Park Krajobrazowy Doliny Sanu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Krajobrazowy Doliny Sanu
Logotyp Park Krajobrazowy Doliny Sanu
Ilustracja
San między opuszczonymi wsiami Studenne i Tworylne
park krajobrazowy
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Położenie gminy: Czarna, Lutowiska i Solina
Mezoregion Bieszczady Zachodnie
Data utworzenia 1992
Akt prawny Rozporządzenie Nr 18 Wojewody Krośnieńskiego z dnia 27 marca 1992 r.[1]
Powierzchnia 277,28 km²[1]
Obszary chronione 4 rezerwaty przyrody
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Park Krajobrazowy Doliny Sanu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Park Krajobrazowy Doliny Sanu”
Ziemia49°11′58″N 22°38′41″E/49,199444 22,644722
Strona internetowa

Park Krajobrazowy Doliny Sanupark krajobrazowy w północnej części Bieszczadów, w województwie podkarpackim.

Obejmuje pasmo Otrytu, dolinę górnego Sanu na odcinku od Beniowej po Jezioro Solińskie oraz północne zbocza głównych pasm Bieszczadów. Na południu graniczy z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym i stanowi jego naturalną otulinę. Na wschodzie graniczy z ukraińskim Nadsańskim Regionalnym Parkiem Krajobrazowym, na zachodzie – z Ciśniańsko-Wetlińskim Parkiem Krajobrazowym. Wraz z nimi wchodzi w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”.

W przybliżeniu 80% powierzchni Parku zajmują lasy, przeważnie reglowa buczyna karpacka. Niemal połowę lasów stanowią drzewostany w wieku 100 lat i starsze. Na terenach Parku znajdują się także ostoje rzadkich dużych ssaków – żubra, niedźwiedzia i rysia. Żyją tu prawie wszystkie krajowe gady, w tym wąż Eskulapa.


Inne formy ochrony przyrody[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze Parku znajdują się rezerwaty „Zakole” (torfowiskowy, 5,25 ha), „Krywe” (krajobrazowy, 511,73 ha), „Hulskie im. Stefana Myczkowskiego” (leśny, 189,87 ha) i „Śnieżyca wiosenna w Dwerniczku” (florystyczny, 4,94 ha).

Ponadto utworzono tu kilka zespołów przyrodniczo-krajobrazowych: „Wieś Krywe”, „Wieś Smolnik”, „Cerkiew w Hulskiem”, „Młyn w Hulskiem”, „Cmentarz w Stuposianach”, „Cmentarz w Ruskiem”, a w pobliżu Parku także „Młyn w Dwerniku”[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Park Krajobrazowy Doliny Sanu. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-05-16].
  2. Park Krajobrazowy Doliny Sanu. Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe. W: Polska Ekologia 24 [on-line]. [dostęp 2019-02-08].
  3. Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Kieniewicz, Joanna Kubiczek-Korcala (red.), Bieszczady i Góry Sanocko-Turczańskie. Mapa turystyczna, wydanie drugie, PPWK im. E. Romera, Warszawa-Wrocław 2001
  • Marek Motak, Marcin Szyma, Bieszczady i Pogórze Przemyskie. Przewodnik Pascala, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2005, ISBN 83-7304-387-X, OCLC 69370077.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]