Stefan Krzysztof Kuczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Krzysztof Kuczyński
Państwo działania

 Polska

Data urodzenia

13 stycznia 1938

Data śmierci

3 stycznia 2010

Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: heraldyka, historia kultury, historia średniowieczna, sfragistyka
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1972 – nauki historyczne
Uniwersytet Warszawski

Habilitacja

1993 – nauki historyczne
Polska Akademia Nauk

Profesura

16 grudnia 1997

Polska Akademia Nauk
Status

Członek rzeczywisty

Funkcja Jednostka PAN

Członek Prezydium
Rada Towarzystw Naukowych

Nauczyciel akademicki
Instytucja

Polska Akademia Nauk

Instytut

Instytut Historii PAN

Okres zatrudn.

1968–2010

Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Stanowisko

Wykładowca

Okres zatrudn.

1976–1990

Pracownik naukowy
Instytucja

Archiwum Główne Akt Dawnych

Okres spraw.

1959–1968

Przewodniczący Rady Archiwalnej
Instytucja

Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych

Okres spraw.

1992–2010

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi

Stefan Krzysztof Kuczyński (ur. 13 stycznia 1938 w Warszawie, zm. 3 stycznia 2010) – polski historyk, profesor. Specjalizował się w historii średniowiecznej, w tym szczególnie w naukach pomocniczych historii: heraldyce, sfragistyce, weksylologii i genealogii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Po II wojnie światowej krótko przebywał w Szwajcarii, uczestniczył w pogrzebie Ignacego Mościckiego. Po powrocie do Polski w latach 1954–1959 studiował w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Na zakończenie studiów napisał pracę magisterską o symbolice władzy we wczesnopiastowskiej Polsce, której promotorem był Aleksander Gieysztor.

Praca naukowa w Instytucie Historii PAN[edytuj | edytuj kod]

Po studiach, aż do 1968 był zatrudniony w AGAD w Warszawie. W tym czasie uczestniczył w pracach Komitetu Sfragistycznego przy Międzynarodowej Radzie Archiwalnej. Od 1968 do śmierci był pracownikiem Instytutu Historii PAN, początkowo w Pracowni Edytorskiej Źródeł Historycznych, a następnie w Pracowni Nauk Pomocniczych, której w latach 1997–2008 był kierownikiem. Wcześniej, w latach 1991–1994 pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. naukowych i ogólnych, a dodatkowo przez wiele lat był członkiem Rady Naukowej Instytutu Historii PAN. W latach 1999–2002 pełnił zaś funkcję przewodniczącego tejże Rady. W 1972 obronił w Instytucie Historii PAN pracę doktorską napisaną pod kierunkiem Aleksandra Gieysztora o pieczęciach książąt mazowieckich, a w 1993 otrzymał stopień doktora habilitowanego (Polskie herby ziemskie. Geneza, treści, funkcje). Tytuł profesora otrzymał natomiast 16 grudnia 1997.

Działalność dydaktyczna[edytuj | edytuj kod]

Okresowo w latach 1976–1990 wykładał w Instytucie Historii Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1996-1998 w Wyższej Szkole Humanistyczno-Przyrodniczej w Sandomierzu, a w latach 1998-2007 w Mazowieckiej Wyższej Szkole Humanistyczno-Pedagogicznej w Łowiczu. Był również przewodniczącym Rady Archiwalnej Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych od 1992.

Działalność w Polskim Towarzystwie Heraldycznym[edytuj | edytuj kod]

Był członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, współtwórcą Sekcji Genealogii i Heraldyki tegoż. Należał do ścisłego grona założycieli Polskiego Towarzystwa Heraldycznego, założonego 15 czerwca 1987, a ostatecznie zatwierdzonego przez władze 4 maja 1988. Na pierwszym walnym zgromadzeniu, które odbyło się 15 czerwca 1988, został wybrany na prezesa tego towarzystwa, którym pozostał aż do śmierci. W 1995 był głównym wnioskodawcą ustanowienia Nagrody imienia Adama Heymowskiego, której był wieloletnim przewodniczącym jury. Był również redaktorem ośmiu tomów „Rocznika Polskiego Towarzystwa Heraldycznego”.

Działalność w innych organizacjach naukowych i społecznych[edytuj | edytuj kod]

Stefan Krzysztof Kuczyński był także członkiem wielu organizacji naukowych i społecznych, m.in. Międzynarodowej Organizacji Heraldyki (z jej ramienia zorganizował w Krakowie w 1995 IX Kolokwium Międzynarodowej Organizacji Heraldyki o roli orła i lwa w heraldyce europejskiej). W latach 2000–2007[1] był również przewodniczącym Komisji Heraldycznej przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji. Był członkiem Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, polskiego narodowego komitetu Pamięci Świata (Memory of the World National Committee). W latach 1986-1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.

Działalność redaktorska[edytuj | edytuj kod]

Był wieloletnim członkiem komitetu redakcyjnego „Przeglądu Historycznego”, w latach 2000–2010 był redaktorem „Studiów Źródłoznawczych”, w 1977–1978 oraz 1996–2001 „Archeionu”. W latach 1977–1982 był współredaktorem "Wiadomości Numizmatycznych". Dodatkowo pełnił również w latach 1981–2007 funkcję redaktora serii wydawniczej Społeczeństwo Polski średniowiecznej.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Zmarł 3 stycznia 2010 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 142 rząd 4 miejsce 2 i 3)[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

7 grudnia 2009 za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej i dydaktycznej, za upowszechnianie wiedzy o historii Polski, w szczególności w dziedzinie heraldyki i sfragistyki został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. Wcześniej otrzymał również Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Srebrny Krzyż Zasługi[4].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Godło, barwy i hymn Rzeczypospolitej: zarys dziejów (wraz ze Stanisławem Russockim i Juliuszem Willaume, 1963)
  • Niektóre zagadnienia symboliki heraldycznej na tle funkcjonowania herbu jako znaku [w:] Problemy nauk pomocniczych historii. Materiały na drugą konferencjępoświęconą naukom pomocniczym histroii, Katowice–Wisła 26–29 V 1973 (1973), s. 29–43
  • Herb Warszawy (1977)
  • Pieczęcie książąt mazowieckich (1978)
  • Pieczęcie i herb Płocka oraz herb województwa płockiego (1979)
  • Pieczęcie i herb Sierpca (1981)
  • Pieczęcie i herby miasta Łęczycy oraz ziemi łęczyckiej (1984)
  • Syrena warszawska (1991)
  • Polskie herby ziemskie: geneza, treści, funkcje (1993)
  • Orzeł Biały w Warszawie (1993)
  • Jakub Kazimierz Stronczyński [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XLIV (2006–2007), s. 366–371

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Dudziński: Herb miasta Kolbuszowej. Przyczynek do prac Komisji Heraldycznej przy MASWiA, [w:] „Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego”, T. IX (XX) (2010), ISSN 1230-803X, s. 123.
  2. Cmentarz Stare Powązki: KUCZYŃSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2018-02-06].
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 grudnia 2009 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (M.P. z 2010 r. nr 29, poz. 377)
  4. Who is who w Polsce. T. 1 (A-Mać). Wyd. 2. Zug: Hübner blaues Who is Who, 2003, s. 2246.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]