Wieża widokowa na Górze Świętej Anny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wieża widokowa na Górze Świętej Anny
Wieża na Górze św. Anny
Wieża na Górze św. Anny
Państwo  Polska
Miejscowość Nowa Ruda
Góra Góra Świętej Anny
Wysokość 647 m n.p.m.
Właściciel Urząd Miejski w Nowej Rudzie
Typ Wieża
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Wieża widokowa na Górze Świętej Anny
Wieża widokowa na Górze Świętej Anny
Ziemia50°34′00,21″N 16°30′06,83″E/50,566725 16,501897
Wieża i schronisko
Wieża na Górze Anny po remoncie
Wieża na Górze Anny po remoncie
Wieża na Górze Anny po remoncie
Wieża na Górze Anny po remoncie
Wieża na Górze Anny po remoncie
Klatka schodowa wieży po remoncie
Wieża podczas remontu, luty 2014 r.
Wieża jako przekaźnik
Wieża jako przekaźnik
Wieża na Górze św. Anny
Wieża na Górze św. Anny
Wieża na Górze św. Anny
Wieża na Górze św. Anny, wyb. w 1911 r.
Schronisko na Górze św. Anny
Schronisko na Górze św. Anny
Stare kolumny z wieży poniżej na stoku
Stare kolumny z wieży poniżej na stoku
Stare kolumny z wieży poniżej na stoku

Wieża widokowa na Górze Świętej Anny – kamienna wieża widokowa zbudowana w 1911 r. na stanowiącej część Wzgórz Włodzickich Górze Świętej Anny, w Nowej Rudzie na ziemi kłodzkiej. Budowla na Górze Świętej Anny jest jedną z kilku wież widokowych w Sudetach Środkowych. Inne znajdują się na: Górze Wszystkich Świętych, Grodziszczu (w ruinie), Kalenicy, Wielkiej Sowie, Włodzickiej Górze (w ruinie) oraz w Suszynie.

Wieża zbudowana jest z miejscowego piaskowca o charakterystycznej czerwonej barwie (tzw. "piaskowiec budowlany").

Historia[edytuj]

W miejscu posadowienia wieży, na wysokości 647 m n. p. m. znajdował się dawniej schron turystyczny z pomostem widokowym. W 1911 r. staraniem Carla Ferchego[1] i noworudzkiej sekcji Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego (Glatzer Gebirgsverein) wybudowano wieżę widokową według projektu Heinricha Wolfa z Berlina dla turystów oraz pielgrzymów odwiedzających górę w celach religijnych, którą otwarto 29.10.1911 r. Była to jedna z pierwszych sudeckich wież widokowych wzniesionych w stylu modernizmu. Carl Ferche był również inicjatorem zbudowania schroniska na szczycie Góry św. Anny w 1903 r.[2].

Przekaźnik[edytuj]

Po 1945 r., gdy na tych terenach nastąpiła wymiana ludności, wieża nieco podupadła. Od 1962 r. znajdował się na niej przekaźnik radiowo-telewizyjny i nie była ona dostępna dla zwiedzających. Od 2006 r. lokalna społeczność podejmowała starania o przywrócenie obiektowi funkcji turystycznych. EmiTel Sp. z o.o., ówczesny dzierżawca, nie był skłonny do rezygnacji z jego użytkowania; niemniej na rok 2012 planowano udostępnienie wieży turystom.

Od 23 kwietnia 2013 roku prowadzono z niej emisję sygnału trzeciego multipleksu[3] w ramach naziemnej telewizji cyfrowej[4].

Renowacja i ponowne otwarcie wieży widokowej[edytuj]

We wrześniu 2013 r. władze Nowej Rudy ogłosiły przetarg na renowację wieży[5]. Wykonawca wytyczył również miejski szlak turystyczny (pieszy i rowerowy) łączący ją z wieżą na Górze Wszystkich Świętych[5]. Na początku 2014 r. rozpoczęły się prace remontowe: m. in. renowacja schodów, ścian, tarasu widokowego, balustrad, rekonstrukcję czternastu kolumn, wykonanie hełmu wieży, wyłożenie kamieniem posadzki między murkiem a wieżą, wiaty i ławki[6]. Otwarcie odremontowanej wieży nastąpiło 5 października 2014 r.

Szlaki turystyczne[edytuj]

szlak turystyczny zielony Kościelec - Góra Wszystkich Świętych - Góra Świętej Anny - Przełęcz pod Krępcem - Nowa Ruda - Włodzicka Góra - Świerki Dolne - Kompleks Gontowa - Sokolec - Schronisko Sowa - Wielka Sowa

Przypisy

  1. Opis wycieczki po Wzgórzach Włodzickich w prywatnym serwisie, dostęp 2008-10-08
  2. Carl Ferche miłośnik gór. [dostęp 11.8.13].
  3. Koniec telewizji analogowej (pol.). W: NTC [on-line]. swidnica.gosc.pl. [dostęp 2013-04-22].
  4. Łukasz Szewczyk: Ruszyła naziemna telewizja cyfrowa w Polsce (DVB-T) (pol.). W: NTC [on-line]. media2.pl. [dostęp 2009-10-01].
  5. a b Wieża dla turystów. www.nowaruda24.pl. [dostęp 25.9.13].
  6. TW, SM. Wieża na Górze św. Anny remontowana. „Noworudzianin”, s. 1, 3, 14.01.2014. 

Bibliografia[edytuj]

  • Nowa Ruda studium historyczno-urbanistyczne, T. 2, Iwona Rybka-Ceglecka; współpraca przy katalogu zabytków Magdalena Kirycz, Beata Sebzda; archeologia Maria Sikorska, Donata Wiśniewska; plansze Emilia Dymarska, Regionalny Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego, Wrocław, 2001, s. 181
  • Piotr Sroka: Przez Wzgórza Włodzickie, "Sudety" nr 10/91 z października 2008 r., s. 34-35
  • Monika Podjacka: Ruch wieżą? Relacja ze spotkania w Starostwie Kłodzkim, Biuletyn samorządowy Nowej Rudy "INFO Nowa Ruda", nr 14(19) z lipca 2002, s. 1, 3.