Okręty podwodne serii XV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Okręty podwodne serii XV
Ilustracja
Kraj budowy  ZSRR
Konstruktor F. F. Poluszkin
Stocznia Sudomech
Zbudowane 57
Wodowanie:
• pierwsza jednostka
• ostatnia jednostka

4 lutego 1941
1949
Użytkownicy  MW ZSRR
 Marynarka Wojenna (PRL)
 Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza   Forțele Navale Române
 Bułgaria   Egipska Marynarka Wojenna
Wyrzutnie torpedowe:
• dziobowe

4 × 533 mm
Uzbrojenie 4 torpedy, 1 działo plot 45 mm
2 karabiny 7,62 mm
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

15,75 węzła
7,75 węzła
Wyporność:
• na powierzchni 281 ton
• w zanurzeniu 351 ton
Napęd 2 silniki Diesla, 2 silniki elektryczne
2 wały napędowe 1600 bhp/875 shp
Zasięg 4500 Mm @ 8 węzłów (powierzchnia), 90 Mm @ 2 węzły (zanurzenie)
Załoga 24 oficerów i marynarzy

Okręty podwodne serii XV – niewielkie okręty podwodne konstrukcji radzieckiej, stanowiące odmianę jednostek typu M (Malutka). Projekt tych przybrzeżnych okrętów opracował F. F. Poluszkin, w całkowicie spawanym układzie jednokadłubowym z zewnętrznymi zbiornikami balastowymi. Projekt ten stanowił znaczące ulepszenie wcześniejszych serii typu M, ze znacznie zwiększonym zasięgiem i większym zapasem torped. Żaden z okrętów tej serii nie został ukończony przez zakończeniem II wojny światowej.

Daty wodowania jednostek: M-200 Mest – 4 lutego 1941, M-201 – 4 lutego 1941, M-202 Rybnik Donbasa – 4 kwietnia 1941, M-203 Irkucki Rybak – 7 lipca 1941, M-204 – 1946, M-205 do M-216, M-219, M-231, M-234 do M–253, M-257, M-258, M-260, M-262, M-266, M-270 do M-291 1947–1949. Ostatnie jednostki tego typu zostały wycofane z marynarki radzieckiej w latach 60. XX wieku. W 1955 roku Związek Radziecki przekazał Polsce 6 okrętów typu XV: ORP „Ślązak” (ex-M-270), „Kaszub” (ex-M-290), „Kurp” (ex-M-246), „Krakowiak” (ex-M-279), „Kujawiak” (ex-M-245), „Mazur” (ex-M-236) – wycofane w latach 1963–1966. ORP „Kujawiak” oraz „Ślązak” zostały po zakończeniu służby zatopione i są dostępne do zwiedzania dla płetwonurków. Oprócz ZSRR i Polski, używane były też przez Egipt, Chiny, Rumunię i Bułgarię.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 276. ISBN 1-85109-563-2.