Raffaella Reggi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Raffaella Reggi
Ilustracja
Państwo

 Włochy

Data i miejsce urodzenia

27 listopada 1965
Faenza

Wzrost

170 cm

Gra

praworęczna, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

1981

Zakończenie kariery

1992

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

5 WTA

Najwyżej w rankingu

13 (25 kwietnia 1988)

Australian Open

4R (1989, 1990)

Roland Garros

QF (1987)

Wimbledon

4R (1986, 1987)

US Open

4R (1986)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

4 WTA

Najwyżej w rankingu

25 (24 czerwca 1991)

Australian Open

QF (1991)

Roland Garros

3R (1987, 1989, 1990, 1992)

Wimbledon

2R (1989)

US Open

QF (1988)

Rafaella Reggi (ur. 27 listopada 1965 w Faenzie) – włoska tenisistka, zwyciężczyni US Open 1986 w grze mieszanej, reprezentantka kraju w Fed Cup, olimpijka z Seulu (1988) i Barcelony (1992).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W 1981 roku jako juniorka wygrała Orange Bowl do lat szesnastu.

Zawodową tenisistką była w latach 1981–1992.

W 1986 roku wygrała wielkoszlemowy US Open w grze mieszanej w parze z Sergiem Casalem. W finale pokonali parę Martina NavrátilováPeter Fleming i została pierwszą Włoszką, która zdobyła tytuł wielkoszlemowy. Osiągnęła ćwierćfinał igrzysk olimpijskich w Seulu (1988). Pokonała wówczas Elizabeth Smylie, Claudię Kohde-Kilsch, a także Chris Evert, ulegając dopiero Manueli Maleewej. Podczas turnieju singlowego igrzysk olimpijskich w Barcelonie (1992) odpadła w drugiej rundzie. W 1984 zajęła trzecie miejsce podczas demonstracyjnych zawodów singlowych igrzysk olimpijskich w Los Angeles (1984).

Przez całą karierę reprezentowała Włochy w Fed Cup notując bilans osiemnastu zwycięstw i piętnastu porażek.

W karierze wygrała pięć turniejów singlowych rangi WTA Tour, po raz pierwszy w Taranto w 1985 roku. Rok później triumfowała w Portoryko i Lugano, zwyciężyła w San Diego w 1987 oraz ponownie w Taranto w 1990. Jej najlepsze singlowe osiągnięcie wielkoszlemowe to ćwierćfinał French Open 1987.

Wygrała cztery turnieje deblowe, między innymi w Linzu (1991) z Magdaleną Maleewą.

Dnia 25 kwietnia 1988 znalazła się na trzynastym, najwyższym w karierze miejscu na światowej liście tenisistek. Trzy lata później osiągała najwyższą pozycję w deblu – miejsce dwudzieste piąte. Tenisistka praworęczna z oburęcznym bekhendem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]