Religia w Rumunii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew prawosławna w Mioveni.
Kościół rzymskokatolicki w Arad.

Rumunia jest państwem świeckim i nie ma ustanowionej religii państwowej. Jednak większość obywateli tego kraju jest chrześcijanami. Dominującym wyznaniem jest prawosławie. Największe mniejszości religijne zrzeszające ponad 5% ludności stanowią protestanci i katolicy. Obecne tutaj są także niewielkie grupy muzułmanów, unitarian i Świadków Jehowy.

Chrześcijaństwo[edytuj | edytuj kod]

Prawosławie jest największym wyznaniem w Rumunii wyznawanym przez większość społeczeństwa. Rumuński Kościół Prawosławny według różnych danych zrzesza od 16 do 18 milionów wiernych. Działają tutaj także inne wspólnoty prawosławne, w tym Ukraiński Kościół Prawosławny. Frekwencja w Kościele jest jednak znacznie niższa. Według ankiety za wrzesień-październik 2007, 38% chodzi do kościoła kilka razy w miesiącu lub więcej, 20% chodzi do kościoła raz na miesiąc, 33% przychodzi raz lub dwa razy do roku, a 7% w ogóle nie odwiedza kościoła.

Protestantyzm obejmuje ponad 1 milion wyznawców i reprezentowany jest przez różne wyznania i denominacje. Najwięcej wyznawców posiadają kalwini, zielonoświątkowcy, baptyści, adwentyści dnia siódmego, ewngeliczni i Bracia plymuccy.

Katolicyzm reprezentowany jest przez Kościół Rzymskokatolicki, oraz Kościół greckokatolicki. Kościół łaciński składa się z dwóch archidiecezji i czterech diecezji. Jest drugą co do wielkości denominacją po Rumuńskim Kościele Prawosławnym i jedną z 16 religii uznawanych przez państwo. Według spisu z 2011 roku 870 774 obywateli Rumunii jest wiernymi Kościoła katolickiego (4,3% populacji). Spośród nich największe grupy stanowili Węgrzy (ok. 500 000), Rumuni (ok. 300 000), Niemcy (ok. 20 000) i Słowacy (ok. 9000)[1]. Kościół greckokatolicki posiada odrębną jurysdykcję, pięć eparchii i jedną archieparchię kierowane przez arcybiskupa większego (w ten sposób Kościół ma swój własny synod). Większość jego członków to Rumuni z Transylwanii.

Islam[edytuj | edytuj kod]

Mimo, że liczba wyznawców islamu jest stosunkowo niewielka, islam szczyci się 700-letnią tradycją w Rumunii, a w szczególności na wybrzeżu czarnomorskim i w Dobrudży, które były częścią Imperium Osmańskiego przez prawie pięć wieków. Islam w Rumunii reprezentowany jest głównie przez Turków i Tatarów[2].

Liczba wyznawców (dane statystyczne)[edytuj | edytuj kod]

Dane statystyczne na 2011 rok, według Spisu Powszechnego Rumunii[3]:

Religia Procent ludności
Prawosławie 86,5%
Protestantyzm 6,9%
Katolicyzm 5,4%
Islam 0,3%
Brak religii 0,2%
Inne religie 0,7%

Liczba wyznawców największych denominacji w Rumunii według Operation World, w 2010 roku przedstawia się następująco[4]:

Religie/Kościoły Liczba wiernych Procent ludności
Rumuński Kościół Prawosławny 18 060 000 85,2%
Kościół Rzymskokatolicki 940 500 4,44%
Kościół Reformowany w Rumunii 695 000 3,28%
Zielonoświątkowy Apostolski Kościół Boży 351 000 1,66%
Armia Pana (kościół prawosławny) 300 000 1,42%
Kościół greckokatolicki 178 000 0,84%
Islam 122 903 0,58%
Rumuńska Unia Baptystyczna 118 500 0,56%
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego 101 000 0,48%
Unitarianie 78 000 0,37%
Cygański Ruch Ewangeliczny 58 000 0,27%
Bracia plymuccy 45 100 0,21%
Świadkowie Jehowy 40 605 0,2%
Ukraiński Kościół Prawosławny 40 000 0,19%

Badania dotyczące przekonań religijnych[edytuj | edytuj kod]

Według sondażu Eurobarometru z 2010 roku odpowiedzi mieszkańców Rumunii na pytania w sprawie wiary były następujące[5]:

  • 92% – „Wierzę w istnienie Boga”
  • 7% – „Wierzę w istnienie pewnego rodzaju ducha lub siły życiowej”
  • 1% – „Nie wierzę w żaden rodzaj ducha, Boga lub siły życiowej”.

Przypisy

  1. "(Excel) Populaţia stabilă după etnie şi religie – categorii de localităţi". [dostęp 2015-11-27].
  2. Rumunia. 2011 Census Religion Statistics (final results). [dostęp 2014-03-16].
  3. Rumunia. 2011 Census Religion Statistics (final results). [dostęp 2014-03-16].
  4. Romania (ang.). Operation World, 2010. [dostęp 2015-11-22].
  5. Biotechnology Report (ang.). Eurobarometr (s. 204, 381). [dostęp 2015-11-21].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]