Niekursko (wieś w województwie wielkopolskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53°6′45.79″N 16°23′45.37″E

- błąd

0 m

WD

53°6'45.7"N, 16°23'45.2"E, 53°8'N, 16°28'E

- błąd

14 m

Odległość

0 m

Niekursko
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

czarnkowsko-trzcianecki

Gmina

Trzcianka

Liczba ludności (2006)

387

Strefa numeracyjna

67

Kod pocztowy

64-980

Tablice rejestracyjne

PCT

SIMC

0530376

Położenie na mapie gminy Trzcianka
Mapa konturowa gminy Trzcianka, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Niekursko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Niekursko”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Niekursko”
Położenie na mapie powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Mapa konturowa powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Niekursko”
Ziemia53°06′45,79″N 16°23′45,37″E/53,112719 16,395936

Niekursko (dawniej Nikorsk) – wieś krajeńska w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Trzcianka. Niekursko leży na pograniczu województw: wielkopolskiego i zachodniopomorskiego, przy drodze wojewódzkiej nr 178, 10 km na północ od Trzcianki i 20 km na południe od Wałcza. Według sprawozdania z XIII wieku w Niekursku znajdowało się 26 domów, plebania i dwór. Kolejne wzmianki o wsi pochodzą z 1629 roku, według których Niekursko posiadało szkołę, cegielnię oraz fabrykę papieru. W latach 1696–1721 miejscowość należała do Adama Iwańskiego herbu „Jastrzębiec”. Z opisu z tamtego okresu wiadomo, że Niekursko miało dwóch sołtysów, trzech kmieci wolnych i sześciu zaciężnych, karczmarza, młynarza oraz dwóch zagrodników. Od 1738 do 1755 właścicielem wsi był Stanisław Poniatowski, a po nim, w latach 1755–1778, Józef Lasocki. Wedle spisu z 1782 roku wieś liczyła 8 wolnych, 8 czynszowych, 3 ćwierćłanowych chłopów, 5 półwłókowych i 5 drobnorolnych gospodarzy.

Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się we władaniu Prus, a w granice Polski powróciła w 1945 roku. Po wojnie wieś zamieszkała głównie ludność z województwa poznańskiego i warszawskiego oraz Kresów Wschodnich. W latach 1945–1954 siedziba władz gminy Niekursko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego. W Niekursku znajduje się stary, zabytkowy park z pierwszej połowy XIX w.[1], w którym wznosi się dziewiętnastowieczny pałacyk. Obiektem godnym uwagi jest również kościół pw. św. Bartłomieja Apostoła z początku XIX wieku. Niekursko posiada szkołę podstawową, bibliotekę (filia Biblioteki Publicznej Miasta i Gminy im. Kazimiery Iłłakowiczówny w Trzciance), salkę katechetyczną oraz remizę Ochotniczej Straży Pożarnej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Beger: Biuletyn Informacji Publicznej - Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Poznaniu. wosoz.ibip.pl, 2013-09-10. [dostęp 2016-07-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-18)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Linettej, Andrzej Świątek: Trzcianka. Miasto i gmina.. Poznań: Oficyna Wydawnicza GŁOS WIELKOPOLSKI, 2002, s. 22-23. ISBN 83-88965-26-3.
  • Jan Dolata, Elżbieta Gajda, Henryk Rogacki: Trzcianka. Zarys dziejów. Trzcianka: Muzeum Ziemi Nadnoteckiej im. Wiktora Stachowiaka w Trzciance, 1997, s. 45,60,. ISBN 83-901269-2-3.
  • Stanisława Zajchowska: Powiat trzcianecki wczoraj i dziś. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1961, s. 83, 94,124-125.