Serena Williams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Serena Williams
Serena Williams
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Palm Beach Gardens
Data i miejsce urodzenia 26 września 1981
Saginaw
Wzrost 175 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1995
Zakończenie kariery aktywna
Trener Richard Williams, Oracene Price, Patrick Mouratoglou
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 72
Najwyżej w rankingu 1 (8 lipca 2002)
Australian Open W (2003, 2005, 2007, 2009, 2010, 2015, 2017)
Roland Garros W (2002, 2013, 2015)
Wimbledon W (2002, 2003, 2009, 2010, 2012, 2015, 2016)
US Open W (1999, 2002, 2008, 2012–2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 23
Najwyżej w rankingu 1 (7 czerwca 2010)
Australian Open W (2001, 2003, 2009, 2010)
Roland Garros W (1999, 2010)
Wimbledon W (2000, 2002, 2008, 2009, 2012, 2016)
US Open W (1999, 2009)
Strona internetowa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Londyn 2012 tenis ziemny
(gra pojedyncza)
Złoto
Sydney 2000 tenis ziemny
(gra podwójna)
Złoto
Pekin 2008 tenis ziemny
(gra podwójna)
Złoto
Londyn 2012 tenis ziemny
(gra podwójna)
Return Sereny Williams podczas US Open 2006
Serena Williams na Roland Garros 2007

Serena Jameka Williams (ur. 26 września 1981 w Saginaw) – amerykańska tenisistka, zdobywczyni Niekalendarzowego Wielkiego Szlema w grze pojedynczej i podwójnej, zdobywczyni Karierowego Złotego Wielkiego Szlema w grze pojedynczej i podwójnej, mistrzyni olimpijska w grze pojedynczej z Londynu (2012) i w grze podwójnej z Sydney (2000), Pekinu (2008) i Londynu (2012), wielokrotna zdobywczyni nagród WTA różnych kategorii.

W grze pojedynczej 72-krotnie wygrała turnieje WTA, w tym 23 wielkoszlemowe: US Open 1999, French Open 2002, Wimbledon 2002, US Open 2002, Australian Open 2003, Wimbledon 2003, Australian Open 2005, Australian Open 2007, US Open 2008, Australian Open 2009, Wimbledon 2009, Australian Open 2010, Wimbledon 2010, Wimbledon 2012, US Open 2012, French Open 2013, US Open 2013, US Open 2014, Australian Open 2015, French Open 2015, Wimbledon 2015, Wimbledon 2016 oraz Australian Open 2017. Jest szóstą tenisistką w historii, która w tym samym czasie przodowała w klasyfikacji singlistek i deblistek.

Jest młodszą siostrą tenisistki Venus Williams, także mistrzyni wielkoszlemowych turniejów.

Kariera[edytuj]

1995-2004[edytuj]

W 1995 roku została profesjonalistką.

Od czerwca 2002 do sierpnia 2003 zajmowała pierwsze miejsce w rankingu WTA. Na koniec 2003 zajmowała 3. miejsce w tym rankingu. W grze podwójnej wygrała 11 turniejów, w tym 6 wielkoszlemowych.

Z powodu kontuzji nie występowała od zwycięskiego Wimbledonu latem 2003 aż do marca 2004. Wygrała w kwietniu 2004 swój pierwszy turniej po powrocie w Miami, pokonując w finale Jelenę Diemientjewą. Dotarła do finału na Wimbledonie 2004, jednak w decydującym meczu uległa niespodziewanie Marii Szarapowej. Również z Szarapową przegrała finał Masters 2004. W finale Australian Open 2005 pokonała liderkę rankingu światowego Lindsay Davenport i awansowała na drugie miejsce rankingu WTA.

2005[edytuj]

Wygrana w Australian Open 2005 to najlepsze jej osiągnięcie tego sezonu. Nękana kontuzjami, wycofywała się z kolejnych turniejów lub przegrywała we wczesnych fazach z mało znanymi zawodniczkami. W Paryżu (turniej halowy w lutym) poddała walkowerem mecz przeciwko Dinarze Safinie, kilka tygodni później skreczowała w półfinale w Dubaju z Jeleną Janković przy stanie 0:6, 3:4. W Miami uległa siostrze Venus, a na turnieju w Amelia Island po raz kolejny skreczowała, tym razem z Silvią Fariną. W Rzymie przegrała z Francescą Schiavone, a w trzeciej rundzie Wimbledonu 2005 z Jill Craybas. W IV rundzie US Open zdecydowanie znów uległa Venus. Sezon zakończyła w Pekinie, przegrywając w drugiej rundzie z Sun Tiantian (w pierwszej rundzie miała wolny los).

2006[edytuj]

Żadnego turnieju nie wygrała w 2006, biorąc udział jedynie w czterech imprezach. Na początku roku uległa Danieli Hantuchovej w trzeciej rundzie Australian Open 2006 i nie zdołała obronić wywalczonego tam tytułu. Z powodu kontuzji kolana nie zagrała w Charleston, Berlinie, Rzymie i na French Open 2006. Pojawiła się dopiero w lipcu w Cincinnati. Wygrała z nr 2 Anastasiją Myskiną, Bethanie Mattek i Amy Frazier, ulegając w półfinale Wierze Zwonariowej. W Los Angeles zrewanżowała się Hantuchovej za porażkę w Australian Open 2006; wyeliminowała również Ashley Harkleroad, Meghann Shaughnessy i Mariję Kirilenko, przegrywając w dwóch setach 3:6 4:6 z Jeleną Janković.

Jej ostatni turniej w sezonie to US Open 2006, gdzie bez straty seta doszła do IV rundy, a tam uległa najwyżej rozstawionej Amélie Mauresmo. W klasyfikacji końcoworocznej rankingu WTA na 2006 zajmowała miejsce pod koniec pierwszej setki tenisistek.

2007[edytuj]

Na początku 2007 wystartowała w turnieju w Hobart, gdzie po pokonaniu dwóch rywalek przegrała w ćwierćfinale z Sybille Bammer. Następnie jako nie rozstawiona zawodniczka zaczęła grę w Australian Open 2007, gdzie już w I rundzie pokonała Marę Santagelo (32. w rankingu WTA). Następnie uporała się z wyżej notowanymi rywalkami: Nadią Pietrową (WTA: 6), Jeleną Janković (WTA. 11), Szachar Pe’er (WTA. 17), by dotrzeć do półfinału, w którym pokonała Nicole Vaidišovą (WTA. 12). W finale turnieju pokonała Mariję Szarapową (WTA. 2) 6:1, 6:2.

W kolejnym wielkoszlemowym turnieju, czyli French Open 2007 dotarła do ćwierćfinału, gdzie przegrała w trzech setach z Justine Henin.

Siostry Serena i Venus Williams grały rakietami wysadzanymi złotem podczas wielkoszlemowego turnieju na trawiastych kortach Wimbledonu 2007 (turnieju z pulą nagród 11,282 mln funtów). Rozstawiona w turnieju z nr 7 Serena Williams występowała na londyńskiej trawie z czarną rakietą limitowanej edycji Wilson Factor Experimental, natomiast Venus (rozstawiona z nr 24) – białą wersją tego modelu. Obie ramy były przyozdobione elementami wykonanymi z 22-karatowego złota. Serena dotarła do ćwierćfinału turnieju, natomiast jej siostra została jego mistrzynią.

2008[edytuj]

W styczniu 2008 razem z Mardy Fishem zdobyła Puchar Hopmana. Nie obroniła wywalczonego przed rokiem wielkoszlemowego tytułu Australian Open. W Australian Open odpadła w ćwierćfinale, po porażce z Serbką Jeleną Janković 3:6, 4:6.

Po wycofaniu się z turniejów w Paryżu, Antwerpii i Dubaju wystąpiła w Bangalore, gdzie została rozstawiona z numerem trzecim. Po wolnej pierwszej rundzie, w drugiej pokonała Cipporę Obziler 7:5, 6:0. W ćwierćfinale ograła Anastasiję Rodionową 6:1, 6:4, by w półfinale po raz piętnasty zmierzyć się z siostrą, Venus. Po ponad dwóch godzinach walki wygrała z siostrą, 6:3, 3:6, 7:6, mimo iż w trzecim secie broniła piłki meczowej. W finale zrewanżowała się Patty Schnyder za dwie ubiegłoroczne porażki, zwyciężając 7:5, 6:3 i tym samym sięgnęła po dwudziesty dziewiąty tytuł w karierze.

Po tradycyjnej już od kilku lat nieobecności w Indian Wells, kolejnym jej startem był turniej Sony Ericsson Open w Miami. Rozstawiona z numerem ósmym miała pierwszą rundę wolną. W drugiej pokonała Edinę Gallovits 6:1, 6:2. W trzeciej rundzie mimo wyniku 6:7, 0:3 zdołała wygrać z Flavią Pennettą 6:7(6), 6:3, 6:2. W meczu o ćwierćfinał bez problemów ograła Kaię Kanepi 6:3, 6:3. W szlagierowym ćwierćfinale miało dojść do rewanżu za ubiegłoroczny finał tego turnieju z Justine Henin. Belgijka jednak nie sprostała znakomicie grającej Serenie Williams i to Amerykanka wygrała 6:2, 6:0. W półfinale wygrała ze Swietłaną Kuzniecową 3:6, 7:5, 6:3. W finale po dramatycznym spotkaniu pokonała Jelenę Janković 6:1, 5:7, 6:3 i po raz piąty triumfowała w turnieju. Tym samym wyrównała rekord Steffi Graf, która w Miami wygrywała w latach 1987-1988 i 1994-1996.

W turnieju Family Circle Cup, rozgrywanym na amerykańskim kortach ziemnych w Charleston rozpoczęła od łatwego zwycięstwa w drugiej rundzie, po wolnej pierwszej, nad Giselą Dulko 6:3, 6:4. W trzeciej po stracie pierwszego seta 4:6 z Katariną Srebotnik dwa kolejne wygrała 6:3, 6:4 i w walce o półfinał zmierzyła się z Mariją Szarapową. Po dramatycznym meczu, trwającym dwie i pół godziny zwyciężyła 7:5, 4:6, 6:1. W półfinale mimo prowadzenia Alizé Cornet 1:4, zdołała wygrać 7:5, 6:3. W meczu o tytuł pokonała 6:4 3:6 6:3 Wierę Zwonariową, która wcześniej wyeliminowała Jelenę Janković, Jelenę Diemientjewą i Marion Bartoli, sięgając tym samym po trzecie turniejowe zwycięstwo w 2008 roku.

Kolejne występy nie przyniosły jej już takich sukcesów, odpadła w ćwierćfinale turnieju w Berlinie z Rosjanką Dinarą Safiną 6:2 1:6 6:7(5). Oddała walkowerem ćwierćfinałowy mecz w Rzymie na korzyść Francuzki Alizé Cornet. Na kortach Rolanda Garrosa doszła tylko do trzeciej rundy, przegrała z Katariną Srebotnik 4:6 4:6.

Bardzo udany występ zanotowała na londyńskich kortach Wimbledonu dochodząc aż do finału, w którym przegrała ze starszą siostrą Venus 5:7 4:6. Wcześniej pokonała kolejno Kaię Kanepi, Urszulę Radwańską, Amélie Mauresmo, Bethanie Mattek, Agnieszkę Radwańską oraz Zheng Jie.

Na igrzyskach olimpijskich w 2008 roku wraz z Venus Williams zdobyła złoty medal w grze podwójnej, natomiast w rozgrywkach singla doszła do ćwierćfinału ulegając Jelenie Diemientjewej 6:3, 4:6, 3-6.

Czwartym wygranym turniejem w sezonie był wielkoszlemowy US Open. W ćwierćfinale pokonała swoją starszą siostrę Venus Williams 7:6(6), 7:6(7), mimo że w obu setach to Venus miała więcej piłek na wygranie partii. W półfinale pokonała Rosjankę Dinarę Safinę 6:3, 6:2, natomiast w finale 6:4, 7:5 Serbkę Jelenę Janković, dla której był to pierwszy finał turnieju wielkoszlemowego w karierze. Dzięki wygranej Serena awansowała na pierwsze miejsce w rankingu WTA, wyprzedzając serbskie tenisistki Anę Ivanović i przeciwniczkę z finału – Jelenę Janković. Pobiła tym samym rekord długości nieobecności na miejscu liderki rankingu – 5 lat i 1 miesiąc.

2009[edytuj]

Serena Williams podczas Australian Open 2009

Na początku nowego sezonu wystąpiła w Sydney. Rozstawiana z jedynką Serena w ćwierćfinale, broniąc dwóch piłek meczowych, pokonała Caroline Wozniacki 6:7,6:3,7:6. Półfinałowy mecz przegrała z Jeleną Diemientjewą 3:6,1:6. W rozgrywanych w Melbourne Otwartych Mistrzostwach Australii Serena zwyciężyła zarówno w grze pojedynczej (pokonując między innymi Rosjanki Swietłanę Kuźniecową oraz Jelenę Diemientjewą, zaś w finale nie dała szans Dinarze Safinie), jak i podwójnej, w parze z siostrą Venus. Po tym sukcesie awansowała na pierwszą pozycję w rankingu singlowym.

Podczas Dubai Tennis Championships w półfinale doszło do kolejnej konfrontacji sióstr Williams. Mecz wygrała starsza, Venus

W Miami broniąc tytułu wywalczonego sprzed roku odpadła w finale po słabym meczu z Azarenką. W drodze do finału pokonała w czwartej rundzie Zheng Jie 7:5,5:7,6:3, w ćwierćfinale Li Na 4:6, 7:5, 6:2, a w półfinale Venus Williams 6:4, 3:6, 6:3. W związku z nieobronieniem tytułu spadła z pierwszego miejsca w rankingu.

Słabą formę pokazywała podczas turniejów na kortach ziemnych. Osiągnęła drugą rundę w Rzymie i pierwszą w Madrycie. Z kolei na French Open przegrała w ćwierćfinale z późniejszą mistrzynią turnieju w Paryżu, Swietłaną Kuzniecową.

Kolejny tytuł wielkoszlemowy wywalczyła na kortach Wimbledonu. Do meczu półfinałowego wygrała z Neuzą Silvą, Jarmilą Groth, Robertą Vinci, Danielą Hantuchovą i Wiktoryją Azaranką nie tracąc seta. Dopiero w dramatycznym półfinale wygranym 6:7, 7:5, 8:6 pierwszą i jedyną która dokonała tej sztuki była Jelena Diemientjewa. W finale pokonała siostrę Venus 7:6,6:2.

W US Open 2009 rozstawiona z numerem 2 dotarła zgodnie z oczekiwaniami do półfinału, gdzie niespodziewanie i niesportowo przegrała w dwóch setach z Kim Clijsters: serwując przy stanie 4:6, 5:6, 15-30 straciła ostatnie dwa punkty bez wprowadzenia piłki na trajektorię. Sędzia liniowa wywołała błąd stóp, co tak rozwścieczyło Williams, że podeszła do narożnika i wygrażała sędziemu, w następstwie czego otrzymała drugie ostrzeżenie (pierwsze dotyczyło złamania rakiety), a tym samym punkt karny, co przy meczbolu oznaczało koniec spotkania[1].

2010[edytuj]

Sezon 2010 zaczęła od występu w turnieju w Sydney gdzie awansowała do finału po bardzo ciężkim półfinale z Aravane Rezaï, w finale przegrała z Jeleną Diemientjewą 3:6, 2:6. Na Australian Open jechała jako obrończyni tytułu. w I rundzie wygrała z Urszulą Radwańską 6:2, 6:1. W następnym meczu spotkała się z Petrą Kvitovą wygrywając takim samym wynikiem. W III rundzie spotkała się z Carla Suárez Navarro gdzie wygrała 6:3, 6:0. W IV rundzie spotkała się z faworytką gospodarzy z Samantha Stosur i wygrała 6:4, 6:2. W ćwierćfinale przegrywała już 4:6, 0:4 ale wygrała 4:6, 7:6, 6:2 z Wiktoryją Azaranką. W półfinale spotkała się z Chinką Li Na wygrywając 7:6, 7:6. W finale wygrała z Justine Henin 6:4, 3:6, 6:2. W tym samym turnieju w parze z Venus Williams wygrały również turniej deblowy. W czasie turnieju Australian Open doznała kontuzji, która wykluczyła ją z turnieju w Dubaju, Indian Wells i Miami. Serena zapowiedziała swój powrót na turniej w Rzymie. Kolejny start we French Open nie przyniósł większych sukcesów w grze pojedynczej, Serena odpadła w ćwierćfinale przegrywając z Samantha Stosur 2:6, 7:6, 6:8. W deblu odniosła Serena wraz z siostrą Venus Williams zwycięstwo, pokonały w finale Kveta Peschke i Katarina Srebotnik. Tym samym, Amerykanki zdobyły niekalendarzowego Wielkiego Szlema. Na trawiastych kortach Wimbledonu pokonując m.in. Anna Czakwetadze, Dominika Cibulková, Mariję Szarapową, Li Na, Petre Kvitovą dotarła do finału w którym wygrała z Wierą Zwonariową 6:3, 6:2. Musiała zrezygnować z występu w czwartym wielkoszlemowym turnieju w sezonie – US Open – z powodu urazu prawej stopy, którego nabawiła się 7 lipca (tuż po zakończeniu turnieju w Wimbledonie) w Monachium. Otóż podczas wizyty w restauracji nastąpiła na rozbite szkło i zraniła stopę na tyle poważnie, że wymagało to interwencji chirurgicznej, a w konsekwencji wyeliminowało ją ze wszystkich (po Wimbledonie) letnich turniejów na kortach twardych, w tym z US Open.

2011[edytuj]

W styczniu, z powodu przedłużającej się rehabilitacji po zranieniu prawej stopy doznanym w lipcu 2010, wycofała się z udziału w Pucharze Hopmana i pierwszym turnieju wielkoszlemowym – Australian Open, w którym miała bronić tytułu oraz nie wystąpiła w French Open 2011.

2012[edytuj]

Serena Williams w kończących sezon Mistrzostwach WTA

W kwietniu, zwyciężając w turnieju w Charleston, zdobyła czterdziesty tytuł singlowy. W finale pokonała Lucie Šafářová wynikiem 6:0, 6:1[2]. W maju zwyciężyła w turnieju Premier Mandatory w Madrycie. W finale pokonała Wiktoryję Azarankę 6:1, 6:3[3]. W całym turnieju zwyciężyła z trzema liderkami rankingu singlowego WTA – Azarenką, Szarapową oraz Wozniacki.

Na przełomie czerwca i lipca triumfowała w wielkoszlemowym Wimbledonie. W pierwszej rundzie pokonała Barborę Záhlavovą-Strýcovą 6:2, 6:4. Następnie wygrała z Melindą Czink 6:1, 6:4. W trzeciej rundzie pokonała Zheng Jie 6:7(5), 6:2, 9:7. W meczu kolejnej rundy pokonała zawodniczkę z dziką kartą, Jarosławę Szwiedową 6:1, 2:6, 7:5. W ćwierćfinale pokonała obrończynię tytułu, Petrę Kvitovą 6:3, 7:5. W spotkaniu o finał zwyciężyła z liderką rankingu singlowego Wiktoryją Azaranką 6:3, 7:6(6). W meczu finałowym pokonała Agnieszkę Radwańską 6:1, 5:7, 6:2 i zdobyła swój czternasty wielkoszlemowy tytuł. W grze podwójnej, razem z siostrą Venus, również odniosła triumf. W finałowym pojedynku pokonały Andreę Hlaváčkovą i Lucie Hradecką 7:5, 6:4. Tydzień po zakończeniu Wimbledonu zwyciężyła w turnieju kategorii Premier w Stanford. W finale pokonała szczęśliwą przegraną, Coco Vandeweghe, 7:5, 6:3.

W sierpniu zdobyła złoty medal podczas singlowych zawodów organizowanych z okazji XXX Letnich Igrzysk Olimpijskich. W całym turnieju nie straciła żadnego seta, a w finale pokonała Mariję Szarapową wynikiem 6:0, 6:1. W grze podwójnej uczestniczyła razem z siostrą Venus. Razem zdobyły trzeci złoty medal igrzysk olimpijskich w rozgrywkach deblowych. W finale pokonały ponownie Andreę Hlaváčkovą i Lucie Hradecką wynikiem 6:4, 6:4.

Swój piętnasty wielkoszlemowy triumf odniosła podczas US Open. W całym turnieju Amerykanka straciła jednego seta, w finałowym spotkaniu z Wiktoryją Azaranką, wygranym przez Williams 6:2, 2:6, 7:5. We wcześniejszych pojedynkach Williams straciła 19 gemów. Dla Amerykanki był to pierwszy trzysetowy mecz na obiektach USTA Billie Jean King National Tennis Center od 2006 roku, gdy w IV rundzie uległa Amélie Mauresmo. Był to także pierwszy trzysetowy finał US Open od 1995 roku[4]. Siostry Williams występowały także w deblu, ale odpadły w trzeciej rundzie. Podczas kończącego rozgrywki sezonowe kobiet turnieju WTA Championships Serena Williams uzyskała zwycięstwo. W turnieju pokonała Kerber, Li, Azarenkę, Radwańską i Szarapową, a pojedynkach z nimi nie straciła seta. Rok ten zakończyła na trzecim miejscu w rankingu singlowym WTA.

2013[edytuj]

Serena Williams podczas Fed Cup 2013

Na początku stycznia zwyciężyła w turnieju w Brisbane. W pierwszej rundzie zwyciężyła z rodaczką Varvarą Lepchenko 6:2, 6:1. W kolejnym meczu pokonała Alizé Cornet 6:2, 6:2. W ćwierćfinale wygrała z Sloane Stephens wynikiem 6:4, 6:3. W kolejnym spotkaniu liderka rankingu singlowego, Wiktoryja Azaranka, oddała jej mecz walkowerem. W pojedynku o tytuł pokonała Anastasiję Pawluczenkową wynikiem 6:2, 6:1. W Australian Open rozstawiona była z numerem trzecim. W pierwszym spotkaniu pokonała Edinę Gallovits-Hall bez straty gema. W kolejnej rundzie zwyciężyła z Garbiñe Muguruzą 6:2, 6:0. W trzeciej rundzie pokonała Ayumi Moritę 6:1, 6:3. W czwartej rundzie jej przeciwniczką była Marija Kirilenko, z którą wygrała 6:2, 6:0. W meczu o półfinał ulegając Sloane Stephens 6:3, 5:7, 4:6, odpadła z dalszej rywalizacji. W Ad-Dausze, gdzie była rozstawiona z numerem drugim, w pierwszej rundzie miała wolny los. W swoim pierwszym spotkaniu pokonała Darję Gawriłową wynikiem 6:2, 6:1, natomiast w kolejnym meczu wygrała z Urszulę Radwańską 6:0, 6:3. W pojedynku ćwierćfinałowym zwyciężyła z Petrą Kvitovą 3:6, 6:3, 7:5, dzięki czemu zapewniła sobie powrót na pierwsze miejsce w rankingu singlowym WTA Tour w najbliższym notowaniu[5]. W meczu o finał zwyciężyła z Mariją Szarapową 6:3, 6:2, a w spotkaniu mistrzowskim uległa Wiktoryi Azarance 6:7(6), 6:2, 3:6. Z gry w Dubaju wycofała się zbyt późno, w związku z czym została na nią nałożona kara w wysokości 50 000 dolarów[6].

W marcu wygrała turniej z cyklu WTA Premier Mandatory w Miami. W turnieju pokonała m.in. Li Na i Agnieszkę Radwańską. W finale zwyciężyła z Mariją Szarapową wynikiem 4:6, 6:3, 6:0. W następnym tygodniu wygrała turniej w Charleston. W finale pokonała Jelenę Janković 3:6, 6:0, 6:2. W połowie maja obroniła tytuł zawodów WTA Premier Mandatory w Madrycie. W finale imprezy ponownie pokonała Mariję Szarapową, tym razem wynikiem 6:1, 6:4. Następnie wzięła udział w rywalizacji w Rzymie. W meczu mistrzowskim wygrała z Wiktoryją Azaranką 6:1, 6:3. W całym turnieju nie straciła seta i przegrała tylko 14 gemów.

W drugim wielkoszlemowym turnieju w sezonie – French Open – rozstawiona była z numerem pierwszym w grze pojedynczej. W pierwszych czterech meczach przegrała razem dziesięć gemów. Jedyną zawodniczką, która wygrała z Williams seta w tych zawodach, była Swietłana Kuzniecowa, jednak mecz jednak zakończył się zwycięstwem Amerykanki 6:1, 3:6, 6:3. W półfinale Serena Williams pokonała Sarę Errani 6:0, 6:1. W finale zmierzyła się natomiast z Szarapową, którą pokonała dwukrotnie 6:4. Było to jej drugie singlowe zwycięstwo na kortach Wielkiego Szlema w Paryżu. W grze podwójnej siostry Williams były rozstawione z numerem dwunastym, a zarazem otrzymały dziką kartę, lecz pierwszy mecz poddały walkowerem.

Na Wimbledonie najwyżej rozstawiona Amerykanka awansowała do czwartej rundy, tracąc w międzyczasie jedenaście gemów. W spotkaniu o ćwierćfinał uległa późniejszej finalistce, Sabine Lisicki, 2:6, 6:1, 4:6. Jej kolejnym turniejem były zawody w Båstad, gdzie triumfowała. W meczu mistrzowskim pokonała Johannę Larsson 6:4, 6:1.

Okres przygotowujący do US Open rozpoczęła od udziału w turnieju w Toronto. Zwyciężyła w nim, pokonując w finale Soranę Cîrsteę 6:2, 6:0. W następnym tygodniu wzięła udział w turnieju w Cincinnati, w którym przegrała w finale z Azaranką 6:2, 2:6, 6:7(6). W grze pojedynczej na US Open Amerykanka osiągnęła finał, w którym pokonała Białorusinkę 7:5, 6:7(6), 6:1. W całym turnieju straciła jednego seta. W grze podwójnej siostry Williams awansowały do półfinału, eliminując z zawodów m.in. najwyżej rozstawione Errani i Vinci.

W ostatnim w sezonie turnieju rangi WTA Premier Mandatory rozgrywanym w Pekinie Amerykanka odniosła zwycięstwo, nie tracąc w całych zawodach ani jednego seta. W meczu mistrzowskim pokonała Jelenę Janković w dwóch setach po 6:2. W kończącym sezon Turnieju Mistrzyń wygrała rywalizację z kompletem zwycięstw. Poprzez zwycięstwo 2:6, 6:3, 6:0 nad Li Na odniosła czwarty triumf w mistrzostwach WTA Tour i jednocześnie jedenaste turniejowe zwycięstwo w sezonie. W 2013 roku Amerykanka zarobiła ponad 12 mln dolarów i zakończyła sezon na pierwszym miejscu w ranking WTA Tour.

2014[edytuj]

Sezon 2014 Amerykanka rozpoczęła od udziału w zawodach w Brisbane. Awansowała w nich do finału, w którym pokonała Wiktoryję Azarankę 6:4, 7:5. Na Australian Open awansowała do czwartej rundy, w której uległa Anie Ivanović 6:4, 3:6, 3:6. Udział w rozgrywkach w Dubaju rozpoczęła od drugiej rundy, w której pokonała Jekatierinę Makarową 7:6(8), 6:0. W ćwierćfinale wygrała z Jeleną Janković 6:2, 6:2, natomiast w kolejnym meczu przegrała z Alizé Cornet 4:6, 4:6. W marcu, podobnie jak w poprzednim sezonie, wygrała turniej w Miami. W turnieju pokonała m.in. Angelique Kerber i Mariję Szarapową. W finale zwyciężyła z Li Na wynikiem 7:5, 6:1. W całym turnieju przegrała jednego seta – w spotkaniu trzeciej rundy z Caroline Garcią.

Okres gry na nawierzchni ceglanej rozpoczęła w Charleston, gdzie przegrała w drugiej rundzie z Janą Čepelovą 4:6, 4:6. W Madrycie zanotowała ćwierćfinał, w którym mecz przeciw Petrze Kvitovej oddała walkowerem. W następnym tygodniu triumfowała w Rzymie. W meczu mistrzowskim pokonała Sarę Errani 6:3, 6:0. Na French Open przegrała w drugiej rundzie z Garbiñe Muguruzą 2:6, 2:6. Podczas Wimbledonu doszła do trzeciej rundy, w której została wyeliminowana przez Alizé Cornet 6:1, 3:6, 4:6. Williams została pierwszą liderką rankingu WTA, która w trzech imprezach wielkoszlemowych z rzędu nie doszła nawet do ćwierćfinału, notując kolejno: IV rundę Australian Open, II rundę French Open i III rundę Wimbledonu. Udział w turnieju wimbledońskim zakończyła, gdy z powodów zdrowotnych była zmuszona poddać mecz drugiej rundy debla.

Część sezonu rozgrywaną na kortach twardych w Ameryce rozpoczęła od zwycięstwa w Stanford, gdzie w finale pokonała Angelique Kerber wynikiem 7:6(1), 6:3. W Montrealu awansowała do półfinału, przegrywając w nim ze swoją siostrą po trzysetowym pojedynku. W następnym tygodniu odniosła triumf w Cincinnati, wygrywając w meczu mistrzowskim z Aną Ivanović 6:4, 6:1. Kolejny wygrany turniej zanotowała podczas wielkoszlemowego US Open. W finale pokonała Caroline Wozniacki 6:3, 6:3, a w całym turnieju nie oddała rywalkom w żadnym secie więcej niż trzech gemów.

Udział w zawodach w Wuhan zakończyła na meczu drugiej rundy z Alizé Cornet, w którym skreczowała przy stanie 6:5. W Pekinie Williams osiągnęła ćwierćfinał, jednak mecz przeciw Samantcie Stosur oddała walkowerem. Podczas Turnieju Mistrzyń Amerykanka pokonała w fazie grupowej Ivanović i Bouchard, przegrała natomiast z Halep. W półfinale pokonała 2:6, 6:3, 7:6(6) Wozniacki, a finale zrewanżowała się Halep, triumfując w turnieju z wynikiem 6:3, 6:0. Sezon zakończyła na pierwszym miejscu w rankingu singlowym WTA Tour.

2015[edytuj]

Sezon 2015 Williams rozpoczęła od awansu razem z Johnem Isnerem do finału rozgrywek o Puchar Hopmana, w którym Stany Zjednoczone przegrały z reprezentacją Polski 1-2. Następnie zwyciężyła w Australian Open, pokonując w finale Mariję Szarapową 6:3, 7:6(5). Zdobyła w ten sposób swój dziewiętnasty wielkoszlemowy tytuł. Następnie wzięła udział w zawodach w Indian Wells, kończąc tym samym wieloletni bojkot turnieju. Występ zakończyła walkowerem w spotkaniu półfinałowym przeciw Simonie Halep. W Miami triumfowała po raz ósmy w karierze. W meczu mistrzowskim zwyciężyła 6:2, 6:0 nad Carlą Suárez Navarro.

Okres gry na nawierzchni ceglanej Williams rozpoczęła od udziału w zawodach w Madrycie. Awansowała w nich do półfinału, przegrywając w nim z Petrą Kvitovą 2:6, 3:6. W następnym tygodniu mecz trzeciej rundy w Rzymie przeciw Christinie McHale oddała walkowerem. Na French Open Amerykanka odniosła triumf. W turnieju rozegrała pięć trzysetowych pojedynków, w tym ostatni mecz z Lucie Šafářovą, wygrany 6:3, 6:7(2), 6:2. W ten sposób zdobyła paryskie trofeum po raz trzeci w swojej singlowej karierze.

Wimbledon był jedynym turniejem rozgrywanym na nawierzchni trawiastej, w którym wystąpiła Serena Williams. Rozgrywki gry pojedynczej rozpoczęła od zwycięstw 6:4, 6:1 nad Margaritą Gasparian i Tímeą Babos, a w trzeciej rundzie wygrała 6:2, 4:6, 7:5 z Heather Watson. W meczu o ćwierćfinał pokonała swoją siostrę po dwusetowym pojedynku. W kolejnych dwóch meczach zwyciężyła z byłymi liderkami rankingu – Wiktoryją Azaranką i Mariją Szarapową. W meczu mistrzowskim triumfowała nad Garbiñe Muguruzą 6:4, 6:4, zdobywając tym samym trzecie wielkoszlemowe trofeum w tym sezonie.

Amerykanka bezpośrednio po Wimbledonie zagrała jedno spotkanie w Båstad, po czym zrezygnowała z dalszych zmagań z powodu kontuzji łokcia, który wyeliminował ją również z udziału w imprezie w Stanford. Serię 19 wygranych spotkań z rzędu starsza z sióstr Williams zakończyła w Toronto, gdzie w półfinale przegrała z późniejszą triumfatorką Szwajcarką Belindą Bencic. Dwa tygodnie przed US Open Williams zagrała w Cincinnati i obroniła tam tytuł, odnosząc zwycięstwo nad Simoną Halep 6:3, 7:6(5).

W US Open Williams dotarła do półfinału, w którym uległa Robercie Vinci 6:2, 4:6, 4:6, tracąc szansę na wygranie wszystkich turniejów wielkoszlemowych w tym sezonie. Wkrótce potem tenisistka oświadczyła, że kończy sezon i rezygnuje z gry w kończącym sezon WTA Finals. Sezon zakończyła na pierwszym miejscu w rankingu singlowym WTA Tour.

2016[edytuj]

Amerykanka rozpoczęła nowy sezon od startu w Pucharze Hopmana, ale rozegrała tylko jeden pojedynek, by po problemach z kolanem zrezygnować z turnieju[7]. Kolejny raz na kortach Williams pojawiła się przy okazji Australian Open, w którym dotarła do finału, nie tracąc przy tym choćby seta, ale w drodze do wyrównania historycznego wyczynu 21 zwycięskich wielkoszlemowych turniejów stanęła na drodze Angelique Kerber, z którą młodsza z sióstr Williams przegrała 4:6, 6:3, 4:6.

Po prawie 1,5-miesięcznej przerwie Williams zagrała w turnieju rangi Mandatory w Indian Wells pokonała m.in. Simonę Halep i Agnieszkę Radwańską, by w ostatnim spotkaniu o tytuł przegrać w dwóch setach z Wiktoryją Azaranką. Podczas następnego turnieju w Miami Amerykanka dotarła do ćwierćfinału, by ulec w nim Swietłanie Kuzniecowej, kończąc serię 20 kolejnych zwycięstw na kortach Tennis Center at Crandon Park. W okresie gry na nawierzchni ceglanej Williams zrezygnowała z udziału w turnieju rangi Mandatory w Madrycie, ale za to wystąpiła na rzymskich kortach Foro Italico, na których w meczu o tytuł pokonała rodaczkę Madison Keys, notując 70. zwycięstwo finałowe w karierze oraz pierwsze w tym sezonie.

Podczas majowo–czerwcowego French Open Amerykanka w finale turnieju po raz drugi w karierze spotkała się z Garbine Muguruzą, której udał się rewanż za porażkę w meczu mistrzowskim w ubiegłorocznym Wimbledonie. Młodsza z sióstr uległa w dwóch setach, dzięki czemu musiała dłużej poczekać na wyrównanie ilości zwycięstw w turniejach Wielkiego Szlema ze Steffi Graf[8].

Między French Open a Wimbledonem nie startowała. W trzecim wielkoszlemowym turnieju sezonu najdłużej zagrała w pojedynku z rodaczką Christiną McHale, by kolejne zakończyć dwusetowymi zwycięstwami. W finale spotkała się z Kerber, z którą rywalizowała na tym samym etapie podczas styczniowego Australian Open (taka sytuacja nie zdarzyła się w zawodowym tenisie od 10 lat). Tenisistka z Saginaw odniosła długo wyczekiwany, 22. triumf wielkoszlemowy, pokonując Niemkę 7:5, 6:3, notując w ich ósmym pojedynku szóste zwycięstwo[9]. Serena wraz z Venus wystąpiły również w deblu, gdzie odniosły zwycięstwo w całym turnieju, a łącznie mają na swoim koncie 14[10].

Życie prywatne[edytuj]

29 grudnia 2016 zaręczyła się z amerykańskim przedsiębiorcą, współtwórcą serwisu Reddit, Alexisem Ohanianem. 19 kwietnia 2017 ogłoszono, że para spodziewa się pierwszego dziecka.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj]

 Osobny artykuł: Statystyki Sereny Williams.
Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj]

Turniej 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A 2R 3R 4R QF A W A W 3R W QF W W A 4R QF 4R W F W 7 / 17 81 – 10
French Open A 4R 3R A QF W SF QF A A QF 3R QF QF A 1R W 2R W F A 3 / 15 60 – 12
Wimbledon A 3R A SF QF W W F 3R A QF F W W 4R W 4R 3R W W A 7 / 17 86 – 10
US Open A 3R W QF F W A QF 4R 4R QF W SF A F W W W SF SF 6 / 17 89 – 11
Ranking na koniec roku 99 20 4 6 6 1 3 7 11 95 7 2 1 4 12 3 1 1 1 2 23 / 66 316 – 43

Występy w grze podwójnej[edytuj]

Turniej 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A 3R SF A W A W A A A A QF W W A A QF A A A A 4 / 8 36 – 4
French Open A A W A A A A A A A A A 3R W A A 1R A A 3R A 2 / 5 16 – 3
Wimbledon A 1R A W 3R W 3R A A A 2R W W QF A W A 2R A W A 6 / 12 45 – 6
US Open 1R A W SF 3R A A A A A A A W A A 3R SF QF A A 2 / 8 27 – 6
Ranking na koniec roku 121 36 10 54 54 25 28 3 11 31 63 133 31 14 / 33 124 – 19

Występy w grze mieszanej[edytuj]

Turniej 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A 1R F A A A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 2 5 – 2
French Open A F A A A A A A A A A A A A A 1R A A A A A 0 / 2 5 – 2
Wimbledon A W A A A A A A A A A A A A A A A A A A A 1 / 1 6 – 0
US Open A W A A A A A A A A A A A A A A A A A A 1 / 1 4 – 0
2 / 6 20 – 4

Finały turniejów WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
Puchar Wielkiego Szlema
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 92 (72–20)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 28 lutego 1999 Paryż Dywanowa (hala) Francja Amélie Mauresmo 6:2, 3:6, 7:6(4)
Zwyciężczyni 2. 13 marca 1999 Indian Wells Twarda Niemcy Steffi Graf 6:3, 3:6, 7:5
Finalistka 1. 28 marca 1999 Miami Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 1:6, 6:4, 4:6
Zwyciężczyni 3. 15 sierpnia 1999 Los Angeles Twarda Francja Julie Halard-Decugis 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 4. 11 września 1999 US Open Twarda Szwajcaria Martina Hingis 6:3, 7:6(4)
Zwyciężczyni 5. 3 października 1999 Monachium Twarda (hala) Stany Zjednoczone Venus Williams 6:1, 3:6, 6:3
Finalistka 2. 13 lutego 2000 Paryż Dywanowa (hala) Francja Nathalie Tauziat 5:7, 2:6
Zwyciężczyni 6. 20 lutego 2000 Hanower Dywanowa (hala) Czechy Denisa Chládková 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 7. 13 sierpnia 2000 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 4:6, 6:4, 7:6(1)
Finalistka 3. 20 sierpnia 2000 Montreal Twarda Szwajcaria Martina Hingis 6:0, 3:6, 0:3 krecz
Zwyciężczyni 8. 8 października 2000 Tokio (Toyota) Twarda Francja Julie Halard-Decugis 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 9. 17 marca 2001 Indian Wells Twarda Belgia Kim Clijsters 4:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 10. 20 sierpnia 2000 Toronto Twarda Stany Zjednoczone Jennifer Capriati 6:1, 6:7(7), 6:3
Finalistka 4. 8 września 2001 US Open Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 11. 4 listopada 2001 Monachium Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Lindsay Davenport walkower
Zwyciężczyni 12. 3 marca 2002 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Jennifer Capriati 6:2, 4:6, 6:4
Zwyciężczyni 13. 1 kwietnia 2002 Miami Twarda Stany Zjednoczone Jennifer Capriati 7:5, 7:6(4)
Finalistka 5. 6 maja 2002 Berlin Ceglana Belgia Justine Henin 2:6, 6:1, 6:7(5)
Zwyciężczyni 14. 19 maja 2002 Rzym Ceglana Belgia Justine Henin 7:6(6), 6:4
Zwyciężczyni 15. 9 czerwca 2002 French Open Ceglana Stany Zjednoczone Venus Williams 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 16. 7 lipca 2002 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams 7:6(4), 6:3
Zwyciężczyni 17. 8 września 2002 US Open Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 18. 22 września 2002 Tokio (Toyota) Twarda Belgia Kim Clijsters 2:6, 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 19. 29 września 2002 Lipsk Dywanowa (hala) Rosja Anastasija Myskina 6:3, 6:2
Finalistka 7. 11 listopada 2002 Los Angeles Twarda (hala) Belgia Kim Clijsters 5:7, 3:6
Zwyciężczyni 20. 26 stycznia 2003 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 7:6(4), 3:6, 6:4
Zwyciężczyni 21. 9 lutego 2003 Paryż Dywanowa (hala) Francja Amélie Mauresmo 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 22. 29 marca 2003 Miami Twarda Stany Zjednoczone Jennifer Capriati 4:6, 6:4, 6:1
Finalistka 7. 13 kwietnia 2003 Charleston Ceglana Belgia Justine Henin 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 23. 6 lipca 2003 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams 4:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 24. 4 kwietnia 2004 Miami Twarda Rosja Jelena Diemientjewa 6:1, 6:1
Finalistka 8. 3 lipca 2004 Wimbledon Trawiasta Rosja Marija Szarapowa 1:6, 4:6
Finalistka 9. 25 lipca 2004 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 1:6, 3:6
Zwyciężczyni 25. 26 września 2004 Pekin Twarda Rosja Swietłana Kuzniecowa 4:6, 7:5, 6:4
Finalistka 10. 8 listopada 2004 Los Angeles Twarda (hala) Rosja Marija Szarapowa 6:4, 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 26. 29 stycznia 2005 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 2:6, 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 27. 27 stycznia 2007 Australian Open Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 28. 31 marca 2007 Miami Twarda Belgia Justine Henin 0:6, 7:5, 6:3
Finalistka 11. 14 października 2007 Moskwa Dywanowa (hala) Rosja Jelena Diemientjewa 7:5, 1:6, 1:6
Zwyciężczyni 29. 9 marca 2008 Bangalore Twarda Szwajcaria Patty Schnyder 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 30. 5 kwietnia 2008 Miami Twarda Serbia Jelena Janković 6:1, 5:7, 6:3
Zwyciężczyni 31. 20 kwietnia 2008 Charleston Ceglana Rosja Wiera Zwonariowa 6:4, 3:6, 6:3
Finalistka 12. 5 lipca 2008 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams 5:7, 4:6
Zwyciężczyni 32. 7 września 2008 US Open Twarda Serbia Jelena Janković 6:4, 7:5
Zwyciężczyni 33. 30 stycznia 2009 Australian Open Twarda Rosja Dinara Safina 6:0, 6:3
Finalistka 13. 5 kwietnia 2009 Miami Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 34. 5 lipca 2009 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams 7:6(3), 6:2
Zwyciężczyni 35. 1 listopada 2009 Doha Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 6:2, 7:6(4)
Finalistka 14. 15 stycznia 2010 Sydney Twarda Rosja Jelena Diemientjewa 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 36. 30 stycznia 2010 Australian Open Twarda Belgia Justine Henin 6:4, 3:6, 6:2
Zwyciężczyni 37. 3 lipca 2010 Wimbledon Trawiasta Rosja Wiera Zwonariowa 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 38. 31 lipca 2011 Stanford Twarda Francja Marion Bartoli 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 39. 14 sierpnia 2011 Toronto Twarda Australia Samantha Stosur 6:4, 6:2
Finalistka 15. 11 września 2011 US Open Twarda Australia Samantha Stosur 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 40. 7 kwietnia 2012 Charleston Ceglana Czechy Lucie Šafářová 6:0, 6:1
Zwyciężczyni 41. 13 maja 2012 Madryt Ceglana Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 42. 7 lipca 2012 Wimbledon Trawiasta Polska Agnieszka Radwańska 6:1, 5:7, 6:2
Zwyciężczyni 43. 15 lipca 2012 Stanford Twarda Stany Zjednoczone Coco Vandeweghe 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 44. 5 sierpnia 2012 Londyn Trawiasta Rosja Marija Szarapowa 6:0, 6:1
Zwyciężczyni 45. 9 września 2012 US Open Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:2, 2:6, 7:5
Zwyciężczyni 46. 28 października 2012 Stambuł Twarda (hala) Rosja Marija Szarapowa 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 47. 5 stycznia 2013 Brisbane Twarda Rosja Anastasija Pawluczenkowa 6:2, 6:1
Finalistka 16. 17 lutego 2013 Doha Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:7(6), 6:2, 3:6
Zwyciężczyni 48. 30 marca 2013 Miami Twarda Rosja Marija Szarapowa 4:6, 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 49. 7 kwietnia 2013 Charleston Ceglana Serbia Jelena Janković 3:6, 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 50. 12 maja 2013 Madryt Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 51. 19 maja 2013 Rzym Ceglana Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 52. 8 czerwca 2013 French Open Ceglana Rosja Marija Szarapowa 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 53. 22 lipca 2013 Båstad Ceglana Szwecja Johanna Larsson 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 54. 11 sierpnia 2013 Toronto Twarda Rumunia Sorana Cîrstea 6:2, 6:0
Finalistka 17. 18 sierpnia 2013 Cincinnati Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:2, 2:6, 6:7(6)
Zwyciężczyni 55. 8 września 2013 US Open Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 7:5, 6:7(6), 6:1
Zwyciężczyni 56. 6 października 2013 Pekin Twarda Serbia Jelena Janković 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 57. 27 października 2013 Stambuł Twarda (hala) Chińska Republika Ludowa Li Na 2:6, 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 58. 4 stycznia 2014 Brisbane Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:4, 7:5
Zwyciężczyni 59. 29 marca 2014 Miami Twarda Chińska Republika Ludowa Li Na 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 60. 18 maja 2014 Rzym Ceglana Włochy Sara Errani 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 61. 3 sierpnia 2014 Stanford Twarda Niemcy Angelique Kerber 7:6(1), 6:3
Zwyciężczyni 62. 17 sierpnia 2014 Cincinnati Twarda Serbia Ana Ivanović 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 63. 7 września 2014 US Open Twarda Dania Caroline Wozniacki 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 64. 26 października 2014 Singapur Twarda (hala) Rumunia Simona Halep 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 65. 31 stycznia 2015 Australian Open Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:3, 7:6(5)
Zwyciężczyni 66. 3 kwietnia 2015 Miami Twarda Hiszpania Carla Suárez Navarro 6:2, 6:0
Zwyciężczyni 67. 6 czerwca 2015 French Open Ceglana Czechy Lucie Šafářová 6:3, 6:7(2), 6:2
Zwyciężczyni 68. 11 lipca 2015 Wimbledon Trawiasta Hiszpania Garbiñe Muguruza 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 69. 23 sierpnia 2015 Cincinnati Twarda Rumunia Simona Halep 6:3, 7:6(5)
Finalistka 18. 30 stycznia 2016 Australian Open Twarda Niemcy Angelique Kerber 4:6, 6:3, 4:6
Finalistka 19. 20 marca 2016 Indian Wells Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 70. 15 maja 2016 Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Madison Keys 7:6(5), 6:3
Finalistka 20. 4 czerwca 2016 French Open Ceglana Hiszpania Garbiñe Muguruza 5:7, 4:6
Zwyciężczyni 71. 9 lipca 2016 Wimbledon Trawiasta Niemcy Angelique Kerber 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 72. 28 stycznia 2017 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 6:4, 6:4

Gra podwójna 24 (23–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 1 marca 1998 Oklahoma Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Rumunia Cătălina Cristea
Australia Kristine Kunce
7:5, 6:2
Zwyciężczyni 2. 18 października 1998 Zurych Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Venus Williams Południowa Afryka Mariaan de Swardt
Ukraina Ołena Tatarkowa
5:7, 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 3. 21 lutego 1999 Hanower Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Venus Williams Francja Alexandra Fusai
Francja Nathalie Tauziat
5:7, 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 4. 5 czerwca 1999 French Open Ceglana Stany Zjednoczone Venus Williams Szwajcaria Martina Hingis
Rosja Anna Kurnikowa
6:3, 6:7(2), 8:6
Finalistka 1. 8 sierpnia 1999 San Diego Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
Stany Zjednoczone Corina Morariu
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 5. 12 września 1999 US Open Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Stany Zjednoczone Chanda Rubin
Francja Sandrine Testud
4:6, 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 6. 9 lipca 2000 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams Francja Julie Halard-Decugis
Japonia Ai Sugiyama
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 7. 1 października 2000 Sydney Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Holandia Kristie Boogert
Holandia Miriam Oremans
6:1, 6:1
Zwyciężczyni 8. 28 stycznia 2001 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
Stany Zjednoczone Corina Morariu
6:2, 4:6, 6:4
Zwyciężczyni 9. 6 lipca 2002 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams Hiszpania Virginia Ruano Pascual
Argentyna Paola Suárez
6:2, 7:5
Zwyciężczyni 10. 29 września 2002 Lipsk Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Alexandra Stevenson Słowacja Janette Husárová
Argentyna Paola Suárez
6:3, 7:5
Zwyciężczyni 11. 26 stycznia 2003 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Hiszpania Virginia Ruano Pascual
Argentyna Paola Suárez
4:6, 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 12. 5 lipca 2008 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Samantha Stosur
6:2, 6:2
Zwyciężczyni 13. 24 sierpnia 2008 Pekin Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Hiszpania Anabel Medina Garrigues
Hiszpania Virginia Ruano Pascual
6:2, 6:0
Zwyciężczyni 14. 31 stycznia 2009 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Słowacja Daniela Hantuchová
Japonia Ai Sugiyama
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 15. 4 lipca 2009 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams Australia Samantha Stosur
Stany Zjednoczone Rennae Stubbs
7:6(4), 6:4
Zwyciężczyni 16. 2 sierpnia 2009 Stanford Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Rumunia Monica Niculescu
6:4, 6:1
Zwyciężczyni 17. 12 września 2009 US Open Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
6:2, 6:2
Zwyciężczyni 18. 30 stycznia 2010 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 19. 17 maja 2010 Madryt Ceglana Stany Zjednoczone Venus Williams Argentyna Gisela Dulko
Włochy Flavia Pennetta
6:2, 7:5
Zwyciężczyni 20. 3 czerwca 2010 French Open Ceglana Stany Zjednoczone Venus Williams Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 21. 6 lipca 2012 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
7:5, 6:4
Zwyciężczyni 22. 5 sierpnia 2012 Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 22. 9 lipca 2016 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Venus Williams Węgry Tímea Babos
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
6:3, 6:4

Gra mieszana 4 (2–2)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 6 czerwca 1998 French Open Ceglana Argentyna Luis Lobo Stany Zjednoczone Venus Williams
Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 4 lipca 1998 Wimbledon Trawiasta Białoruś Maks Mirny Chorwacja Mirjana Lučić
Indie Mahesh Bhupathi
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 2. 12 września 1998 US Open Twarda Białoruś Maks Mirny Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:2, 6:2
Finalistka 2. 30 stycznia 1999 Australian Open Twarda Białoruś Maks Mirny Południowa Afryka Mariaan de Swardt
Południowa Afryka David Adams
4:6, 6:4, 6:7(5)

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj]

W grze pojedynczej[edytuj]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2001 Zwycięstwo Stany Zjednoczone Lindsay Davenport walkower
2002 Finał Belgia Kim Clijsters 5:7, 3:6
2004 Finał Rosja Marija Szarapowa 6:4, 2:6, 4:6
2007 Faza grupowa Rosja Anna Czakwetadze 4:6, krecz
2008 Faza grupowa Rosja Dinara Safina
Stany Zjednoczone Venus Williams
6:4, 6:1
7:5, 1:6, 0:6
2009 Zwycięstwo Stany Zjednoczone Venus Williams 6:2, 7:6(4)
2012 Zwycięstwo Rosja Marija Szarapowa 6:4, 6:3
2013 Zwycięstwo Chińska Republika Ludowa Li Na 2:6, 6:3, 6:0
2014 Zwycięstwo Rumunia Simona Halep 6:3, 6:0

W grze podwójnej[edytuj]

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
2009 Półfinał Stany Zjednoczone Venus Williams Hiszpania Nuria Llagostera Vives
Hiszpania María José Martínez Sánchez
6:2, 3:6, 8–10

Występy w Igrzyskach Olimpijskich[edytuj]

Gra pojedyncza[edytuj]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone [4]
I runda  Białoruś: Wolha Hawarcowa 6:3, 6:1
II runda  Australia: Samantha Stosur 6:2, 6:0
III runda  Francja: Alizé Cornet [15] 3:6, 6:3, 6:4
Ćwierćfinał  Rosja: Jelena Diemientjewa [5] 6:3, 4:6, 3:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone [4]
I runda  Serbia: Jelena Janković 6:3, 6:1
II runda  Polska: Urszula Radwańska 6:2, 6:3
III runda  Rosja: Wiera Zwonariowa [13] 6:1, 6:0
Ćwierćfinał  Dania: Caroline Wozniacki [8] 6:0, 6:3
Półfinał  Białoruś: Wiktoryja Azaranka [1] 6:1, 6:2
O złoty medal  Rosja: Marija Szarapowa [3] 6:0, 6:1
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone [1]
I runda  Australia: Darja Gawriłowa 6:4, 6:2
II runda  Francja: Alizé Cornet 7:6(5), 6:2
III runda  Ukraina: Elina Switolina [15] 4:6, 3:6

Gra podwójna[edytuj]

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Sydney 2000, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone
I runda Stany Zjednoczone Venus Williams  Kanada: Sonya Jeyaseelan / Vanessa Webb 6:3, 6:1
II runda  Rosja: Jelena Lichowcewa / Anastasija Myskina 4:6, 6:2, 6:3
Ćwierćfinał  Francja: Julie Halard-Decugis / Amélie Mauresmo [1] 6:3, 6:2
Półfinał  Belgia: Els Callens / Dominique Van Roost [5] 6:4, 6:1
O złoty medal  Holandia: Kristie Boogert / Miriam Oremans 6:1, 6:1
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone
I runda Stany Zjednoczone Venus Williams [2]  Czechy: Iveta Benešová / Nicole Vaidišová 4:6, 7:5, 6:1
II runda  Japonia: Ayumi Morita / Ai Sugiyama 7:5, 6:2
Ćwierćfinał  Rosja: Jelena Wiesnina / Wiera Zwonariowa [7] 6:4, 6:0
Półfinał  Ukraina: Alona Bondarenko / Kateryna Bondarenko [6] 4:6, 6:4, 6:1
O złoty medal  Hiszpania: Anabel Medina Garrigues / Virginia Ruano Pascual [4] 6:2, 6:0
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone
I runda Stany Zjednoczone Venus Williams  Rumunia: Sorana Cîrstea / Simona Halep 6:3, 6:2
II runda  Niemcy: Angelique Kerber / Sabine Lisicki [5] 6:2, 7:5
Ćwierćfinał  Włochy: Sara Errani / Roberta Vinci [2] 6:1, 6:1
Półfinał  Rosja: Marija Kirilenko / Nadieżda Pietrowa [3] 7:5, 6:4
O złoty medal  Czechy: Andrea Hlaváčková / Lucie Hradecká [4] 6:4, 6:4
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone
I runda Stany Zjednoczone Venus Williams [1]  Czechy: Lucie Šafářová / Barbora Strýcová 3:6, 4:6

Przypisy

  1. Wielka draka w dzielnicy Queens – Rzeczpospolita. [dostęp 2009-09-14].
  2. Łukasz Iwanek: WTA Charleston: Serena zdobyła 40. tytuł (pol.). sportowefakty.pl, 2012-04-08. [dostęp 2012-04-08].
  3. Serena Overpowers Azarenka, Wins Madrid (ang.). wtatennis.com, 2012-05-13. [dostęp 2012-05-13].
  4. Łukasz Iwanek: US Open: Serena Williams powstała z kolan i zdobyła 15. wielkoszlemowy tytuł (pol.). W: US Open [on-line]. sportowefakty.pl, 2012-09-10. [dostęp 2012-09-10].
  5. Rafał Smoliński: WTA Ad-Dauha: Kvitova nie zatrzymała Williams, będzie zmiana liderki rankingu! (pol.). W: WTA Ad-Dauha [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-02-15. [dostęp 2013-02-15].
  6. Polska Agencja Prasowa: WTA Dubaj: Serena Williams i Wiktoria Azarenka surowo ukarane (pol.). W: WTA Dubaj [on-line]. sportowefakty.pl, 2013-02-21. [dostęp 2013-02-23].
  7. Rafał Smoliński: Serena Williams wycofała się z Pucharu Hopmana (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2016-01-06. [dostęp 2016-03-26].
  8. Kacper Kowalczyk: Roland Garros: niemoc Sereny Williams trwa, Garbine Muguruza nową królową Paryża! (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2016-06-04. [dostęp 2016-07-10].
  9. Łukasz Iwanek: Wimbledon: wielki triumf Sereny Williams! Amerykanka wyrównała rekord Steffi Graf (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2016-06-09. [dostęp 2016-07-10].
  10. Łukasz Iwanek: Wimbledon: podwójna korona Sereny, 14. wielkoszlemowy tytuł sióstr Williams (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2016-06-09. [dostęp 2016-07-10].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]