Patryk Jaki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Patryk Jaki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 maja 1985
Opole
Zawód polityk
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Stanowisko poseł na Sejm VII i VIII kadencji (od 2011), wiceminister sprawiedliwości (od 2015)
Partia Solidarna Polska

Patryk Tomasz Jaki (ur. 11 maja 1985 w Opolu) – polski polityk, politolog, działacz samorządowy, poseł na Sejm VII i VIII kadencji, od 2015 sekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Życiorys[edytuj]

W 2009 ukończył studia politologiczne na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego. Pracował m.in. jako specjalista od marketingu w Międzynarodowej Wyższej Szkole Logistyki i Transportu. Publikował w piśmie „Logistyka”. Był członkiem gabinetu politycznego wojewody opolskiego oraz asystentem eurodeputowanego Ryszarda Legutki. Objął funkcję wiceprezesa Stowarzyszenia „Stop Korupcji”. Był także członkiem klubu „Gazety Polskiej” w Opolu.

W 2003 wstąpił do Forum Młodych PiS[1]. W 2006 przystąpił do Platformy Obywatelskiej i z jej listy został wybrany po raz pierwszy do opolskiej rady miasta. Wkrótce po wyborach opuścił to ugrupowanie i ponownie związał się z Prawem i Sprawiedliwością[2]. W 2010 uzyskał reelekcję w wyborach samorządowych, objął w tymże roku funkcję przewodniczącego klubu radnych PiS.

W wyborach parlamentarnych w 2011 został liczbą 8911 głosów wybrany na posła z listy PiS[3]. W Sejmie VII kadencji przystąpił do klubu parlamentarnego Solidarna Polska i został jego rzecznikiem prasowym. W marcu 2012 współtworzył partię o tej nazwie (także został jej rzecznikiem prasowym, zasiadając w zarządzie). Był pomysłodawcą i przewodniczącym komitetu obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej mającej na celu zwiększenie liczby obowiązkowych lekcji historii w szkołach ponadgimnazjalnych[4].

Bez powodzenia kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014, otrzymując 3084 głosy[5]. W lipcu 2014 zasiadł w klubie poselskim Sprawiedliwa Polska, od marca 2015 działającym pod nazwą Zjednoczona Prawica (także został jego rzecznikiem). W 2015 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (dostał 29 923 głosy)[6].

18 listopada 2015 został sekretarzem stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości[7], gdzie objął m.in. nadzór nad Służbą Więzienną[8], został również pełnomocnikiem ministra sprawiedliwości do spraw wdrożenia Systemu Dozoru Elektronicznego[9]. Objął nadzór nad organizacją Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL[10].

Jego zachowanie podczas rozprawy z 9 września 2016 prowadzonej w ramach procesu przed Sądem Okręgowym w Warszawie z powództwa wytoczonego mu przez Roberta Kropiwnickiego zostało skrytykowane w uchwale wydanej przez Krajową Radę Sądownictwa[11].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]