Ośrodek Studiów Wschodnich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia
Ilustracja
Siedziba OSW przy ul. Koszykowej 6a w Warszawie
Państwo

 Polska

Data utworzenia

1990

Dyrektor

vacat

zastępca Dyrektora

Elżbieta Zaleska
Wojciech KonończukInformacje powiązane z artykułem „Wojciech Konończuk” w Wikidanych

Zatrudnienie

66

Adres
Warszawa, ul. Koszykowa 6a
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia”
Ziemia52°13′14,6″N 21°01′23,0″E/52,220722 21,023056
Strona internetowa

Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia, OSW (ang. Centre for Eastern Studies) – państwowy podmiot prawny zajmujący się monitorowaniem oraz analizą sytuacji politycznej, gospodarczej i społecznej w szeroko rozumianym sąsiedztwie Polski: państwach Europy Środkowej, Północnej i Wschodniej, na Bałkanach oraz na Kaukazie, w Turcji i Azji Centralnej. W ostatnich latach Ośrodek rozszerzył badania również o problematykę chińską oraz izraelską. Podstawowym zadaniem OSW jest przygotowywanie analiz, ekspertyz i studiów prognostycznych na potrzeby organów władzy publicznej w Polsce[1][2].

Historia i funkcjonowanie[edytuj | edytuj kod]

Ośrodek Studiów Wschodnich został założony w 1990 z inicjatywy Marka Karpia. Powołanie nastąpiło na podstawie Uchwały Rady Ministrów z 22 grudnia 1990[3]. OSW początkowo formalnie podlegał Ministerstwu Współpracy Gospodarczej z Zagranicą[4], następnie Ministerstwu Gospodarki, a obecnie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. 12 czerwca 2006 Ośrodkowi nadano imię zmarłego dwa lata wcześniej założyciela. Siedziba OSW mieści się w Warszawie przy ul. Koszykowej 6a.

Ośrodek współfinansowany jest z budżetu państwa w ramach części 16Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. W 2020 dotacja podmiotowa dla OSW wyniosła 9,75 mln zł.[5]

Tematy badań OSW[edytuj | edytuj kod]

Początkowo w OSW analizowano wyłącznie sytuację na obszarze postradzieckim. W połowie lat 90. rozszerzono badania o Bałkany i państwa Europy Środkowej. W 2005 obszar zainteresowania analityków Ośrodka został poszerzony o problematykę niemiecką, w 2012 o obszar Turcji i Europy Północnej, a po 2016 o Chiny i Izrael.

Do głównych tematów badań OSW należą:

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Dyrekcja[edytuj | edytuj kod]

Dyrektora OSW powołuje Prezes Rady Ministrów spośród kandydatów zarekomendowanych przez Radę OSW. W latach 2016–2022 był dyrektorem Ośrodka był Adam Eberhardt. Zastępcami dyrektora OSW są Wojciech KonończukInformacje powiązane z artykułem „Wojciech Konończuk” w Wikidanych i Elżbieta Zaleska.

Lista dyrektorów OSW:

Eksperci[edytuj | edytuj kod]

Dla OSW pracuje ponad 40 ekspertów, co czyni Ośrodek jedyną z największych instytucji analitycznych w Polsce. Praca w OSW odbywa się w działach:

  • Zespół Rosyjski – kierownik Marek Menkiszak
  • Zespół Ukrainy, Białorusi i Mołdawii – kierownik Tadeusz Iwański
  • Zespół Turcji, Kaukazu i Azji Centralnej – kierownik Krzysztof Strachota
  • Zespół Środkowoeuropejski – kierownik dr Konrad Popławski
  • Zespół Niemiec i Europy Północnej – kierowniczka dr Anna Kwiatkowska-Drożdż
  • Projekt: Bezpieczeństwo i obronność w Europie Północnej – koordynatorka Justyna Gotkowska
  • Projekt: Connectivity - powiązania gospodarcze w Eurazji - koordynator Jakub Jakóbowski
 Z tym tematem związana jest kategoria: Pracownicy Ośrodka Studiów Wschodnich.

Wybrane osoby związane zawodowo z OSW obecnie lub w przeszłości: dr Piotr Bajda, Jacek Borkowicz, Wojciech Górecki, dr hab. Marcin Kaczmarski, dr Szymon Kardaś, dr Tadeusz A. Olszański, dr amb. Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz, dr Witold Rodkiewicz, Bartłomiej Sienkiewicz, Wojciech Stanisławski, Leszek Szerepka, dr amb. Wojciech Zajączkowski, Piotr ŻochowskiInformacje powiązane z artykułem „Piotr Żochowski” w Wikidanych.

Rada[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Do publikacji wydawanych przez OSW należą: tygodniowy Biuletyn OSW, zawierający krótkie analizy dotyczące tematów bieżących oraz ukazujące się nieregularnie dłuższe opracowania analityczne: Punkt Widzenia OSW, Prace OSW, Raport OSW oraz Komentarze OSW. Większość publikacji jest dostępna w formie elektronicznej na oficjalnej stronie Ośrodka.

W latach 1994–1997 OSW wydawał czasopismo Eurazja. Ponadto, do 2013 Ośrodek prowadził także codzienny serwis informacyjny zawierający zestawienia wiadomości z obszaru zainteresowań Ośrodka, wydawany w formie elektronicznej (Wiadomości z regionu).

OSW przygotowuje również liczne podcasty oraz filmy wideo.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

W 2004 Marka Karpia oraz Ośrodek Studiów Wschodnich uhonorowano Nagrodą „Rzeczpospolitej” im. Jerzego Giedroycia – za wieloletnie twórcze realizowanie myśli politycznej Jerzego Giedroycia. Zwłaszcza za budowanie mostów między Polską i jej wschodnimi sąsiadami i tworzenie klimatu dla lepszego poznania i wzajemnego porozumienia[9]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 15 lipca 2011 r. o Ośrodku Studiów Wschodnich im. Marka Karpia (Dz.U. z 2011 r. nr 173, poz. 1029).
  2. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 października 2011 r. w sprawie nadania statutu Ośrodkowi Studiów Wschodnich im. Marka Karpia (Dz.U. z 2011 r. nr 226, poz. 1356).
  3. Okręt Koszykowa, Warszawa 2007, s. 28-29.
  4. Tamże, s. 29.
  5. Ustawa budżetowa na rok 2020. - Dz.U.2020.571, OpenLEX [dostęp 2021-07-14].
  6. Nowy dyrektor OSW | OSW, osw.waw.pl [dostęp 2016-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-26].
  7. Ważna zmiana w OSW. Odchodzi Adam Eberhardt., dorzeczy.pl [dostęp 2022-09-05] (pol.).
  8. Rada OSW | OSW, osw.waw.pl [dostęp 2021-10-10].
  9. Marek Karp i Ośrodek Studiów Wschodnich laureatami Nagrody im. Giedroycia. ksiązka.net.pl, 12 listopada 2004. [dostęp 2015-08-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Borkowicz, Jacek Cichocki, Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz (red.): Okręt Koszykowa, Warszawa 2007.
  • Między Berlinem a Pekinem. Z analitykami Ośrodka Studiów Wschodnich rozmawia Łukasz Warzecha, Warszawa 2016.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]