edytuj kod]

10 marca 2008 w RMF FM odbyła się premiera pierwszego singla Stand Up, zapowiadającego kolejny album Garou. Singel promujący wydawnictwo został stworzony przez Roba Thomasa, wokalistę grupy Matchbox i głównego wokalistę Carlosa Santany. 12 maja 2008 na rynku ukazała się anglojęzyczna płyta studyjna, zatytułowana Piece of My Soul. W ramach promocji albumu Garou pojawił się w Polsce, gdzie odebrał złotą płytę. W maju wyruszył w trasę koncertową Live en Bar. Od lipca do sierpnia francuska stacja telewizyjna TF1 emitowała film L’amour Aller Retour z jego udziałem. W sierpniu zadebiutował jako konferansjer i poprowadził wielki koncert z okazji 400-lecia Quebecu. Wystąpił także na dwóch koncertach w hołdzie wielkim artystom Luciano Pavarotti i Leonard Cohen.

2009-2010: Gentleman Cambrioleur[edytuj | edytuj kod]

7 grudnia 2009 wydał nowy album studyjny, zatytułowany Gentleman Cambrioleur, na której znalazły się jego wersje piosenek innych wykonawców, takich jak m.in. Madonna, U2, Rod Stewart, Frank Sinatra czy Simon & Garfunkel. 1 lutego 2010 na rynku ukazała się reedycja albumu. 12 lutego Garou była jednym z gości muzycznych ceremonii otwarcia XXI Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Vancouver. Podczas gali otwarcia zaśpiewał piosenkę Un peu plus loin, napisaną przez Jeana-Pierre’a Ferlanda. Było to pierwsze wystąpienie Garou przed międzynarodową widownią. W maju pojawiła się linia perfum Come2Me, sygnowana przez Garou[28].

16 października wziął udział w Koncercie dla tolerancji, który odbył się w Agadirze w Maroku[29]. 12 lat po premierze francuskiego musicalu Garou wraz z resztą oryginalnej obsady ponownie występował jako Quasimodo[30]. Spektakle odbyły się w grudniu w Ukrainie, Francji i Rosji.

2011: Version Integrale[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2011 ukazał się piąty studyjny album Garou, zatytułowany Version Integrale, zawierający premierowe utwory. Do współpracy zaprosił m.in. Pascala Obispo, Jacques’a Veneruso i Mika Ibrahima. Singlem promującym była piosenka „J’avais besoin d’etre la”. W połowie roku Garou wziął udział w spektaklu akrobatyczno-muzycznym Zarkana, zrealizowanym przez quebecki Cyrk Słońca. Zagrał głównego bohatera magika, Zarka[31]. Premiera sztuki odbyła się 29 czerwca w Nowym Jorku. 10 grudnia był gościem programu The Voice of Poland.

2012: The Voice of France i Rhythm & Blues[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2012 roku został jednym z jurorów w programie The Voice of France[32]. W tym czasie podpisał umowę z wytwórnią Universal Music, która 24 września wydała jego nowy album studyjny, zatytułowany Rhythm & Blues. Na albumie znalazły się jego wersje utworów wykonawców, takich jak m.in. Alicia Keys czy Daniel Powter. Singlem promującym była piosenka Le jour se leve, którą wcześniej wykonywała Esther Galil.

Od 2013: Au milieu de ma vie, It’s Magic i kolejne projekty[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu, w trakcie trasy koncertowej Rhythm And Blues Tour, Garou zagrał charytatywnie dla Fundacji Fight AIDS, na zaproszenie księżniczki Monaco, Stéphanie. Koncert odbył się 6 sierpnia 2013 roku, w ramach Monte-Carlo Sporting Summer Festival, w Salle des Étoiles[13].

Został twarzą kampanii reklamowej marki Mauboussin[33].

18 listopada we Francji pojawił się ósmy studyjny album piosenkarza, zatytułowany Au milieu de ma vie[34]. Polskie wydanie płyty wzbogacone zostało o piosenkę piosenkę „Du vent, des mots (tyle słów na wiatr)”, którą nagrał z polską piosenkarką Paullą[35].

22 sierpnia 2014 wystąpił na Polsat Sopot Festival[36].

Był patronem Telethonu 2014, akcji charytatywnej we Francji, której finał odbył się 6 grudnia[37].

24 listopada 2015 roku ukazał się jego nowy album studyjny, zatytułowany It’s Magic, zawierający piętnaście świątecznych standardów, którym artysta nadał brzmienie rhythm’n’bluesowe[38].

W marcu 2015 dał koncerty w siedmiu miastach Polski; zagrał we Wrocławiu, Poznaniu, Szczecinie, Gdyni, Krakowie, Warszawie i Bydgoszczy[39].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był związany ze szwedzką modelką Urlike, z którą ma córkę Emelie (ur. 7 lipca 2001)[40]. Od 2013[41] jego partnerką jest kanadyjska modelka Stephanie Fournier[42].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
FRA
[43]
CHE
[44]
POL
[45]
CAN
[46]
BEL
[47]
2000 Seul
  • Data: 13 listopada 2000
  • Wydawca: Columbia Records
1 9 1 2 1
  • FRA: diamentowa płyta[48]
  • CAN: 3x platynowa płyta[49]
  • BEL: 2x platynowa płyta[50]
  • POL: platynowa płyta[51]
2003 Reviens
  • Data: 24 listopada 2003
  • Wydawca: Columbia Records
3 5 2 1
  • FRA: 2x platynowa płyta[48]
  • POL: złota płyta[52]
2006 Garou
  • Data: 12 czerwca 2006
  • Wydawca: Columbia Records
1 5 24 6 1
  • FRA: platynowa płyta[48]
2008 Piece of My Soul
  • Data: 12 maja 2008
  • Wydawca: Columbia Records
3 8 7 2 35
  • CAN: złota płyta[49]
  • POL: złota płyta[52]
2009 Gentleman Cambrioleur
  • Data: 7 grudnia 2009
  • Wydawca: Wolfgang Entertainment, Sony Music
35 30 17 33
2011 Version intégrale
  • Data: 7 lutego 2011
  • Wydawca: Wolfgang Entertainment, Sony Music
33 36 20 2
2012 Rhythm & Blues
  • Data: 23 października 2012
  • Wydawca: Mercury, Universal Music
2 18 38
  • FRA: platynowa płyta[48]
2013 Au Millieu De Ma Vie
  • Data: 19 listopada 2013
  • Wydawca: Mercury, Universal Music
5 11 25
„–” pozycja nie była notowana.

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście
RMF[53] CA FR[54] BE[55] CH[56]
1998 Belle 1 1
1999 Dieu que le monde est injuste 56
2000 Le monde est stone 27 20
2001 Sous le vent (& Céline Dion) 1 14 1 1 2
2002 Gitan 1
Seul 1 1 1 10
Je n’attendais que vous 14 34 20
2003 Reviens 1 9 10 23
2004 Et si on dormait 2 85
La riviere de notre enfance (& Michel Sardou) 1 1 14
Passe ta route 1
2005 L’aveu
Tu es comme ça (& Marilou) 10 4 23
2006 L’injustice 11 17 44
Je suis le même 1 8
Plus fort que moi
2007 Que le temps
2008 Stand Up 4 68 6
Burning 1
Heaven’s Table
2009 Take A Piece Of My Soul
First Day of My Life 13
New Year’s Day
2010 Aimer d’amour
J’avais besoin d'être là 8
2011 For You
2012 Le jour se leve 115 22
2013 Avancer 57 31 73
2014 Du vent des mots (& Charlotte Cardin)[57] 131 7
„–” pozycja nie była notowana.

Wideografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2000 Notre-Dame de Paris
  • 2002 Live A Bercy
  • 2005 Routes

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2008 L’amour Aller Retour

Trasy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Trasa Kraje
2000-2003 Seul Kanada, Francja, Belgia, Szwajcaria, Luksemburg, Monako, Polska
2004 Reviens Kanada, Rosja, Polska, Czechy, Francja, Belgia, Tunezja, Mauritius, Monako, Liban, Szwajcaria
2006-2007 Garou Tour Kanada, Gwadelupa, Martynika, Gujana, Francja, Belgia, Szwajcaria, Luksemburg
2008-2009 Live En Bar Szwajcaria, Francja, Belgia, Ukraina, Rosja, Kanada, Armenia
2010 Gentleman Tour Francja, Belgia, Kanada
2012-2013 Rhythm & Blues Białoruś, Ukraina, Rosja, Mołdawia, Francja, Belgia, Szwajcaria, Kanada[58]
2014-2015 Au Milieu De Ma Vie Rosja, Ukraina, Francja, Polska[59],Tahiti[60],Rumunia[61]

Przypisy

  1. Garou L’art du chant (fr.). passion-chant.eklablog.com.
  2. http://www.garou.pl/index.php?dzial=30&id=1471.
  3. http://www.garou.pl/index.php?dzial=30&id=1935.
  4. http://www.garou.pl/index.php?dzial=30&id=1829.
  5. http://www.garou.pl/index.php?dzial=30&id=1825.
  6. Garou – Artyści – Muzyka w INTERIA.PL – biografia, płyty, albumy, zdjęcia, galeria, wywiady, wiadomości, informacje, teledyski, czat.
  7. http://www.imdb.com/name/nm09917001.
  8. frimusique.com.
  9. http://www.garou.pl/index.php?dzial=21&id=16.
  10. Amazon.com: Garou: Albums, Songs, Bios, Photos.
  11. Garou | biographie, clips, news, photos | MTV.FR.
  12. http://www.citeartistes.com/amour-aller-retour.html.
  13. a b [1].
  14. Garou.
  15. Garou – News & actus people sur Premiere.
  16. Garou: le chanteur québécois à la voix exceptionnelle – Web-Libre.
  17. Québec Info Musique – GAROU.
  18. Biographie Garou, bio Garou.
  19. biographie « Garou.
  20. Garou – Artist Bio | Myplay: Powered by Sony Music.
  21. a b http://www.garou.pl/index.php?dzial=14&id=8.
  22. http://muzyka.interia.pl/artysci/artysta/wiadomosci/news/garou-wspolpraca-z-celine-dion-to-nie-zaden-chwyt-reklamowy,244965.
  23. Garou w Sopocie - Muzyka w INTERIA.PL
  24. http://wiadomosci.onet.pl/wiktory-rozdane/gb1x3.
  25. http://festiwalopole.com/festiwal-opole-2003/laureaci.
  26. http://bestsellery.zpav.pl/wyroznienia/platynoweplyty/cd/archiwum.php.
  27. Garou już w Polsce - Muzyka w INTERIA.PL
  28. http://www.garou-come2me.com/index.php.html.
  29. http://www.premiere.fr/star/Garou.html.
  30. grono.net.
  31. Jon Chattman: Garou Bids Adieu to Zarkana in NYC.
  32. http://www.tf1.fr/the-voice/coachs-talents/coachs/garou/garou-6923083.html.
  33. Garou : ambassadeur mâle pour Mauboussin - Closer, www.closermag.fr [dostęp 2017-11-18] (fr.).
  34. Au Milieu de Ma Vie.
  35. Garou i Paulla razem! [posłuchaj], zloteprzeboje.tuba.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).
  36. Polsat Sopot Festival 2014: noc z gwiazdami lat 90. i wspólny występ Paulli z Garou - Muzyka, muzyka.onet.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).
  37. Garou, parrain du Téléthon 2014 ! | AFM-Téléthon, www.afm-telethon.fr [dostęp 2017-11-18] (fr.).
  38. [2].
  39. Garou - trasa koncertowa w Polsce! - Do Rzeczy, dorzeczy.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).
  40. [3].
  41. Prisma Presse, Stéphanie Fournier - La biographie de Stéphanie Fournier avec Voici.fr, Voici.fr [dostęp 2016-02-01].
  42. Garou : «J'aime­rais bien avoir un autre enfant» - Gala, www.gala.fr [dostęp 2017-11-18] (fr.).
  43. Garou French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2013-12-21].
  44. Garou Swiss Albums Chart (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2013-12-21].
  45. OLiS – sprzedaż w okresie 18.08.2014 – 24.08.2014 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-08-30].
    OLiS – sprzedaż w okresie 29.10.2012 – 04.11.2012 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-21].
    OLiS – sprzedaż w okresie 07.03.2011 – 13.03.2011 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-21].
    OLiS – sprzedaż w okresie 03.07.2006 – 09.07.2006 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-21].
    OLiS – sprzedaż w okresie 18.08.2008 – 24.08.2008 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-21].
    OLiS – sprzedaż w okresie 29.03.2010 – 05.04.2010 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-21].
    OLiS – sprzedaż w okresie 05.05.2003 – 11.05.2003 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-21].
    OLiS – sprzedaż w okresie 01.03.2004 – 07.03.2004 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-21].
  46. Garou Canadian Albums Chart (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2013-12-21].
  47. Garou Belgian Albums Chart (ang.). www.ultratop.be. [dostęp 2013-12-21].
  48. a b c d Garou (fr.). www.infodisc.fr. [dostęp 2013-12-21].
  49. a b Canadian Music: Garou (ang.). www.musiccanada.com. [dostęp 2013-12-21].
  50. GOUD EN PLATINA GOUD EN PLATINA - ALBUMS - 2001 (niderl.). www.ultratop.be. [dostęp 2016-08-03].
  51. ZPAV: platynowe płyty (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2013-12-21].
  52. a b ZPAV: złote płyty (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2013-12-21].
  53. POPLista, Notowania: 75, 110, 188, 229, 529, 646, 1643, 1702. (pol.). rmf.fm. [dostęp 2012-01-01].
  54. http://lescharts.com/search.asp?search=Garou&cat=s.
  55. http://www.ultratop.be/fr/search.asp?search=Garou&cat=s.
  56. http://www.hitparade.ch/search.asp?search=Garou&cat=s.
  57. http://teledyski.onet.pl/garou-du-vent-des-mots-feat-charlotte-cardin,147069,w.html#play.
  58. http://www.garou.pl/index.php?dzial=26&id=1941.
  59. http://www.garou.pl/index.php?dzial=26&id=1942.
  60. http://www.radio1.pf/garou-a-tahiti-en-mars-2015/.
  61. http://www.garou.pl/index.php?dzial=1&id=2055.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]