Pęczniew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Pęczniew
wieś
Ilustracja
Kościół w Pęczniewie
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat poddębicki
Gmina Pęczniew
Wysokość 120 m n.p.m.
Liczba ludności  830
Strefa numeracyjna 43
Kod pocztowy 99-235[1]
Tablice rejestracyjne EPD
SIMC 0710078
Położenie na mapie gminy Pęczniew
Mapa lokalizacyjna gminy Pęczniew
Pęczniew
Pęczniew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pęczniew
Pęczniew
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Pęczniew
Pęczniew
Położenie na mapie powiatu poddębickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poddębickiego
Pęczniew
Pęczniew
Ziemia51°48′11″N 18°43′23″E/51,803056 18,723056
Strona internetowa

Pęczniewwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Pęczniew[2]. Położona nad rzeczką Pichną, prawym dopływem Warty, i nad brzegiem zbiornika Jeziorsko.

Do 1937 roku siedziba gminy Niemysłów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

W miejscowości istnieje straż pożarna która została założona w 1910 roku.

Miejscowość jest siedzibą gminy Pęczniew.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Pęczniew[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
1040310 Łęg część wsi
0710084 Nowa Dąbrowa część wsi
0710090 Pólko część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Archeolodzy odkopali w Pęczniewie ciałopalne cmentarzysko kultury łużyckiej z wczesnej epoki żelaza, stwierdzono liczne ślady osadnictwa z okresu rzymskiego oraz dużą osadę gospodarczą z wczesnego średniowiecza. Zidentyfikowano tu także pozostałości średniowiecznego gródka rycerskiego, zniszczonego prawdopodobnie w okresie prywatnej wojny Nałęczów z Grzymalitami lub przez Krzyżaków w 1331 r.

Pierwsza pisana wzmianka o wsi pochodzi z 1400 r. Wieś w XV w. wchodziła w skład włości Pęczniewskich h. Korab.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W Pęczniewie stoi drewniany kościół św. Katarzyny z 1761 r. zbudowany przez Franciszkę i Tomasza z Głogowy Kossowskich, właścicieli wsi, rozbudowany w XIX w. Ołtarz późnogotycki z ok. 1640 r., boczne - barokowe. Warto zwrócić uwagę na obraz MB z Dzieciątkiem z rzeźbami św. Wojciecha, św. Stanisława i św. Katarzyny. Wiele elementów wyposażenia pochodzi z XVII w. W nawie tablica poświęcona pamięci 6 Pułku Strzelców Konnych im. Stanisława Żółkiewskiego o następującej treści:

"Dla uczczenia pamięci towarzyszy broni 6 pułku Strzelców Konnych im. Hetmana Wielkiego Koronnego Stefana Żółkiewskiego poległych w kraju i za granicą w latach 1939 - 1949 w walce za Ojczyznę, w dwudziestą piątą rocznicę pierwszej bitwy. Tablicę tę ufundowali koledzy. Popów, dn. 2 IX 1964 r.".

Pułk ten w składzie Kresowej Brygady Kawalerii walczył o utrzymanie linii Warty w pierwszych dniach września 1939 r.

Obok kościoła drewniana dzwonnica, na niej trzy dzwony z napisami i herbami, zdobione pięknym ornamentem.

Na cmentarzu przykościelnym grób fundatorów, a na grzebalnym mogiła 7 żołnierzy 6 PSK z Żółkwi, poległych 5 września 1939 r. w Popowie.

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[5] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kościół parafialny pw. św. Katarzyny i park, drewn., 1761, nr rej.: 95 z 6.10.1967
  • park kościelny, nr rej.: 303 z 8.02.1979

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Pęczniew ma wielką szansę stania się wsią turystyczną. Zbudowano tu przystań rybacką i jachtową z urządzeniami do wyciągania sprzętu pływającego. Funkcjonuje też stacja pomp, odwadniające tereny przylegające do zalewu.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

W pobliżu wsi znajdują się stawy o łącznej powierzchni 172 ha lustra wody przystosowane do hodowli materiału zarybieniowego do Zbiornika Jeziorsko.

Na stacji benzynowej w Pęczniewie można zaopatrzyć się w paliwo płynne. Sprzedaż paliw stałych prowadzona jest przez GS „SCh” w Pęczniewie. Brak natomiast gazyfikacji przewodowej. Dystrybucją gazu propan-butan zajmują się punkty w każdej wsi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Przeglądanie TERYT (Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2014-01-04].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 29 listopada 2010].


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]