Droga krajowa nr 3 (Polska)
.jpg)
Droga krajowa nr 3 (w skrócie DK3) – droga krajowa klasy S oraz GP[2] w zachodniej części Polski, na terenie województw: zachodniopomorskiego, lubuskiego i dolnośląskiego, przebiegająca południkowo ze Świnoujścia do granicy polsko-czeskiej w Lubawce[1] (do kwietnia 2025 r. trasa kończyła się w Jakuszycach). Stanowi polską część międzynarodowej trasy E65 z Malmö w Szwecji do Chanii na Krecie.
Dopuszczalny nacisk na oś
[edytuj | edytuj kod]1 maja 2004, w dniu wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, zaczęło obowiązywać rozporządzenie Ministerstwa Infrastruktury, na mocy którego dopuszczono ruch pojazdów o nacisku pojedynczej osi do 11,5 tony – początkowo na odcinku Świnoujście – obwodnica Wolina[3]. 15 listopada 2005 rozszerzono podwyższoną nośność na całą długość drogi nr 3[4], co obowiązuje do dziś[5].
Autostrada A3
[edytuj | edytuj kod]
W latach 1993–2001 planowano budowę autostrady A3, jako nowego ciągu DK3, jednak koncepcja nie została zrealizowana.
Droga ekspresowa S3
[edytuj | edytuj kod]Od października 2025 r. droga krajowa nr 3, z wyjątkiem krótkiego odcinka w Świnoujściu, stanowi drogę ekspresową S3[6]. Na odcinku 18,3 km w rejonie Szczecina ma wspólny przebieg z autostradą A6.
Trasa europejska E65
[edytuj | edytuj kod]Droga krajowa nr 3 jest w całości polskim odcinkiem trasy europejskiej E65.
Pikietaż
[edytuj | edytuj kod]Poniższa tabela zawiera informacje dotyczące wyznaczonego pikietażu w ciągu drogi, opracowana na podstawie danych udostępnionych przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad[7]. Może ona zawierać nie do końca precyzyjne dane.
| Oznaczenie | Odcinek | km początkowy | km końcowy | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| 3 | Terminal Promowy Świnoujście – rondo w Świnoujściu | 0,0 | ≈1,0 | |
| ? | rondo w Świnoujściu – Międzyzdroje – Wolin – Troszyn | b.d. | b.d. |
|
| S3h | Troszyn – Ostromice | 0,0 | 4,5 |
|
| S3 | Ostromice – Goleniów – węzeł Rzęśnica | 39,7 | ≈86,4 |
|
| S3a | węzeł Klucz – Gorzów Wlkp. – Świebodzin – Zielona Góra – Lubin – Legnica – Jawor – Bolków – Kamienna Góra – Lubawka – granica państwa | 0 | ≈369,4 |
|
Ponadto w serwisie mapowym GDDKiA pikietaż drogi z Bolkowa przez Jelenią Górę i Szklarską Porębę do granicy państwowej nadal przypisywany jest do drogi krajowej nr 3 – pomimo obowiązującego od kwietnia 2025 roku zarządzenia w sprawie numeracji dróg krajowych, na mocy którego przedmiotowy odcinek został włączony do drogi krajowej nr 5.
Historia numeracji
[edytuj | edytuj kod]Na przestrzeni lat droga posiadała różne oznaczenia:
| Numer | Przebieg | Lata obowiązywania | Źródło | Uwagi | |
|---|---|---|---|---|---|
| ? | Świnoujście – Wolin – Goleniów – Rzęśnica – Szczecin | ? – lata 70. |
|
nieznana numeracja; od początku lat 70. w ciągu E14 | |
| 19 | Szczecin – Oleszna | ||||
| 46 | E14 | Oleszna – Pyrzyce – Lipiany – Gorzów Wielkopolski – Ociosna – Skwierzyna – Międzyrzecz – Świebodzin – Sulechów – Zielona Góra – Nowa Sól |
• krajowy: b.d. |
| |
| 42 | Nowa Sól – Polkowice – Lubin | ? – 14 II 1986 |
|
odcinek Potoczek – Polkowice – Lubin jako droga dwujezdniowa, prawdopodobnie od lat 80. | |
| 2 | Lubin – Legnica – Nowa Wieś Legnicka – Jawor | 1970 – 14 II 1986 |
|
na mapie z 1970 roku oznaczona numerem x2, gdzie x mógł być wyróżnikiem ówczesnych tablic rejestracyjnych woj. wrocławskiego | |
| 3 | Jawor – Bolków | 1970 – 14 II 1986 | Województwo wrocławskie sieć dróg państwowych 1:300 000. Wrocław: Wojewódzki Zarząd Dróg Publicznych we Wrocławiu, 1970. | na mapie oznaczona numerem x3, gdzie x mógł być wyróżnikiem ówczesnych tablic rejestracyjnych woj. wrocławskiego | |
| E83 | Bolków – Kaczorów – Jelenia Góra | 1962 – 1985 |
|
brak danych o numeracji krajowej | |
| E14 | Jelenia Góra – Piechowice – Szklarska Poręba – Jakuszyce – granica państwa (przejście graniczne) | 1962 – 1985 | |||
| 3 | E65 | granica państwa – Świnoujście – Wolin – Goleniów – Szczecin – Pyrzyce – Gorzów Wielkopolski – Skwierzyna – Świebodzin – Zielona Góra – Nowa Sól – Lubin – Legnica – Jawor – Bolków – Jelenia Góra – Szklarska Poręba – Jakuszyce – granica państwa |
• krajowy: od 14 II 1986, z późniejszymi zmianami |
|
lokalne zmiany przebiegu spowodowane oddawaniem do ruchu odcinków drogi ekspresowej S3 |
W czasach PRL odcinek Szczecin – Świnoujście miał posiadać także oznaczenie T16, co przedstawia samochodowy atlas Niemiec z połowy lat 70.[8] oraz mapa Niemieckiej Republiki Demokratycznej z 1990 r.[9]. Jednakże żadna z wydawanych w Polsce map i atlasów drogowych przed 1986 r.[b] nie potwierdza takiej numeracji.
Ważniejsze miasta na trasie DK3
[edytuj | edytuj kod]
- Świnoujście (DK93)
- Międzyzdroje – obwodnica S3
- Wolin – obwodnica S3
- Goleniów (S6) – obwodnica S3
- Szczecin (droga nr 10) – obwodnica S3/A6
- Gorzów Wielkopolski (droga nr 22) – obwodnica S3
- Skwierzyna – obwodnica S3 (DK24)
- Międzyrzecz – obwodnica S3
- Świebodzin (droga nr 92) – obwodnica S3
- Sulechów (droga nr 32) – obwodnica S3
- Zielona Góra (droga nr 32) – obwodnica S3
- Nowa Sól – obwodnica S3
- Polkowice – obwodnica S3
- Lubin (droga nr 36) – obwodnica S3
- Legnica (A4, droga nr 94) – obwodnica S3
- Jawor – obwodnica S3
- Bolków (DK5) – obwodnica
- Kamienna Góra[1] – obwodnica S3
- Lubawka[1] – obwodnica S3; granica z Czechami
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
DK3 w Szklarskiej Porębie (2020, stary przebieg) -
DK3 w Szklarskiej Porębie (2020, stary przebieg)
.jpg)
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Stan na 4 grudnia 2025
- ↑ W lutym 1986 r. weszła w życie uchwała z 2 grudnia 1985 roku, dokonująca reformy sieci drogowej, m.in. wprowadzając drogi krajowe w miejsce dróg państwowych oraz znosząc oznaczenia T. Ponadto w połowie lat 80. dokonano gruntownej zmiany w sieci tras europejskich, także tych przebiegających przez obszar Polski.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Zarządzenie nr 6 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 1 kwietnia 2025 roku w sprawie nadania numerów drogom krajowym [PDF] [online] [dostęp 2025-04-01].
- ↑ Zarządzenie nr 7 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 1 kwietnia 2025 r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych [online], Dziennik Urzędowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad [dostęp 2025-04-02] (pol.).
- ↑ Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie ustalenia wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 112,7 kN (11,5 t) (Dz.U. z 2004 r. nr 102, poz. 1077)
- ↑ Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 października 2005 r. w sprawie wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t (Dz.U. z 2005 r. nr 219, poz. 1860)
- ↑
Art. 41. 1. Po drogach publicznych dopuszcza się ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej
do 11,5 t, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2. Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz:
1) dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t,
2) dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t
– mając na uwadze potrzebę ochrony dróg oraz zapewnienia ruchu tranzytowego.
3. Drogi wojewódzkie inne niż drogi określone na podstawie ust. 2 pkt 1, drogi powiatowe oraz drogi gminne stanowią
sieć dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t.Ustawa o drogach publicznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1693) - ↑ Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, S3 - droga w pełni ekspresowa [online], gov.pl | Serwis Rzeczypospolitej Polskiej, 20 października 2025 [dostęp 2025-10-23] (pol.).
- ↑ Mapa informacji drogowej [online], warstwa „Słupki pikietażowe”, Serwis Mapowy GDDKiA [dostęp 2025-12-04].
- ↑ Der Grosse Shell Atlas 75/76 – Deutschland 1:500.000 / Alpen 1:850.000, Stuttgart: Mairs Geographischer Verlag, 1975–1976.
- ↑ Die Große Shell Autokarte DDR 1:750.000, Mairs Geographischer Verlag, 1990.