Roman Indrzejczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Indrzejczyk
Prałat honorowy Jego Świątobliwości
ks. Roman Indrzejczyk (z lewej), obok kard. Marian Jaworski (2008)
ks. Roman Indrzejczyk (z lewej), obok kard. Marian Jaworski (2008)
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1931
Żychlin
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Kapelan Prezydenta RP
Okres sprawowania 2005–2010
Kanonik Protektor Kapituły Kolegiackiej Kampinosko-Bielańskiej
Okres sprawowania 2003–2010
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja archidiecezja warszawska
Prezbiterat 8 grudnia 1956
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Komandor Orderu Zasługi (Portugalia)
Tablica pamiątkowa w kaplicy Zwiastowania Najświętszej Marii Panny w Pałacu Prezydenckim w Warszawie
Grób ks. Romana Indrzejczyka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Roman Indrzejczyk (ur. 14 listopada 1931 w Żychlinie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski prezbiter rzymskokatolicki, kapelan Prezydenta RP i rektor kaplic prezydenckich w latach 2005–2010, kanonik Kapituły Kolegiackiej Kampinosko-Bielańskiej od 2003, prałat honorowy Jego Świątobliwości od 2008.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 14 listopada 1931 w Żychlinie[1]. W 1951 ukończył zdaniem matury naukę w tamtejszym Liceum Ogólnokształcącym im. Adama Mickiewicza[1]. 8 grudnia 1956[1] przyjął święcenia kapłańskie z rąk Stefana Wyszyńskiego[2].

W czasie swojej posługi kapłańskiej pełnił funkcję wikariusza w parafiach w Drwalewie i Grodzisku Mazowieckim, następnie w parafiach warszawskich: św. Aleksandra, Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Nowym Mieście i Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze. W latach 1964–1986 był duszpasterzem szpitala psychiatrycznego w Tworkach. W latach 1986–2004 był proboszczem parafii Dzieciątka Jezus na warszawskim Żoliborzu[3][4]. Był nauczycielem religii w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych nr 4 im. Karola Szymanowskiego w Warszawie[2], gdzie opiekował się chórem Laudate Dominum[5].

Współpracował z działaczami opozycji solidarnościowej. Fizycznie podobnemu do siebie Zbigniewowi Romaszewskiemu przesłał sutannę i dowód osobisty, aby ten mógł podawać się za niego, jednakże Romaszewski nie skorzystał z tej możliwości. Na jego plebanii wykłady prowadził Jacek Kuroń. W salkach katechetycznych zbierała się Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, a nawet odbywały się posiedzenia jednego z podstolików Okrągłego Stołu. Funkcjonariusze aparatu bezpieczeństwa próbowali podpalić jego kościół[6].

W latach 1961–1976 i 1989–1994 był krajowym duszpasterzem służby zdrowia[4]. Był wiceprzewodniczącym Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów oraz krajowym koordynatorem ruchu Pax Christi[7]. Od 22 grudnia 2005 do śmierci był kapelanem prezydenta Lecha Kaczyńskiego i rektorem kaplic prezydenckich[4].

W 1990 został odznaczony przywilejem noszenia rokiety, mantoletu i pierścienia. W 2003 został kanonikiem protektorem Kapituły Kolegiackiej Kampinosko-Bielańskiej, a w 2008 prałatem honorowym Jego Świątobliwości[8].

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[9]. 24 kwietnia został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[10].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

18 lutego 2011 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową w kościele Przemienienia Pańskiego w Pruszkowie[11], a 10 kwietnia 2011 tablicę pamiątkową w kaplicy Pałacu Prezydenckiego w Warszawie[12].

W centrum Pruszkowa znajduje się ulica jego imienia[13].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Rekolekcje z „Gazetą” (współautorstwo). Warszawa: 2001.
  • Rozważania o człowieczeństwie (zasłyszane w parafii). Warszawa: MATREK Jerzy Pusiak, 2003.
  • I niech tak zostanie... niektóre myśli sercem wysłuchane. Warszawa: MATREK Jerzy Pusiak, 2005.
  • Człowiek dla człowieka. Rozmowy z ludźmi i...historią. Warszawa: MATREK Jerzy Pusiak, 2006.
  • Mądrym być człowiekiem. Warszawa: Jerzy Pusiak, 2007.
  • Wiersze wybrane. Rozważania o człowieczeństwie. Warszawa: Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Francuskiej, 2008.
  • W pamięci zapisane. Warszawa: Jerzy Pusiak, 2008.
  • Tak różni jesteśmy.... Warszawa: Jerzy Pusiak, 2009.
  • W pamięci zapisane. Warszawa: Bluet emplire, 2010.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Druga rocznica katastrofy smoleńskiej. gminazychlin.pl, 2012-04-10. [dostęp 2012-09-09].
  2. a b Ksiądz Roman Indrzejczyk. dziennik.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-04-11].
  3. Marta Walter Chmielak: Ks. Roman Indrzejczyk. W: praca zbiorowa: Zwyczajna parafia. Kielce: Oficyna Wydawnicza „Apla” s.c., 1999, s. 391. ISBN 83-85953-07-8.
  4. a b c Ks. Roman Indrzejczyk kapelanem prezydenta RP. arc.ekai.pl, 2005-12-24. [dostęp 2010-04-11].
  5. W. Grejciun, J. Osowski: Cisza na apelach, żałoba w szkole ks. Indrzejczyka. warszawa.gazeta.pl, 2010-04-12. [dostęp 2010-04-14].
  6. K. Pawlak. Wujek wszystkich. „Wprost”. Nr 17. s. 19. ISSN 0209-1747. OCLC 2010-04-25. 
  7. Ks. Roman Indrzejczyk – kapelan prezydenta RP (sylwetka). gazeta.pl, 2010-04-11. [dostęp 2010-04-14].
  8. Kapłani Archidiecezji Warszawskiej, którzy zginęli w katastrofie samolotu w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 roku. archidiecezja.warszawa.pl. [dostęp 2010-04-27].
  9. Oni byli w roztrzaskanym samolocie. dziennik.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-04-14].
  10. Tysiące warszawiaków pożegnały ks. Romana Indrzejczyka. ekai.pl, 2010-04-24. [dostęp 2010-04-24].
  11. Odsłonięcie tablicy pamiątkowej ks. Indrzejczyka. wiadomosci.wpr24.pl, 2011-02-16. [dostęp 2011-05-04].
  12. Nałęcz: druga tablica w Pałacu Prezydenckim. rp.pl, 2011-04-05. [dostęp 2011-04-29].
  13. Mapy Google, Mapy Google [dostęp 2017-10-04].
  14. Komunikat Nr 163/VI kad.. sejm.gov.pl, 2004-04-16. [dostęp 2010-04-16].
  15. T. Kuźmicz: Będzie tablica dla ks. Indrzejczyka. kurierpoludniowy.pl, 2010-10-08. [dostęp 2012-09-09].
  16. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2010-09-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]