Rejencja katowicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rejencja katowicka (niem. Regierungsbezirk Kattowitz) − jednostka administracyjna utworzona w większości na okupowanych terenach II RP w 1939 roku, istniejąca do 1945 roku, obecnie część województwa śląskiego i województwa małopolskiego

Rejencja została utworzona 26 listopada 1939 roku w ramach pruskiej prowincji Śląsk. Złożyły się na nią tereny zarówno polskiego Śląska (bez powiatu lublinieckiego, który przeszedł do rejencji opolskiej), Zaolzia, Kraiku hulczyńskiego, jak i ziem polskich wcześniej ze Śląskiem niezwiązanych, a należących w okresie II RP do województwa kieleckiego i krakowskiego. Do rejencji przyłączono też część terenów należących w latach 192239 do Niemiec, by skupić pod w jednej jednostce administracyjnej wszystkie miasta i powiaty tworzące Górnośląski Okręg Przemysłowy, likwidując przy okazji ślady międzywojennej granicy państwowej.

W latach 193941 rejencja katowicka stanowiła część prowincji Śląsk (Provinz Schlesien) z siedzibą we Wrocławiu, a od 18 stycznia 1941 roku wraz z rejencją opolską tworzyła odrębną prowincję pn. Górny Śląsk (Provinz Oberschlesien).

Lista powiatów rejencji katowickiej:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]