Robert Makłowicz
![]() Robert Makłowicz (2014) | |
Pełne imię i nazwisko |
Robert Witold Makłowicz |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
12 sierpnia 1963 |
Zawód, zajęcie | |
Miejsce zamieszkania | |
Wyznanie | |
Rodzice |
Włodzimierz, Beata z domu Preiss |
Małżeństwo |
Agnieszka z d. Pogoda |
Dzieci |
Mikołaj, Ferdynand |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() | |
Strona internetowa |
Serwis | |
---|---|
Gatunek | |
Lata aktywności |
od 2020 |
Liczba wyświetleń |
95,3 mln[potrzebny przypis] |
Liczba obserwujących |
0,5 mln |
Język | |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/06/Augusty%C5%84ski_%26_Mak%C5%82owicz_na_Malcie_cropped.jpg/220px-Augusty%C5%84ski_%26_Mak%C5%82owicz_na_Malcie_cropped.jpg)
Robert Witold Makłowicz (ur. 12 sierpnia 1963 w Krakowie) – polski dziennikarz, krytyk kulinarny, pisarz, publicysta i podróżnik. Twórca i prowadzący cyklu programów kulinarnych Makłowicz w podróży.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jest synem marynarza Włodzimierza Makłowicza i Beaty z domu Preiss. Ma młodszą siostrę Dominikę. Pochodzi z rodziny o korzeniach polskich, ukraińskich, ormiańskich, węgierskich i austriackich[1]. Ukończył V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie. W latach 1982–1989 studiował prawo, a następnie historię na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Na przełomie 1989 i 1990 mieszkał w Wielkiej Brytanii, gdzie przez kilka miesięcy pracował jako robotnik w Kingston upon Thames[2]. Podczas pobytu na emigracji poznawał różne kuchnie świata, co po powrocie do Polski w 1990 skłoniło go do tego, by zostać krytykiem kulinarnym[2].
W 1993 został felietonistą „Gazety Wyborczej”. W 1998 został gospodarzem niedzielnego cyklu reportaży Podróże kulinarne Roberta Makłowicza na antenach Telewizji Polskiej[3][4]; w programie docierał do miejsc egzotycznych z całego świata[3][4]. W latach 2002–2005 współpracował z tygodnikiem „Wprost”, po czym nawiązał współpracę z czasopismem „Newsweek Polska”, ponadto pisał dla „Przekroju”; felietony i książki wielokrotnie pisał wspólnie z Piotrem Bikontem. W styczniu 2008 zakończył realizację Podróży kulinarnych... dla TVP. W miejsce tego cyklu nagrywał program Makłowicz w podróży, który w marcu 2008 pojawił się na antenie TVP2. Ponadto był przewodnikiem po świecie kulinarnym w pierwszych dwóch edycjach programu Bake Off – Ale ciacho![5]. 16 marca 2017 TVP zerwała współpracę z Makłowiczem[6]. Jesienią 2017 stacja Food Network wyemitowała trzy odcinki programu Makłowicz w drodze[7][8][9].
Jego wspomnienie o Marku Eminowiczu znalazło się w wydanej w 2009 książce, Lubię swoje wady. Marek Eminowicz w opowieściach na siedemdziesięciopięciolecie[10]. 20 października 2010 wydał książkę pt. Cafe Museum, za którą otrzymał Nagrodę Literacką Srebrny Kałamarz im. Hermenegildy Kociubińskiej[11].
W marcu 2020 uruchomił autorski kanał w serwisie YouTube, na którym publikuje filmy o tematyce kulinarnej i historycznej[12][13]. W latach 2020–2021 prowadził autorską audycję muzyczną Od Punk Rocka do Bartóka w internetowej rozgłośni newonce.radio[14][15].
W 2022 został ambasadorem Wrocławskiego Roku Dobrych Relacji, akcji mającej na celu zwrócenie uwagi na narastający problem samotności[16]. W marcu 2024 roku został powołany w skład Rady Muzeum Historycznego Miasta Krakowa[17]. W 2024 roku nagrał komunikaty głosowe o przebiegu trasy, emitowane w pojazdach Zarządu Transportu Publicznego w Krakowie[18].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Należy do Kościoła katolickiego obrządku ormiańskiego. W 1991 poślubił producentkę filmową, Agnieszkę Pogodę. Mają dwóch synów: Mikołaja (ur. 1992[19]) i Ferdynanda[20] (ur. 1996[21][22]).
Interesuje się historią, zwłaszcza dziejami Europy Środkowej, za czasów panowania dynastii Habsburgów[23]. Jego ulubionymi autorami są Joseph Roth i Andrzej Bobkowski[24].
Mieszka w Krakowie, posiada dom na półwyspie Pelješac w chorwackiej Dalmacji, gdzie spędza kilka miesięcy w roku[25].
Odniesienia w kulturze
[edytuj | edytuj kod]Wypowiedzi Roberta Makłowicza stanowią źródło dla wielu dzieł kultury, głównie remiksów. Utwór twórcy I_W_O „Być jak Robert Makłowicz”[26] ukazał się w 2004 na płycie Piotra Kaczkowskiego Minimax.pl 2[27] oraz był notowany na Liście Przebojów Programu III, gdzie doszedł do miejsca 15.[28], utrzymując się w zestawieniu przez 15 tygodni[29].
Styl wypowiedzi Roberta Makłowicza, cytaty i zamieszczane przez niego filmiki stały się obiektem wielu popularnych memów internetowych i parodii[30][31]. Sam Makłowicz pozytywnie odnosi się do poświęconej mu twórczości internautów[32].
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Na cześć podróżnika jeden z gatunków niesporczaków nosi nazwę Mesobiotus maklowiczi[33][34].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/85/02017_0005_Robert_Mak%C5%82owicz.jpg/220px-02017_0005_Robert_Mak%C5%82owicz.jpg)
- C.K. Kuchnia (1995)
- Listy pieczętowane sosem, czyli gdzie karmią najlepiej w Polsce (2001; współautor z Piotrem Bikontem)
- Zjeść Kraków. Przewodnik subiektywny (2001; współautor ze Stanisławem Mancewiczem)
- Dialogi języka z podniebieniem (2003; współautor z Piotrem Bikontem)
- Prosto z pipy (2003; współautor z Piotrem Bikontem, Ziemowitem Fałatem, Pawłem Plintą, Dariuszem Wojtałą)
- Czy wierzyć platynowym blondynkom? Rzecz o restauracjach i nie tylko (2004)
- Kalendarz znaleziony w brytfannie (2005; rysunki wykonał Andrzej Zaręba)[35]
- Podróże kulinarne Roberta Makłowicza. Smak Węgier (Wydawnictwo Znak, Kraków 2006)
- Stół z niepowyłamywanymi nogami (2007; współautor z Piotrem Bikontem)
- Fuzja Smaków. Podróże kulinarne Roberta Makłowicza (Wydawnictwo Znak, Kraków 2007)
- Cafe Museum (Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2010)
- C.K. Kuchnia wydanie odświeżone (2015)[36]
- Dalmacja. Książka kucharska (2016)[37]
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]aktor
dubbing
- 2004: 7 krasnoludków – historia prawdziwa jako Knedel
- 2014: Mami Fatale jako narrator
- 2023: Asteriks i Obeliks: Imperium Smoka jako narrator[39]
Nagrody i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Odznaczenia
- 2004: Srebrny Krzyż Zasługi[40]
- 2021: Złoty Krzyż Zasługi (Węgry)[41][42]
- 2024: Złota Odznaka Zasługi (Austria)[43][44]
Nagrody
- 2004: Wiktor
- 2004: Złoty Chmiel
- 2004: Oskar Kulinarny
- 2005: Oskar Kulinarny
- 2011: Nagroda Literacka Srebrny Kałamarz im. Hermenegildy Kociubińskiej za Cafe Museum
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Magda Huzarska-Szumiec , Splątanie korzenie: Robert Makłowicz [online], 29 kwietnia 2008 [dostęp 2014-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-26] .
- ↑ a b Sylwia Milan , Wszystko na jedną kartę, Poznań: Publicat, 2008, s. 62, ISBN 978-83-245-1503-5 .
- ↑ a b Olga Goździewska , Robert Makłowicz u Tatarów. Mistrz gotował na Podlasiu. Jeden z odcinków nakręcił w Kruszynianach (ZDJĘCIA, WIDEO) [online], wspolczesna.pl, 25 kwietnia 2021 .
- ↑ a b TVP, Makłowicz w podróży – Vod.tvp.pl – Telewizja Polska S.A. [online]
- ↑ „Bake Off – Ale ciacho!” 2 w TVP2 i TVP Rozrywka, „SATKurier.pl” [dostęp 2018-05-06] (pol.).
- ↑ Edyta Bryła , TVP odwołuje program Makłowicza po 20 latach. To odwet za krytykę [online], wyborcza.pl, 17 marca 2017 [dostęp 2017-03-18] .
- ↑ Robert Makłowicz przeszedł do TVN. Tylko u nas zdradza szczegóły nowego programu [online], plejada.pl [dostęp 2017-08-01] (pol.).
- ↑ Robert Makłowicz w FOOD NETWORK! [online], TVN [dostęp 2017-09-07] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-07] .
- ↑ „Makłowicz w drodze” od 11 listopada w Food Network. „Jest to nie tylko program o gotowaniu, ale i również o historii i kulturze” [online] [dostęp 2017-11-26] (pol.).
- ↑ Książka: Lubię swoje wady: Marek Eminowicz w opowieściach na siedemdziesięciopięciolecie [online], biblionetka.pl [dostęp 2017-10-19] .
- ↑ Makłowicz nagrodzony Srebrnym Kałamarzem 2010 – Gazeta Krakowska. gazetakrakowska.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-24)]..
- ↑ Robert Makłowicz rusza z własnym kanałem na YouTube. 'To moja prywatna inicjatywa’ [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-04-05] (pol.).
- ↑ Robert Makłowicz uruchomił kanał na YouTube. Zdradził, co szykuje dla widzów [online], Wprost, 27 marca 2020 [dostęp 2020-04-05] (pol.).
- ↑ Robert Makłowicz dołączy do Newonce.radio [online], wirtualnemedia.pl, 25 września 2020 [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Od Punk Rocka Do Bartóka ft. Robert Makłowicz [online], newonce.net [dostęp 2021-01-23] .
- ↑ Ambasadorzy Roku Dobrych Relacji [online], www.wroclaw.pl [dostęp 2022-09-30] (pol.).
- ↑ Robert Makłowicz z nominacją od Jacka Majchrowskiego [online], LoveKraków, 22 marca 2024 [dostęp 2024-03-22] .
- ↑ Robert Makłowicz lektorem krakowskiej komunikacji - Magiczny Kraków [online], www.krakow.pl [dostęp 2024-09-10] .
- ↑ MIKOŁAJ TYTUS MAKŁOWICZ (’92) – Internetowy Monitor Sądowy i Gospodarczy [online], imsig.pl [dostęp 2017-09-07] .
- ↑ Apetycik.pl – pyszne strony życia. apetycik.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-05-10)]. (2006-05-10).
- ↑ Dzieci urządzają świat na nowo, „kobieta.dziennik.pl” [dostęp 2017-09-07] .
- ↑ Wirtualna Polska Media S.A. , Robert Makłowicz, „ksiazki.wp.pl”, 14 kwietnia 2010 [dostęp 2017-09-07] (pol.).
- ↑ WINO MAKŁOWICZ [online], winomaklowicz.com [dostęp 2020-08-14] .
- ↑ Marek Jakubów , Alles Österreicher? Galizier-Figuren bei Joseph Roth und Andrzej Stasiuk, Berlin, Boston: DE GRUYTER, DOI: 10.1515/9783110287318.139, ISBN 978-3-11-028731-8 [dostęp 2020-08-14] .
- ↑ Marek Bartosik , Makłowicz: żyję pomiędzy Krakowem a Adriatykiem [online], Polska Press Sp. z o.o., 27 grudnia 2010 [dostęp 2015-11-18] .
- ↑ IWO – Być jak Robert Makłowicz [online], maklowicz.pl [dostęp 2020-08-16] .
- ↑ Minimax – Debiuty – minimax pl II [online], web.archive.org, 6 marca 2016 [dostęp 2020-08-16] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-06] .
- ↑ Archiwum Listy Przebojów Programu 3, Topu Wszech Czasów i Polskiego Topu Wszech Czasów [online], listatrojki.pl, 25 lutego 2005 [dostęp 2020-08-16] .
- ↑ Archiwum Listy Przebojów Programu 3, Topu Wszech Czasów i Polskiego Topu Wszech Czasów [online], listatrojki.pl, 15 kwietnia 2005 [dostęp 2020-08-16] .
- ↑ Dzień Dobry TVN , Robert Makłowicz o podbijaniu Internetu i memach na swój temat. "Jestem tylko skromnym pasem transmisyjnym, który świat pokazuje" [online], dziendobry.tvn.pl, 27 listopada 2020 [dostęp 2020-12-10] (pol.).
- ↑ WPROST.pl, Makłowicz śmieje się z psa jedzącego koperek. Ten filmik stał się hitem [online], Wprost, 2 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-10] (pol.).
- ↑ Robert Makłowicz: odejście z telewizji to było prawdziwe błogosławieństwo – Magazyn WP [online], wp.pl [dostęp 2024-04-25] .
- ↑ Badacz z Krakowa odkrył dwa nowe gatunki niesporczaków; jeden z nich nazwano na cześć Roberta Makłowicza [online], Nauka w Polsce [dostęp 2022-12-30] (pol.).
- ↑ Daniel Stec , An Integrative Description of Two New Mesobiotus Species (Tardigrada: Eutardigrada: Macrobiotidae) with Updated Genus Phylogeny, „Zoological Studies”, 無 (61), 2022, DOI: 10.6620/ZS.2022.61-85 [dostęp 2022-12-30] (ang.).
- ↑ Kalendarz znaleziony w brytfannie [online], maklowicz.pl [dostęp 2016-07-02] .
- ↑ C.k kuchnia – wydanie odświeżone [online], maklowicz.pl [dostęp 2016-07-02] .
- ↑ Dalmacja. Książka kucharska [online], maklowicz.pl [dostęp 2016-07-02] .
- ↑ a b Robert Makłowicz w bazie Filmweb
- ↑ Robert Makłowicz gwiazdą nowego “Asteriksa i Obeliksa”. Kogo zagra? [online], PrimeMovies.pl [dostęp 2023-01-09] (pol.).
- ↑ M.P. z 2004 r. nr 56, poz. 949.
- ↑ Dzień święta narodowego Węgier. Odznaczono Polaków i działaczy polonijnych [online], PolskieRadio24.pl [dostęp 2021-03-18] .
- ↑ Węgierskie państwowe odznaczenie dla Roberta Makłowicza [online], culture.hu [dostęp 2021-03-18] .
- ↑ Instagram [online], www.instagram.com [dostęp 2024-03-22] .
- ↑ Post Andreasa Stadlera – ambasadora Austrii w Polsce [online], twitter.com, 25 marca 2024 [dostęp 2024-03-26] .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Absolwenci V Liceum Ogólnokształcącego im. Augusta Witkowskiego w Krakowie
- Autorzy książek kucharskich XXI wieku
- Autorzy polskich książek kucharskich
- Ludzie urodzeni w Krakowie
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)
- Osobowości telewizyjne związane z TVP
- Osobowości telewizyjne związane z Polsatem
- Osobowości telewizyjne związane z TVN
- Polacy pochodzenia ukraińskiego
- Polacy pochodzenia austriackiego
- Polacy pochodzenia węgierskiego
- Polacy pochodzenia ormiańskiego
- Polscy dziennikarze prasowi
- Polscy krytycy kulinarni
- Polskie osobowości YouTube
- Dziennikarze Newonce.radio
- Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi (Węgry)
- Polacy odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii
- Urodzeni w 1963
- Polskie memy internetowe
- Polacy w Chorwacji