Jim Pugh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jim Pugh
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Manhattan Beach
Data i miejsce urodzenia 5 lutego 1964
Burbank
Wzrost 193 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1985
Zakończenie kariery 1996
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 37 (23 listopada 1987)
Australian Open 2R (1988)
Roland Garros 3R (1987)
Wimbledon 3R (1989)
US Open 3R (1987)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 22
Najwyżej w rankingu 1 (19 czerwca 1989)
Australian Open W (1988, 1989)
Roland Garros F (1991)
Wimbledon W (1990)
US Open F (1988)

Jim Pugh, właśc. James Robert Pugh (ur. 5 lutego 1964 w Burbanku) – amerykański tenisista, zdobywca Pucharu Davisa, zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i mieszanej, lider rankingu ATP deblistów.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowy tenisista Pugh występował w latach 1985–1996.

W grze pojedynczej wygrał 1 turniej rangi ATP World Tour, w Newport w sezonie 1989, pokonując w finale Petera Lundgrena 6:4, 4:6, 6:2. Ponadto osiągnął również 3 finały, najpierw w Schenectady i San Francisco (oba w 1987), a potem w Stratton Mountain (1989).

W grze podwójnej Amerykanin wygrał łącznie 22 turnieje kategorii ATP World Tour, w tym 3 rozgrywki wielkoszlemowe, Australian Open z 1988 i 1989 roku oraz Wimbledon z 1990 roku. Pugh triumfował również w zmaganiach Masters Grand Prix z 1988 roku. Głównie tworzył parę deblową z Rickiem Leachem (odnieśli wspólnie 18 zwycięstw turniejowych). Jest również uczestnikiem 15 finałów deblowych zakończonych porażką, w tym US Open z 1988 roku, Wimbledonu z 1989 roku oraz French Open z 1991 roku.

Sukcesy Pugh odnosił również w grze mieszanej. W latach 1988–1990 triumfował w zmaganiach mikstowych Australian Open, w 1989 roku zdobył tytuł na Wimbledonie, a w US Open wygrał w 1988 roku. Ponadto uczestniczył w finałach Wimbledonu z 1991 roku oraz US Open z 1990 roku.

W 1990 i 1991 roku reprezentował Stany Zjednoczone w Pucharze Davisa, rozgrywając przez ten czas łącznie 6 zwycięskich pojedynków deblowych. Przyczynił się do końcowego triumfu USA w zawodach w 1990 roku, zdobywając punkt deblowy wspólnie z Rickiem Leachem przeciwko Australii (Amerykanie wygrali 3:2).

Najwyżej w rankingu singlistów był pod koniec listopada 1987 roku na 37. miejscu, z kolei w zestawieniu deblistów w czerwcu 1989 roku został sklasyfikowany na pozycji lidera. Na szczycie listy deblistów utrzymywał się łącznie przez 26 tygodni.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (1–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 26 lipca 1987 Schenectady Twarda Peru Jaime Yzaga 6:0, 6:7, 1:6
Finalista 2. 4 października 1987 San Francisco Dywanowa (hala) Szwecja Peter Lundgren 1:6, 5:7
Zwycięzca 1. 16 lipca 1989 Newport Trawiasta Szwecja Peter Lundgren 6:4, 4:6, 6:2
Finalista 3. 6 sierpnia 1989 Stratton Mountain Twarda Stany Zjednoczone Brad Gilbert 5:7, 0:6

Gra mieszana (5–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 23 stycznia 1988 Australian Open, Melbourne Twarda Czechosłowacja Jana Novotná Stany Zjednoczone Martina Navrátilová
Stany Zjednoczone Tim Gullikson
5:7, 6:2, 6:4
Zwycięzca 2. 10 września 1988 US Open, Nowy Jork Twarda Czechosłowacja Jana Novotná Australia Elizabeth Smylie
Stany Zjednoczone John McEnroe
7:5, 6:3
Zwycięzca 3. 28 stycznia 1989 Australian Open, Melbourne Twarda Czechosłowacja Jana Novotná Stany Zjednoczone Zina Garrison
Stany Zjednoczone Sherwood Stewart
6:3, 6:4
Zwycięzca 4. 8 lipca 1989 Wimbledon, Londyn Trawiasta Czechosłowacja Jana Novotná Australia Jenny Byrne
Australia Mark Kratzmann
6:4, 5:7, 6:4
Zwycięzca 5. 27 stycznia 1990 Australian Open, Melbourne Twarda Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalla Zwierawa Stany Zjednoczone Zina Garrison
Stany Zjednoczone Rick Leach
4:6, 6:2, 6:3
Finalista 1. 8 września 1990 US Open, Nowy Jork Twarda Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalla Zwierawa Australia Elizabeth Smylie
Australia Todd Woodbridge
4:6, 2:6
Finalista 2. 6 lipca 1991 Wimbledon, Londyn Trawiasta Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalla Zwierawa Australia Elizabeth Smylie
Australia John Fitzgerald
6:7(4), 2:6

Gra podwójna (22–15)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 3 maja 1987 Hamburg Ceglana Szwajcaria Claudio Mezzadri Czechosłowacja Miloslav Mečíř
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
6:4, 6:7, 2:6
Zwycięzca 1. 10 maja 1987 Monachium Ceglana Stany Zjednoczone Blaine Willenborg Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
7:6, 4:6, 6:4
Finalista 2. 26 lipca 1987 Schenectady Twarda Stany Zjednoczone Brad Pearce Stany Zjednoczone Gary Donnelly
Południowa Afryka Gary Muller
6:7, 2:6
Zwycięzca 2. 11 października 1987 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Dan Goldie
Stany Zjednoczone Mel Purcell
6:3, 6:2
Zwycięzca 3. 1 listopada 1987 Hongkong Twarda Australia Andrew Kratzmann Stany Zjednoczone Marty Davis
Australia Brad Drewett
6:7, 6:4, 6:2
Finalista 3. 8 listopada 1987 Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jim Grabb Szwecja Stefan Edberg
Szwecja Anders Järryd
3:6, 4:6
Zwycięzca 4. 23 stycznia 1988 Australian Open, Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Wielka Brytania Jeremy Bates
Szwecja Peter Lundgren
6:3, 6:2, 6:3
Finalista 4. 1 maja 1988 Hamburg Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Australia Darren Cahill
Australia Laurie Warder
4:6, 4:6
Zwycięzca 5. 8 maja 1988 Monachium Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Argentyna Alberto Mancini
Argentyna Christian Miniussi
7:6, 6:1
Zwycięzca 6. 24 lipca 1988 Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Meksyk Jorge Lozano
Stany Zjednoczone Todd Witsken
6:3, 6:7, 6:2
Zwycięzca 7. 7 sierpnia 1988 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Ken Flach
Stany Zjednoczone Robert Seguso
6:4, 6:3
Zwycięzca 8. 21 sierpnia 1988 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
6:2, 6:4
Finalista 5. 10 września 1988 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
walkower
Finalista 6. 9 października 1988 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Tim Wilkison
4:6, 6:7
Zwycięzca 9. 20 listopada 1988 Detroit Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Ken Flach
Stany Zjednoczone Robert Seguso
6:4, 6:1
Zwycięzca 10. 13 grudnia 1988 Masters Grand Prix, Londyn Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Rick Leach Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:4, 6:3, 2:6, 6:0
Zwycięzca 11. 28 stycznia 1989 Australian Open, Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Australia Darren Cahill
Australia Mark Kratzmann
6:4, 6:4, 6:4
Finalista 7. 26 lutego 1989 Filadelfia Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Paul Annacone
Południowa Afryka Christo Van Rensburg
3:6, 5:7
Zwycięzca 12. 12 marca 1989 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Paul Annacone
Południowa Afryka Christo Van Rensburg
6:7, 6:3, 6:2, 2:6, 6:4
Zwycięzca 13. 30 kwietnia 1989 Singapur Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Paul Chamberlin
Kenia Paul Wekesa
6:3, 6:4
Zwycięzca 14. 7 maja 1989 Forest Hills Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Jim Courier
Stany Zjednoczone Pete Sampras
6:4, 6:2
Finalista 8. 8 lipca 1989 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Rick Leach Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:3, 6:7, 4:6, 6:7
Finalista 9. 12 listopada 1989 Sztokholm Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Rick Leach Meksyk Jorge Lozano
Stany Zjednoczone Todd Witsken
3:6, 7:5, 3:6
Zwycięzca 15. 26 listopada 1989 Itaparica Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Meksyk Jorge Lozano
Stany Zjednoczone Todd Witsken
6:2, 7:6
Zwycięzca 16. 25 lutego 1990 Filadelfia Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Rick Leach Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata
3:6, 6:4, 6:2
Zwycięzca 17. 25 marca 1990 Miami Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Boris Becker
Brazylia Cássio Motta
6:4, 3:6, 6:3
Finalista 10. 27 maja 1990 Bolonia Ceglana Francja Jérôme Potier Argentyna Gustavo Luza
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski
6:7, 6:4, 1:6
Zwycięzca 18. 7 lipca 1990 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Rick Leach Południowa Afryka Pieter Aldrich
Południowa Afryka Danie Visser
7:6, 7:6, 7:6
Finalista 11. 11 listopada 1990 Wembley Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
6:7, 6:4, 3:6
Zwycięzca 19. 17 lutego 1991 Filadelfia Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Rick Leach Niemcy Udo Riglewski
Niemcy Michael Stich
6:4, 6:4
Zwycięzca 20. 12 maja 1991 Charlotte Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Bret Garnett
Stany Zjednoczone Greg Van Emburgh
6:3, 2:6, 6:3
Finalista 12. 8 czerwca 1991 French Open, Paryż Ceglana Stany Zjednoczone Rick Leach Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
0:6, 6:7
Zwycięzca 21. 4 sierpnia 1991 Los Angeles Twarda Argentyna Javier Frana Kanada Glenn Michibata
Stany Zjednoczone Brad Pearce
7:5, 2:6, 6:4
Zwycięzca 22. 9 sierpnia 1992 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Patrick Galbraith Stany Zjednoczone Francisco Montana
Stany Zjednoczone David Wheaton
7:6, 7:6
Finalista 13. 11 lipca 1993 Newport Trawiasta Zimbabwe Byron Black Argentyna Javier Frana
Południowa Afryka Christo Van Rensburg
6:4, 1:6, 6:7
Finalista 14. 16 stycznia 1994 Dżakarta Twarda Meksyk Jorge Lozano Australia Neil Borwick
Szwecja Jonas Björkman
4:6, 1:6
Finalista 15. 1 maja 1994 Atlanta Ceglana Stany Zjednoczone Francisco Montana Stany Zjednoczone Jared Palmer
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:4, 6:7, 4:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]