Richard E. Grant

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Richard Grant.
Richard E. Grant
Ilustracja
Richard E. Grant w 2014 roku w Londynie
Imię i nazwisko Richard Grant Esterhuysen
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1957
Mbabane, Suazi
Zawód aktor, scenarzysta, reżyser
Współmałżonek Joan Washington
(od 1986)
Lata aktywności od 1987
Strona internetowa

Richard E. Grant, właściwie Richard Grant Esterhuysen[1] (ur. 5 maja 1957 w Mbabane) – brytyjski aktor, scenarzysta i reżyser.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i dorastał w Mbabane w Suazi (obecnie Eswatini) w rodzinie wywodzącej się z Anglii, Holandii / Afrykanerzy i Niemiec[2] jako syn Leonne i Henrika Esterhuysena[3]. Wychowywał się z młodszym bratem, Stuartem. Jego ojciec był szefem resortu edukacji z ramienia brytyjskiego rządu Protektorat[4]. Jego rodzice rozwiedli się, gdy Grant miał jedenaście lat; pod wpływem cudzołóstwa matki z najlepszym przyjacielem ojca, którego epizodu Grant był świadkiem[5]. Grant pozostał z ojcem, który został poproszony o pozostanie na stanowisku ministra edukacji po odzyskaniu niepodległości przez Swazi w 1969, ale zaczął nadużywać alkoholu tak bardzo, że kiedyś strzelił z pistoletu w Granta[5]. Jego ojciec w końcu zmarł na raka w 1981 w wieku 51 lat, wkrótce po tym, jak Grant ukończył Waterford Kamhlaba United World College of Southern Africa (WKUWCSA) oraz studia dramatu i języka angielskiego na Uniwersytecie Kapsztadzkim w Południowej Afryce[6], gdzie był także współzałożycielem trupy teatralnej.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

29 kwietnia 1982 przybył do Anglii, aby spróbować swoich sił jako aktor[7]. Po przeprowadzce przyjął pseudonim i zarejestrował się w Equity. Pracował jako kelner w Covent Garden. Następnie rozpoczął pracę w jednym z londyńskich teatrów. Wystąpił w telewizji jako Anton w sitcomie BBC One Słodka szesnastka (Sweet Sixteen, 1983) u boku Victora Spinettiego i satyrze BBC (1986, 1989) z Garym Oldmanem. Na dużym ekranie zadebiutował w tytułowej roli w komediodramacie Bruce’a Robinsona Withnail i ja (Withnail & I, 1987)[8], gdzie wspólnie z Paulem McGannem stworzył duet niespełnionych aktorów uzależnionych od alkoholu, marihuany i LSD.

Grant grywał potem zazwyczaj role drugoplanowe, w tym w melodramacie Martina Scorsese Wiek niewinności (1993) Daniela Daya-Lewisa, Michelle Pfeiffer i Winoną Ryder oraz czarnej komedii Roberta Altmana Prêt-à-Porter (1994). Jako Darwin Mayflower w komedii kryminalnej Hudson Hawk (1991) z Bruce’em Willisem był nominowany do Złotej Maliny w kategorii „najgorszy aktor drugoplanowy”. Za kreację Jacka Hocka w dramacie kryminalnym Czy mi kiedyś wybaczysz? (Can You Ever Forgive Me?, 2018) został uhonorowany Nagrodą Satelity oraz zdobył nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego[9], a także do Złotego Globu, nagrody BAFTA i Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy kinowe[edytuj | edytuj kod]

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Głos[edytuj | edytuj kod]

Seriale telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Głos[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Richard E. Grant (ang.). Listal. [dostęp 2016-03-03].
  2. Richard E. Grant Biography (pol.). Yahoo!. [dostęp 2020-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-21)].
  3. Richard E. Grant Biography (1957-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2020-02-21].
  4. Dominik Jedliński (2019-02-27): Richard E. Grant: tajemnice zaklęte w oczach (pol.). Onet.pl. [dostęp 2020-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-21)].
  5. a b Carlo Cavagna: Profile & Interview: Richard E. Grant (ang.). AboutFilm.Com. [dostęp 2020-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-05)].
  6. Grant, Richard E. 1957- (Richard Esterhuysen) (ang.). Encyclopedia.com. [dostęp 2014-07-05].
  7. John Preston (2011-05-22): Hay Festival 2011: Wywiad z Richardem E. Grantem (ang.). „The Daily Telegraph”. [dostęp 2020-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-05)].
  8. Richard E. Grant (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-03-03].
  9. Hadley Freeman (2019-02-08): Richard E Grant: 'Ha ha! This is the ride of my life!' (ang.). „The Guardian”. [dostęp 2020-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-05)].
  10. Nazwiska postaci według tłumaczenia Stanisława Barańczaka

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]