Tom Nijssen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tom Nijssen
Państwo  Holandia
Data i miejsce urodzenia 1 października 1964
Maastricht
Wzrost 175 cm
Masa ciała 66 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1984
Zakończenie kariery 1998
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 87 (17 kwietnia 1989)
Australian Open 3R (1989)
Roland Garros 1R (1986, 1987, 1989)
Wimbledon 2R (1989)
US Open 1R (1989)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 11
Najwyżej w rankingu 10 (11 maja 1992)
Australian Open QF (1992, 1994)
Roland Garros QF (1991)
Wimbledon QF (1994)
US Open QF (1994)

Tom Nijssen (ur. 1 października 1964 w Maastricht) − holenderski tenisista, zwycięzca French Open 1989 i US Open 1991 w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Nijssen występował w gronie tenisistów profesjonalnych w latach 1984−1998.

Sukcesy odnosił głównie jako deblista osiągając 25 finałów turniejów ATP World Tour, z czego 11 wygrał. Największe sukcesy odnosił w latach 1991−1994, kiedy tworzył duet z Cyrilem Sukiem. Holendersko−czeski debel czterokrotnie w tym czasie zakwalifikował się do deblowego ATP World Tour World Championships (dla ośmiu najlepszych par świata). Nijssen i Suk przegrali wszystkie mecze (12 porażek w czterech edycjach), za każdym razem odpadając po etapie meczów grupowych. Pięciokrotnie byli w ćwierćfinałach turniejów wielkoszlemowych (1991 French Open, 1992 Australian Open, 1994 Australian Open, Wimbledon i US Open).

Wraz z rodaczką Manon Bollegraf odniósł 2 zwycięstwa wielkoszlemowe w mikście. Sukcesy te miały miejsce w 1989 roku podczas French Open i 1991 roku na US Open. W 1993 roku był również finalistą z Bollegraf na Wimbledonie.

Na przełomie lat 80. i 90. Nijssen łączył występy deblowe z grą pojedynczą. W 1989 roku był m.in. w 3 rundzie Australian Open (pokonał Slobodana Živojinovicia, przegrał z Goranem Ivaniševiciem), 4 rundzie w Miami, półfinale turnieju we Frankfurcie, ćwierćfinale w Birmingham. Ćwierćfinały turniejowe osiągnął ponadto w 1987 roku w Bostonie i Hongkongu oraz w 1993 roku w Bolzano. Ostatni raz w grze pojedynczej w turnieju zawodowym Nijssen wystąpił w 1995 roku.

W latach 1986−1990 Nijssen bronił barw narodowych w Pucharze Davisa. Bilans jego występów w tych rozgrywkach wynosi 8 zwycięstw i 9 porażek. W 1989 roku przyczynił się do awansu Holandii do najwyższej klasy rozgrywkowej Pucharu Davisa - grupy światowej, zdobywając w meczu z Indonezją 2 punkty singlowe i punkt deblowy wspólnie z Michielem Schapersem.

W rankingu gry pojedynczej Nijssen najwyżej był na 87. miejscu (17 kwietnia 1989), a w klasyfikacji gry podwójnej na 10. pozycji (11 maja 1992).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana (2–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 10 czerwca 1989 French Open, Paryż Ceglana Holandia Manon Bollegraf Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
Argentyna Horacio de la Peña
6:3, 6:7, 6:2
Zwycięzca 2. 7 września 1991 US Open, Nowy Jork Twarda Holandia Manon Bollegraf Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
Hiszpania Emilio Sánchez
6:2, 7:6
Finalista 1. 4 lipca 1993 Wimbledon, Londyn Trawiasta Holandia Manon Bollegraf Stany Zjednoczone Martina Navrátilová
Australia Mark Woodforde
3:6, 4:6

Gra podwójna (11–14)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 3 sierpnia 1986 Hilversum Ceglana Holandia Johan Vekemans Czechosłowacja Miloslav Mečíř
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
4:6, 2:6
Finalista 2. 21 czerwca 1987 Ateny Ceglana Czechosłowacja Jaroslav Navrátil Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Tore Meinecke
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Ricki Osterthun
2:6, 6:3, 2:6
Finalista 3. 2 sierpnia 1987 Hilversum Ceglana Czechosłowacja Jaroslav Navrátil Polska Wojciech Fibak
Czechosłowacja Miloslav Mečíř
6:7, 7:5, 2:6
Zwycięzca 1. 26 października 1987 Tokio Dywanowa (hala) Australia Broderick Dyke Stany Zjednoczone Sammy Giammalva Jr.
Stany Zjednoczone Jim Grabb
6:3, 6:2
Zwycięzca 2. 28 lutego 1988 Marsylia Dywanowa (hala) Czechosłowacja Jaroslav Navrátil Stany Zjednoczone Rill Baxter
Nigeria Nduka Odizor
6:2, 6:7, 7:6
Zwycięzca 3. 16 października 1988 Tuluza Twarda (hala) Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Ricki Osterthun Iran Mansur Bahrami
Francja Guy Forget
6:3, 6:4
Finalista 4. 23 października 1988 Frankfurt Dywanowa (hala) Wielka Brytania Jeremy Bates Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Rüdiger Haas
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Goran Ivanišević
6:1, 5:7, 3:6
Zwycięzca 4. 27 listopada 1988 Bruksela Dywanowa (hala) Australia Wally Masur Australia John Fitzgerald
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
7:5, 7:6
Finalista 5. 12 lutego 1990 Mediolan Dywanowa (hala) Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski Włochy Omar Camporese
Włochy Diego Nargiso
4:6, 4:6
Finalista 6. 25 lutego 1990 Stuttgart Dywanowa (hala) Dania Michael Mortensen Szwajcaria Jakob Hlasek
Francja Guy Forget
3:6, 2:6
Finalista 7. 10 lutego 1991 Mediolan Dywanowa (hala) Czechosłowacja Cyril Suk Włochy Omar Camporese
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Goran Ivanišević
4:6, 6:7
Finalista 8. 7 kwietnia 1991 Estoril Ceglana Czechosłowacja Cyril Suk Holandia Paul Haarhuis
Holandia Mark Koevermans
3:6, 3:6
Zwycięzca 5. 6 października 1991 Tuluza Twarda (hala) Czechosłowacja Cyril Suk Wielka Brytania Jeremy Bates
Stany Zjednoczone Kevin Curren
4:6, 6:3, 7:6
Zwycięzca 6. 20 października 1991 Lyon Dywanowa (hala) Czechosłowacja Cyril Suk Stany Zjednoczone Steve DeVries
Australia David Macpherson
7:6, 6:3
Finalista 9. 27 października 1991 Sztokholm Dywanowa (hala) Czechosłowacja Cyril Suk Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
5:7, 2:6
Zwycięzca 7. 23 lutego 1992 Stuttgart Dywanowa (hala) Czechosłowacja Cyril Suk Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:3, 6:7, 6:3
Zwycięzca 8. 4 października 1992 Bazylea Twarda (hala) Czechosłowacja Cyril Suk Czechosłowacja Karel Nováček
Czechosłowacja David Rikl
6:3, 6:4
Finalista 10. 18 października 1992 Bolzano Dywanowa (hala) Czechosłowacja Cyril Suk Szwecja Anders Järryd
Norwegia Bent-Ove Pedersen
5:7, 2:6
Finalista 11. 14 lutego 1993 Mediolan Dywanowa (hala) Czechy Cyril Suk Australia Mark Kratzmann
Australia Wally Masur
6:4, 3:6, 4:6
Zwycięzca 9. 25 lipca 1993 Stuttgart Ceglana Czechy Cyril Suk Południowa Afryka Gary Muller
Południowa Afryka Piet Norval
7:6, 6:3
Finalista 12. 7 listopada 1993 Paryż Dywanowa (hala) Czechy Cyril Suk Zimbabwe Byron Black
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:4, 5:7, 2:6
Zwycięzca 10. 9 stycznia 1994 Oʻahu Twarda Czechy Cyril Suk Stany Zjednoczone Alex O’Brien
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:4, 6:4
Zwycięzca 11. 13 lutego 1994 Mediolan Dywanowa (hala) Czechy Cyril Suk Holandia Hendrik Jan Davids
Południowa Afryka Piet Norval
4:6, 7:6, 7:6
Finalista 13. 14 kwietnia 1996 Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Greg Van Emburgh Hiszpania Tomás Carbonell
Hiszpania Francisco Roig
3:6, 2:6
Finalista 14. 18 stycznia 1998 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Jeff Tarango Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
Nowa Zelandia Brett Steven
4:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]