Rezerwat przyrody Ptasi Raj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ptasi Raj
{{{Opis_zdjęcia}}}
Rodzaj rezerwatu faunistyczny
Państwo  Polska
Data utworzenia 1959
Powierzchnia 198,07 ha
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Ptasi Raj
Ptasi Raj
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Ptasi Raj
Ptasi Raj
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ptasi Raj
Ptasi Raj
Ziemia54°21′33,5″N 18°47′44,9″E/54,359300 18,795800
Rezerwaty przyrody w Polsce

Rezerwat przyrody Ptasi Raj – ptasi rezerwat przyrody na gdańskiej Wyspie Sobieszewskiej (utworzony w 1959 r., o powierzchni 198 ha), przy ujściu Wisły Śmiałej do Zatoki Gdańskiej. W skład rezerwatu wchodzi kilka większych i mniejszych zbiorników wodnych w tym dwa jeziora Jezioro Ptasi Raj i Jezioro Karaś oraz okoliczne łąki i lasy.

Ochronie rezerwatu podlegają ptaki błotne i wodne. Ptasi Raj jest punktem odpoczynku ptaków podczas przelotów migracyjnych, m.in. gęsi białoczelnych i gęsi zbożowych). Na obszarze rezerwatu można spotkać ponad 200 gatunków ptactwa (w tym, w latach 1996-2001 gniazdowanie 32 gatunków wodno-błotnych, m.in. perkozek, zausznik, bąk, gęgawa, ohar, cyraneczka, nurogęś, błotniak stawowy, zielonka, kropiatka, wodnik, żuraw, ostrygojad, sieweczka obrożna, sieweczka rzeczna, samotnik, słonka, rybitwa rzeczna, rybitwa białoczelna i podróżniczek). W 1997 roku odnotowano tu wyjątkowy pierwszy w Polsce lęg edredona. Najważniejszą przyczyną spadku - niegdyś znacznie wyższych - walorów ornitologicznych rezerwatu, było zaprzestanie wypasu bydła i w konsekwencji zarośnięcie szuwarami łąk słonolubnych, a następnie zalesienie ich sztucznie posadzoną olszą (mimo istnienia rezerwatu). W pierwszej połowie XX wieku gniazdowały tu m.in. biegus zmienny, batalion, łęczak, krwawodziób i rycyk. Obecnie brak jest w rezerwacie siedlisk dla lęgów tych gatunków. Najbliższe miejscowości to Sobieszewo i Górki Wschodnie (dojazd do rezerwatu autobusami komunikacji miejskiej z Gdańska, do pętli w Górkach Wschodnich).

Linki zewnętrzne[edytuj]