Rezerwat przyrody Lisia Góra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rezerwat przyrody Lisia Góra
{{{Opis_zdjęcia}}}
Rodzaj rezerwatu leśny
Charakter ścisły
Państwo  Polska
Data utworzenia 1998
Powierzchnia 8,11 ha
Położenie na mapie Rzeszowa
Mapa lokalizacyjna Rzeszowa
Lisia Góra
Lisia Góra
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Lisia Góra
Lisia Góra
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lisia Góra
Lisia Góra
Ziemia50°00′46″N 21°59′39″E/50,012778 21,994167
Rezerwaty przyrody w Polsce

Lisia Górarezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Rzeszów m. w województwie podkarpackim.

numer według rejestru wojewódzkiego – 66
powierzchnia według aktu powołującego – 8,11 ha
dokument powołujący – Dz.U.98.166.1223[1]
rodzaj rezerwatu – leśny
przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – starodrzew dębowy z licznymi, sędziwymi, o okazałych rozmiarach dębami szypułkowymi

Obszar rezerwatu Lisia Góry jest chroniony.

Lisia Góra jest siódmym przystankiem ścieżki przyrodniczej im. Władysława Szafera

Lista przystanków ścieżki przyrodniczej[2]:

  1. Stary Cmentarz,
  2. Olszynki,
  3. Park Kultury i Wypoczynku,
  4. Zapora,
  5. Na wysokości Zespołu Szkół Elektronicznych,
  6. Ujęcie wody WSK-PZL Rzeszów,
  7. Lisia Góra,
  8. Skarpa lessowa,
  9. Dawna przeprawa na wyspę.

„Lisia Góra” została uznana za rezerwat przyrody celem „zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych starodrzewu dębowego z licznymi sędziwymi okazami”. Jest on osobliwością przyrodniczą, gdyż tworzy wyspę lasu dębowego wyeksponowaną w krajobrazie miasta i najbliższej okolicy (jest to „mini Puszcza Białowieska”). Występuje tu największe skupisko dorodnych okazów dębu szypułkowego (ok. 100 sztuk) w woj. podkarpackim na tak niewielkiej powierzchni.

Najokazalsze z nich osiągnęły obwód 606,5 i 536 cm, a obwody dwóch grabów pospolitych – 246 i 202 cm oraz klonu polnego – 236 cm. W rezerwacie stwierdzono następujące zbiorowiska roślinne: grąd niski kokoryczowy, grąd wilgotny, łęg wiązowo-jesionowy z dwoma podzespołami, zbiorowisko komosy i szczawiu tępolistnego, zbiorowisko łąkowo-dywanowe, zespół podagrycznika i lepiężnika różowego oraz zespół rzęsy wodnej. Rosną tu trzy gatunki górskie oraz siedem objętych ochroną gatunkową. Z roślin chronionych rosną: barwinek pospolity, bluszcz pospolity, centuria pospolita, kopytnik pospolity, pierwiosnka lekarska oraz krzewy: kalina koralowa i kruszyna pospolita.

Fauna reprezentowana jest m.in. przez 176 gatunków ptaków. W okresie zimowym teren rezerwatu stanowi miejsce noclegowe bardzo licznych stad gawronów przylatujących z krajów skandynawskich na przezimowanie. Z płazów dość pospolicie występują: żaba trawna i moczarowa, ropucha zwyczajna, szara i zielona, rzadziej rzekotka drzewna oraz kumak nizinny. Gady reprezentują: jaszczurka zwinka i – od ostatnich trzech lat – zaskroniec zwyczajny. Do najcenniejszych owadów należy kozioróg dębosz i dyląż garbarz. Rezerwat leży w ciągu rekreacyjno-wypoczynkowym, stanowi 7. przystanek ścieżki przyrodniczej im. Wł. Szafera. Na terenie rezerwatu została utworzona ścieżka dydaktyczna z dziesięcioma stanowiskami.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]