Droga krajowa nr 3 (Polska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: inne artykuły o drogach krajowych nr 3.
GP3
Długość 504 km
Województwa zachodniopomorskie,
lubuskie,
dolnośląskie
Mapa
Mapa GP3
Przebieg drogi krajowej nr 3

     Droga krajowa nr 3

     Droga ekspresowa S3

     Autostrada A6 (bezpłatna)

Zdjęcie
Droga krajowa nr 3 – obwodnica Goleniowa (2006)
Droga krajowa nr 3 – obwodnica Goleniowa (2006)

Droga krajowa nr 3droga krajowa klasy S oraz GP[1] w zachodniej części Polski o długości 504 km przebiegająca południkowo przez województwa: zachodniopomorskie, lubuskie i dolnośląskie. Stanowi polską część międzynarodowej trasy E65 z Malmö w Szwecji do miejscowości Chaniá na Krecie.

Dopuszczalny nacisk na oś[edytuj | edytuj kod]

Na całej długości drogi nr 3 dopuszczalny jest ruch pojazdów o nacisku pojedynczej osi do 11,5 tony[2].

Autostrada A3[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Autostrada A3 (Polska).

W latach 1993 – 2001 planowano poprowadzenie trasy jako autostradę. Projekt nie został zrealizowany.

Droga ekspresowa S3[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Droga ekspresowa S3 (Polska).

W przyszłości cały przebieg drogi krajowej numer 3 ma stanowić droga ekspresowa S3. Obecnie na odcinkach o łącznej długości ok. 273 km posiada ona status drogi ekspresowej.

Trasa europejska E65[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: E65 (trasa europejska).

Droga w całości jest polskim odcinkiem trasy europejskiej E65.

Historia numeracji[edytuj | edytuj kod]

Na przestrzeni lat trasa posiadała różne oznaczenia:

Numer Przebieg Lata obowiązywania Źródło Uwagi
? ŚwinoujścieWolinGoleniówRzęśnicaSzczecin ? – lata 70. nieznana numeracja
19 Szczecin – Oleszna
46 E14 Oleszna – PyrzyceLipianyGorzów Wielkopolski – Ociosna – SkwierzynaMiędzyrzeczŚwiebodzinSulechówZielona GóraNowa Sól
  • krajowy: b.d.
  • europejski: 1962 – 1985
  • j.w.
  • Samochodowy atlas Polski 1:500 000. Wyd. V. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1979. ISBN 83-7000-017-7.
42 Nowa Sól – PolkowiceLubin ? – 1985
  • Samochodowy atlas Polski 1:500 000. Wyd. IV. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1965.
  • Hegi Gyula, Domokos György: EUROPE L'EUROPE EUROPA ЕВРОПА Road atlas Atlas Routier Autoatlas АТЛАС автомобильных дорог. Budapeszt: Cartographia Budapest, 1981. ISBN 963-350-412-0.
  • Samochodowy atlas Polski 1:500 000. Wyd. IX. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1985.
odcinek Potoczek – Polkowice – Lubin jako droga dwujezdniowa, prawdopodobnie od lat 80.
2 Lubin – LegnicaNowa Wieś LegnickaJawor 1970 – 1985 na mapie z 1970 roku oznaczona numerem x2, gdzie x mógł być wyróżnikiem ówczesnych tablic rejestracyjnych woj. wrocławskiego
3 Jawor – Bolków 1970 – 1985 Województwo wrocławskie sieć dróg państwowych 1:300 000. Wrocław: Wojewódzki Zarząd Dróg Publicznych we Wrocławiu, 1970. na mapie oznaczona numerem x3, gdzie x mógł być wyróżnikiem ówczesnych tablic rejestracyjnych woj. wrocławskiego
E83 Bolków – KaczorówJelenia Góra 1962 – 1985 brak danych o numeracji krajowej
E14 Jelenia Góra – PiechowiceSzklarska PorębaJakuszycegranica państwa (przejście graniczne) 1962 – 1985
3 E65 granica państwa – Świnoujście – Wolin – Goleniów – Szczecin – Pyrzyce – Gorzów Wielkopolski – Skwierzyna – Świebodzin – Zielona Góra – Nowa Sól – Nowe Miasteczko – Lubin – Legnica – Jawor – Bolków – Jelenia Góra – Szklarska Poręba – Jakuszyce – granica państwa od 1985, z późniejszymi zmianami lokalne zmiany przebiegu spowodowane oddawaniem do ruchu odcinków drogi ekspresowej S3

Ważniejsze miejscowości leżące na trasie nr 3[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad: Zarządzenie nr 34 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 3 października 2017 r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych (pol.). gddkia.gov.pl. [dostęp 2017-10-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 8 czerwca 2011 r. zmieniajace rozporządzenie w sprawie wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t (Dz.U. z 2011 r. Nr 124, poz. 703)