Rinaldo Martino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rinaldo Fioramonte Martino
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 listopada 1921
Rosario
Data i miejsce śmierci 15 listopada 2000
Buenos Aires
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
Santa Fe Rosario
Peñarol Rosario
?-1941 Belgrano Rosario
1941–1949 San Lorenzo de Almagro 233 (142)
1949–1950 Juventus F.C. 33 (18)
1950 Nacional Montevideo 18 (10)
1951 Boca Juniors 15 (3)
1951–1953 Nacional Montevideo 12 (5)
1953 Cerro Montevideo 4 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1942–1948 Argentyna Argentyna 20 (15)
1949 Włochy Włochy 1 (0)
W sumie: 21 (15)

Rinaldo Fioramonte Martino (ur. 6 listopada 1921 w Rosario, zm. 15 listopada 2000 w Buenos Aires) – piłkarz argentyński, napastnik (lewy łącznik).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Rosario Martino w piłkę zaczął grać w miejscowych klubach Santa Fe i Peñarol. Karierę piłkarską rozpoczął w klubie Belgrano Rosario, skąd w 1941 roku przeszedł do klubu San Lorenzo de Almagro Buenos Aires – zadebiutował w meczu przeciwko Newell's Old Boys Rosario. Grając w klubie San Lorenzo został w 1942 roku królem strzelców pierwszej ligi argentyńskiej. W San Lorezno razem z Armando Farro i René Pontonim tworzył słynny "śmiercionośny trójząb"[1]. W tym samym roku zadebiutował w reprezentacji Argentyny w wygranym 4:1 meczu z Urugwajem.

Rinaldo Martino jako reprezentant Argentyny w 1945 roku

Jako piłkarz San Lorenzo wziął udział w turnieju Copa América 1945, gdzie Argentyna zdobyła tytuł mistrza Ameryki Południowej. Martino zagrał we wszystkich sześciu meczach – z Boliwią (zdobył bramkę), Ekwadorem (zdobył bramkę), Kolumbią (w 76 minucie zmienił go Armando Farro), Chile, Brazylią (w 68 minucie zmienił go Farro) i Urugwajem (zdobył bramkę). Do historii futbolu przeszła jego bramka w meczu z Urugwajem, która okazałą się jedynym golem tego meczu. Martino po przejęciu piłki przed polem karnym minął Agustína Prado, założył siatkę (w Ameryce Południowej zwaną tunelem) potężnie zbudowanemu Obdulio Vareli, ośmieszył Raúla Sarro po czym z pełnego obrotu strzelił mocno w samo okienko urugwajskiej bramki. Roque Máspoli nawet nie zdążył zareagować. Owacje widowni trwały bardzo długo, a wyczyn ten zyskał sobie po wsze czasy miano gol de América.

Wciąż jako gracz klubu San Lorenzo wziął udział w turnieju Copa América 1946, gdzie Argentyna drugi raz z rzędu zdobyła tytuł mistrza Ameryki Południowej. Martino zagrał tylko w meczu z Paragwajem, w którym zdobył bramkę. W 1946 roku razem z San Lorenzo zdobył tytuł mistrza Argentyny.

W 1949 roku przeszedł z San Lorenzo do włoskiego klubu Juventus F.C., w którym występował do 1950 roku. Miał udział w pierwszym mistrzostwie Włoch, jaki Juventus zdobył od lat 30. Zagrał nawet jeden mecz w reprezentacji Włoch. Następnie przeniósł się do urugwajskiego klubu Nacional Montevideo, z którym w 1950 zdobył mistrzostwo Urugwaju.

Po powrocie do ojczyzny grał w 1951 roku w Boca Juniors, w którym zadebiutował 15 kwietnia w zremisowanym 2:2 meczu z Huracán Buenos Aires. Ostatni raz barwy Boca Juniors Martino przywdział 29 lipca w wygranym 2:1 meczu z Quilmes Buenos Aires – w sumie rozegrał w klubie 15 meczów (1350 minut) i zdobył 3 bramki. W lidze argentyńskiej rozegrał łącznie 239 meczów i zdobył 146 bramek.

Następnie za sumę 300 000 pesos z powrotem odkupiony został przez urugwajski Nacional, w którym grał w latach 1951-1953, zdobywając w 1952 roku kolejny tytuł mistrza Urugwaju. W 1953 roku przeszedł do Cerro Montevideo, gdzie zakończył karierę.

W reprezentacji Argentyny Martino rozegrał 20 meczów i zdobył 15 bramek.

Był napastnikiem w rodzaju sępa, bardzo niebezpiecznego w polu karnym rywali. Opanował w mistrzowskim stylu technikę strzału nogą jak i głową[1].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna Tytuł
1941 Argentyna San Lorenzo Wicemistrz Argentyny
1942 Argentyna San Lorenzo Wicemistrz Argentyny
1942 Argentyna San Lorenzo Król strzelców Primera División
1945 ArgentynaArgentyna Mistrz Ameryki Południowej
1946 ArgentynaArgentyna Mistrz Ameryki Południowej
1946 Argentyna San Lorenzo Mistrz Argentyny
1950 Włochy Juventus F.C. Mistrz Włoch
1950 Urugwaj Nacional Mistrz Urugwaju
1951 Urugwaj Nacional Wicemistrz Urugwaju
1952 Urugwaj Nacional Mistrz Urugwaju
1953 Urugwaj Nacional Wicemistrz Urugwaju

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b encyklopedia FUJI

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]