Teresin (wieś w województwie wielkopolskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53°0′51″N 16°30′33″E

- błąd

38 m

WD

53°1'N, 16°26'E

- błąd

20482 m

Odległość

713 m

Teresin
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

czarnkowsko-trzcianecki

Gmina

Trzcianka

Strefa numeracyjna

67

Kod pocztowy

64-980

Tablice rejestracyjne

PCT

SIMC

0530590

Położenie na mapie gminy Trzcianka
Mapa konturowa gminy Trzcianka, w centrum znajduje się punkt z opisem „Teresin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Teresin”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Teresin”
Położenie na mapie powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Mapa konturowa powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Teresin”
Ziemia53°00′51″N 16°30′33″E/53,014167 16,509167

Teresin (niem. Theresia) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Trzcianka[1].

Wieś, otoczona lasami, polami oraz rzeczkami, jest położona około 4 km na południowy wschód od Trzcianki, 2 km od drogi wojewódzkiej nr 178.

Według legendy pewien hrabia miał trzy córki: Radolinę, Szarlottę i Teresę. Gdy wszystkie dorosły, otrzymały od ojca po majątku. Radolinie przypadła ziemia nadnotecka, na której powstał Radolin. Szarlotta stała się właścicielką terenów nad jeziorem Moczytko, gdzie znajduje się Osiniec. Z kolei Teresa dostała ziemię, na której powstał Teresin.

W 1772 roku wieś przypadła Prusom. W latach 1807-1815 należała do Księstwa Warszawskiego, a od 1815 do 1945 znów do Królestwa Prus. Po przesiedleniu ludności niemieckiej, zamieszkana przez Polaków z województwa poznańskiego, Kresów oraz przez Łemków.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie pilskim.

W Teresinie nie ma zabytków, lecz do obiektów historycznych można zaliczyć:

Dzwonnica dawniej ostrzegała przed kataklizmami, a po I wojnie światowej stała się obiektem upamiętniającym poległych niemieckich żołnierzy. Poległych w wojnie 1914-1918 żołnierzy niemieckich i polskich z tych terenów upamiętnia również głaz znajdujący się 200 metrów za wsią. W pobliżu głazu rosną stare dęby.

Przez Teresin przebiegają szlaki turystyczne:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-03-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Linettej, Andrzej Świątek: Trzcianka. Miasto i gmina.. Poznań: Oficyna Wydawnicza GŁOS WIELKOPOLSKI, 2002, s. 46-47. ISBN 83-88965-26-3.
  • Jan Dolata, Elżbieta Gajda, Henryk Rogacki: Trzcianka. Zarys dziejów. Część II (po 1945 roku). Poznań: Wydawnictwo KORAB, 1994, s. 102. ISBN 83-901269-2-3.
  • Stanisława Zajchowska: Powiat trzcianecki wczoraj i dziś. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1961, s. 124-125.