Przekroczyć próg nadziei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przekroczyć próg nadziei
Autor Jan Paweł II
Tematyka teologia, religioznawstwo, kulturoznawstwo
Typ utworu wywiad rzeka
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Włochy
Język włoski
Data wydania 1994
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1994
Wydawca Redakcja Wydawnictw KUL

Przekroczyć próg nadzieiwywiad rzeka, w której Jan Paweł II odpowiada na pytania włoskiego dziennikarza Vittoria Messoriego.

Popularność[edytuj]

Jedna z najbardziej znanych książek Jana Pawła II. Bestseller, który wzbudził wielkie zainteresowanie i wiele kontrowersji na całym świecie.

Do czasu wydania tej książki nie było zwyczaju, by głowa Kościoła katolickiego wydawała pod swoim imieniem osobiste refleksje na temat wiary, historii, kultury i własnego życia. Pewnego rodzaju zaskoczeniem był sukces książki: wywiad-rzeka sprzedał się na świecie w ponad 20 mln egzemplarzy[1].

Tematyka[edytuj]

Jan Paweł II mówi o Kościele, religii, problemach współczesnego świata. Głównym zamiarem Ojca Świętego jest zaproszenie współczesnego człowieka do tego, aby przekroczył próg nadziei, to znaczy wyszedł z obszaru smutku, zwątpienia, agnostycyzmu i wszedł w obszar nadziei, gdzie działa Bóg w Osobie Jezusa Chrystusa. Jan Paweł II jest świadomy rozlicznych zniewoleń i trudności, które nie pozwalają wielu ludziom uczynić tego odważnego kroku. Papież jest wobec nich cierpliwy.

Chrześcijańska mistyka a buddyzm[edytuj]

Jednym z pytań zadanych papieżowi było zagadnienie buddyzmu, jako systemu zbawczego i jego technik medytacyjnych i mistycznych, atrakcyjnych dla ludzi Zachodu. Papież przyznał, że czasem porównuje się doświadczenie nirwany w buddyzmie do kontemplacji chrześcijańskiej, zwłaszcza w odniesieniu do drogi oczyszczenia wiary nauczanej przez Jana od Krzyża. Według Papieża, różnica jest w tym, że droga opisywana przez hiszpańskiego Doktora Kościoła nie prowadzi do oderwania samego dla siebie, lecz do tego, by zjednoczyć się z osobowym Bogiem. W oświeceniu buddyjskim nie ma mowy o przybliżaniu się do Boga, gdyż buddyzm jest w dużym stopniu systemem ateistycznym. Chrześcijańska droga do zjednoczenia z Bogiem nie dokonuje się jedynie przez oczyszczenie, ale przede wszystkim przez miłość - w życiu wierzącego działa żywy płomień miłości, jak nazwał hiszpański mistyk swoje główne dzieło[2]. Papież stwierdził, że kontemplacja chrześcijańska, do której prowadzi doktryna Jana od Krzyża, dokonuje się na poziomie nadprzyrodzonym, podczas gdy refleksje buddyjskie dotyczą poziomu przyrodzonego, dlatego właściwie mówiąc:

Quote-alpha.png
Mistyka karmelitańska zaczyna się w tym miejscu, w którym kończą się rozważania Buddy i jego wskazówki dla życia duchowego[3].

Przypisy

  1. PAP: Poezja to wielka pani. graspl.republika.pl. [dostęp 2011-01-16].
  2. Żywy płomień miłości. W: Witryna Krakowskiej prowincji karmelitów bosych [on-line]. [dostęp 2011-12-14].
  3. Przekroczyć próg nadziei. s. 78.

Bibliografia[edytuj]

  • Przekroczyć próg nadziei. Jan Paweł II odpowiada na pytania Vittoria Messoriego. Lublin: RW KUL, 1994, s. 165. ISBN 83-228-0395-8.