Onkologia kliniczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Onkologia kliniczna – dziedzina medycyny zajmująca się diagnostyką, profilaktyką i leczeniem ogólnoustrojowym oraz wspomagającym (także w połączeniu z radioterapią i leczeniem chirurgicznym) nowotworów[1]. W Polsce onkologia kliniczna jest specjalizacją lekarską[1], a jej konsultantem krajowym od 23 lipca 2018 jest prof. dr hab. Maciej Krzakowski[2].

Obszar działania[edytuj | edytuj kod]

Nowotwory złośliwe były kiedyś chorobami leczonymi głównie przez chirurgów. Wraz z pojawieniem się leków przeciwnowotworowych pacjentami coraz częściej zajmować się musieli interniści. Z uwagi na specyfikę tych leków następowało wydzielanie się spośród internistów wyspecjalizowanej grupy – pojawiła się chemioterapia nowotworów, jako specjalność szczegółowa medycyny wewnętrznej, zastąpiona obecnie przez onkologię kliniczną. Najogólniej rzecz biorąc specjaliści w tej dziedzinie zajmują się planowaniem diagnostyki oraz każdym rodzajem leczenia pacjentów onkologicznych, który nie wiąże się z wykonywaniem procedur chirurgicznych. W Polsce także radioterapię wyłączono do odrębnej specjalności.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.