Alfredo Di Stéfano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfredo Di Stéfano
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Alfredo Stéfano Di Stéfano Laulhé
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1926
Buenos Aires
Data i miejsce śmierci 7 lipca 2014
Madryt
Wzrost 178 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1943–1949 CA River Plate 65 (49)
1946–1947 Club Atlético Huracán (wyp.) 24 (11)
1949–1953 Millonarios FC 102 (90)
1953–1964 Real Madryt 282 (216)
1964–1966 RCD Espanyol 47 (11)
W sumie: 520 (377)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1947  Argentyna 6 (6)
1949–1954  Kolumbia 4 (0)
1954–1961  Hiszpania 31 (23)
W sumie: 41 (29)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1967–1967 Elche CF
1969–1970 CA Boca Juniors
1970–1974 Valencia CF
1974–1974 Sporting CP
1975–1976 Rayo Vallecano
1976–1977 CD Castellón
1979–1980 Valencia CF
1981–1982 CA River Plate
1982–1984 Real Madryt
1985–1985 CA Boca Juniors
1986–1988 Valencia CF
1990–1991 Real Madryt

Alfredo Di Stéfano, właśc. Alfredo Stéfano Di Stéfano Laulhé (ur. 4 lipca 1926 w Buenos Aires, zm. 7 lipca 2014 w Madrycie) – argentyński piłkarz i trener piłkarski. Występował na pozycji środkowego napastnika, rzadziej w pomocy. Uważany za jednego z najlepszych piłkarzy w historii piłki nożnej[1][2][3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 4 lipca 1926 w Buenos Aires[4]. W wieku siedmiu lat wstąpił do lokalnej drużyny Unidos y Venceremos. W wieku trzynastu lat zrezygnował z nauki, gdyż musiał pomagać ojcu w pracy. karierę piłkarską kontynuował w drużynie w Los Cardeles. Po dwóch latach przeszedł testy w River Plate[4]. Trzy lata spędził w drużynach młodzieżowych. następnie zadebiutował w pierwszym zespole. Kolejnym krokiem w karierze było wypożyczenie do Huracanu Buenos Aires. W barwach zespołu rozegrał 25 meczów i strzelił 10 goli. W 1947 rozegrał pierwszy sezon w drużynie River Plate zdobył 27 goli w 30 spotkaniach[4]. W kolejnym sezonie z powodu strajku przeniósł się z ligi argentyńskiej do kolumbijskiego klubu Millonarios. W ciągu 4 sezonów rozegrał 294 mecze i zdobył 267 bramek. W 1953 na mocy umowy pomiędzy Millonarios i Realem Madryt. Di Stefano został piłkarzem Realu Madryt. Z powodu niejasnej sytuacji praw do zawodnika o sprawie transferu di Stefano zdecydowała FIFA[4]. W barwach Realu grał w latach 1953–1964. W latach 1956–1960 pięciokrotnie zdobył Puchar Europy strzelając gola w każdym finale[4]. W 1964 został piłkarzem RCD Espanyolu. Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem. Prowadził między innymi Boca Juniors, River Plate i zdobył mistrzostwo Hiszpanii z zespołem Valencia CF. ostatnim sukcesem w trenerskiej karierze było zdobycie Superpucharu Hiszpanii z Realem Madryt[4]. Były honorowy prezes Realu Madryt. 5 lipca 2014, dzień po swoich 88 urodzinach, doznał zawału. Zmarł 7 lipca 2014 w Madrycie w wyniku komplikacji pozawałowych[5].

Kluby jako trener[edytuj | edytuj kod]

  • Boca Juniors (Argentyna)
  • Valencia CF (Hiszpania)
  • River Plate (Argentyna)
  • Real Madryt (Hiszpania)

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik[edytuj | edytuj kod]

River Plate
Millonarios
Real Madryt
Argentyna

Trener[edytuj | edytuj kod]

Boca Juniors
Valencia
River Plate
Real Madryt

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Do 2005 roku najlepszy strzelec w dziejach Pucharu Mistrzów – 49 goli
  • Szósty strzelec Primera División – 227 goli
  • Reprezentacja Argentyny – 6 meczów, 6 goli
  • Reprezentacja Kolumbii – 4 mecze, 0 goli (mecze nigdy nie uznane przez FIFA za oficjalne)
  • Reprezentacja Hiszpanii – 31 meczów, 23 gole
  • Wicekról strzelców Copa América 1947
  • Najlepszy w plebiscycie „France Football” piłkarz Europy 1957 i 1959

Przypisy[edytuj | edytuj kod]