Przystanki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przystanki
Przystanki
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat szamotulski
Gmina Pniewy
Wysokość 93-101[1] m n.p.m.
Liczba ludności (2013) 145[2]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 62-045
Tablice rejestracyjne PSZ
SIMC 0592800
Położenie na mapie gminy Pniewy
Mapa lokalizacyjna gminy Pniewy
Przystanki
Przystanki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przystanki
Przystanki
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Przystanki
Przystanki
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szamotulskiego
Przystanki
Przystanki
Ziemia52°31′12″N 16°23′43″E/52,520000 16,395278

Przystankiwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Pniewy.

Wieś w sołectwie Lubosina, położona 17 km na południowy zachód od Szamotuł, na południowo-wschodnim brzegu jeziora Lubosińskiego.

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1390 r. Stanowiła ona własność szlachecką. Wieś szlachecka Przistanki położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[3]. Pod koniec XVIII w. właścicielami Przystanek byli Kowalscy, później Kamieńscy, następnie wieś przeszła w ręce niemieckiej rodziny de Rège, która ze swych majątków w Lubosinie i Przystankach utworzyła fundację rodzinną. W 1926 r. Przystanki stanowiły własność niemieckiej fundacji rodziny de Rège - majątek liczył 563 ha.

W 1851 przebywali w Przystankach w domu Kamieńskich - Teofil Lenartowicz - poeta i rzeźbiarz oraz Ewaryst Estkowski - pedagog i działacz oświatowy.

Dwór klasycystyczny z około 1860 r., parterowy, z obszerną wystawką pierwszego piętra na osi, z rozległym trójarkadowym gankiem. Został on rozbudowany pod koniec XIX w.; nawiązuje stylem do renesansowych willi włoskich. Przebudowywany kilkakrotnie w późniejszych latach. W drugiej poł. XX w. stanowił siedzibę szkoły podstawowej - obecnie już nieistniejącej.

Dwór klasycystyczny

Nad brzegiem jeziora rozciąga się park o pow. 4 ha, założony w połowie XIX w., z okazałym dębem o obw. 500 cm[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Panorama wsi

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Według: http://www.wysokosc.mapa.info.pl/
  2. S.C., Najwięcej jest 37-latków, "Gazeta Szamotulska", Nr 5 (884), 3 lutego 2014 r.
  3. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 24.
  4. R.Krygiel, P.Mordal, Vademecum Krajoznawcze Ziemi Szamotulskiej, PTTK Oddział w Szamotułach, Szamotuły 2002, s. 103.