Roman Damian Sanguszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Romana Damiana Sanguszki. Zobacz też: inne osoby o imieniu i nazwisku Roman Sanguszko.
Roman Damian Sanguszko
Ilustracja
Anonimowy portret Romana Damiana Sanguszki z XIX wieku
Herb
Pogoń Litewska
Książę
Rodzina Sanguszkowie
Data i miejsce urodzenia 17 października 1832
Przeworsk
Data i miejsce śmierci 1 listopada 1917
Sławuta
Ojciec Władysław Hieronim Sanguszko
Matka Izabela Maria Lubomirska
Żona

Karolina Thun-Hohenstein, c. Friedricha von Thun und Hohenstein

Dzieci

bezpotomny

Odznaczenia
Order Medżydów

Roman Damian Sanguszko herbu Pogoń Litewska (ur. 17 października 1832 w Przeworsku, zm. 1 listopada 1917 w Sławucie) – polski książę, ordynat zasławski i kolekcjoner.

Syn Władysława Hieronima Sanguszki i Izabeli Marii Lubomirskiej, brat Eustachego Stanisława i Pawła Romana. Jako konserwatywny ziemianin cieszył się szacunkiem na dworze carskim. W 1906 nie zgodził się na kandydowanie w wyborach do rosyjskiej Dumy Państwowej i Rady Państwa. W roku 1907 utworzył ordynację zasławską w guberni wołyńskiej. Sporą jej część stanowiły świetnie zarządzane lasy, jeden z ostatnich tak wielkich kompleksów na Wołyniu. Dziedzicem ordynacji miał zostać jego bratanek Roman Władysław Sanguszko.

Został zamordowany przez zrewoltowanych żołnierzy rosyjskich z 264 Pułku Zapasowego w swoim pałacu w Sławucie. Na ciele księcia Sanguszki doliczono się potem ponad 30 ran[1].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Stańczyk. Pogrom polskiego ziemiaństwa. „Historia Do Rzeczy”, s. 8, 2017. Warszawa: Orle Pióro Sp. z o.o.. ISSN 2299-9515. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Literatura przedmiotu[edytuj | edytuj kod]