Rejencja katowicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rejencja katowicka (niem. Regierungsbezirk Kattowitz) − jednostka administracyjna utworzona w większości na okupowanych terenach II RP w 1939 roku, istniejąca do 1945 roku, obecnie część województwa śląskiego i województwa małopolskiego

Rejencja została utworzona 26 listopada 1939 roku w ramach pruskiej prowincji Śląsk. Złożyły się na nią tereny zarówno polskiego Śląska (bez powiatu lublinieckiego, który przeszedł do rejencji opolskiej), Zaolzia, Kraiku hulczyńskiego, jak i ziem polskich wcześniej ze Śląskiem niezwiązanych, a należących w okresie II RP do województw kieleckiego i krakowskiego. Do rejencji przyłączono też część terenów należących w latach 192239 do Niemiec, by skupić w jednej jednostce administracyjnej wszystkie miasta i powiaty tworzące Górnośląski Okręg Przemysłowy, likwidując przy okazji ślady międzywojennej granicy państwowej.

W latach 193941 rejencja katowicka stanowiła część prowincji Śląsk (Provinz Schlesien) z siedzibą we Wrocławiu, a od 18 stycznia 1941 roku wraz z rejencją opolską tworzyła odrębną prowincję pn. Górny Śląsk (Provinz Oberschlesien).

Lista powiatów rejencji katowickiej:

  • Powiaty miejskie (niem. Stadtkreise)
    • Beuthen O.S. (Bytom) – niemiecki powiat od 1890 (rejencja opolska)
    • Gleiwitz (Gliwice) – niemiecki powiat od 1897 (rejencja opolska)
    • Hindenburg (Zabrze) – niemiecki powiat od 1927 (rejencja opolska)
    • Kattowitz (Katowice) – polski powiat (woj. śląskie; utworzony w Niemczech w 1899)
    • Königshütte O.S. (Chorzów) – polski powiat (woj. śląskie; utworzony w Niemczech w 1898)
    • Sosnowitz (Sosnowiec) – polski powiat utworzony w 1928 (woj. kieleckie)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]