Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie
Ilustracja
Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie
Państwo  Polska
Miejscowość Nowa Ruda
Adres ul. Kopernika 6 a
Rozpoczęcie budowy 1882
Ukończenie budowy 1884
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie
Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie
Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie
Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie
Ziemia50°34′45,18″N 16°30′05,25″E/50,579217 16,501458
Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie
Brama
Front
Zaplecze

Nowa szkoła katolicka w Nowej Rudzie – budynek wzniesiono w latach 1882–1884[1] w Nowej Rudzie.

Styl[edytuj | edytuj kod]

Szkołę wybudowano w stylu historyzmu, czyli neoklasycyzmu złączonego ze stylem arkadowym, mającym związek ze stylem florenckim reprezentowanym przez szkołę berlińską[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1885 r. przed szkołą katolicką postawiono pomnik żołnierzy (Kriegerdenkmal) poległych w wojnach: prusko-austriackiej z 1866 r. i francusko-pruskiej z lat 1870–1871. Obelisk przeniesiono z placu przy obecnej ul. Niepodległości. Pomnik, stojący na cokole i przedstawiający orła, rozebrano po 1945 r.[1]. 10 września 1945 r. w obiekcie rozpoczęła działalność Szkoła Podstawowa nr 1[1]. We wrześniu 1947 r. szkoła została połączona z gimnazjum, co dało początek 11-klasowej Szkole Ogólnokształcącej Stopnia Podstawowego i Licealnego TPD. W 1966 r. podzielono jedenastkę na szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące. W 1982 r. szkoła podstawowa otrzymała imię Jana Kochanowskiego[1]. Szkoła Podstawowa nr 1 istniała do końca czerwca 2004 r., kiedy budynek przejęło Gimnazjum nr 1 powstałe w 1999 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Historia Szkoły. www.gim1nowaruda.dbv.pl. [dostęp 14.9.2014].
  2. I. Rybka-Ceglecka; współ. M. Kirycz, B. Sebzda, archeol. M. Sikorska, D. Wiśniewska; plansze E. Dymarska: Nowa Ruda studium historyczno-urbanistyczne, T. 2, Regionalny Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego. Wrocław: 2001, s. 155–156.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nowa Ruda studium historyczno-urbanistyczne, T. 2, Iwona Rybka-Ceglecka; współpraca przy katalogu zabytków Magdalena Kirycz, Beata Sebzda; archeologia Maria Sikorska, Donata Wiśniewska; plansze Emilia Dymarska, Regionalny Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego, Wrocław, 2001, ss. 155–156
  • Słownik geografii turystycznej Sudetów. Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie, T. 11, pod red. Marka Staffy, Wrocław: Wyd. I-Bis 1995, ​ISBN 83-85773-12-6​, ss. 273–274
  • Behan Andrzej, Nowa Ruda: przewodnik historyczno – turystyczny, Wyd. Maria, Nowa Ruda 2006, ​ISBN 83-60478-08-2​, ss. 84–88.
  • Nowa Ruda przewodnik, zespół redakcyjny, FOZN, Nowa Ruda 2006, s. 74