Ronde van Vlaanderen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ronde van Vlaanderen (pol. Dookoła Flandrii, fr. Tour des Flandres) – jeden z najsłynniejszych klasycznych (jednodniowych) wyścigów kolarskich, rozgrywany corocznie w kwietniu; nazywany przez miejscowych "Vlaanderens Mooiste" (Flandryjska piękność). Inauguracja miała miejsce w 1913 z inicjatywy dziennikarza Karela Van Wynendaele, a pierwszym zwycięzcą został Belg Paul Deman. Od 2005 roku decyzją UCI wyścig został włączony do cyklu ProTour (od 2011 UCI World Tour).

Trasa[edytuj | edytuj kod]

Jest to jeden z najcięższych wyścigów jednodniowych w całym kolarstwie. Trasa prowadzi po pagórkowatych terenach Flandrii, kolarze mają do pokonania kilkanaście krótkich, stromych podjazdów, z których duża część wyłożona jest brukiem. Poziom trudności zwiększa jeszcze fakt, że większość dróg jest wąska, a wyścig często odbywa się przy wietrznej wiosennej pogodzie. Przy opadach deszczu większość brukowanych podjazdów kolarze są zmuszeni pokonywać pieszo. Znany kolarz, Andrea Tafi powiedział kiedyś, że tylko ci, którzy są w najwyższej formie mogą powiedzieć, że Ronde nie jest ciężka. Dla pozostałych jest to droga krzyżowa [1].

Wykaz podjazdów 91. edycji wyścigu (rok 2007)[edytuj | edytuj kod]

lp. km Nazwa Długość
podjazdu
Nachylenie
średnie
Nachylenie
max.
Nawierzchnia
1 134 Molenberg 463 m 7% 14,2% bruk
2 143 Wolvenberg 645 m 7,9% 17,3% asfalt
3 165 Kluisberg 925 m 6,8% 14,5% asfalt
4 173 Knokteberg 1260 m 7,3% 13,3% asfalt
5 180 Oude Kwaremont 2200 m 4% 11,6% bruk
6 183 Paterberg 360 m 12,9% 20,3% bruk
7 188 Kortekeer 1000 m 6,4% 17,1% asfalt
8 192 Steenbeekdries 700 m 5,3% 6,7% bruk
9 194 Taaienberg 530 m 6,6% 15,8% bruk
10 199 Eikenberg 1000 m 6,2% 10% bruk
11 203 Boigneberg 1050 m 5,1% 12,4% asfalt
12 211 Leberg 950 m 4,2% 13,8% asfalt
13 215 Berendries 940 m 7% 12,3% asfalt
14 220 Valkenberg 540 m 8,1% 12,8% asfalt
15 226 Tenbosse 455 m 6,4% 8,7% asfalt
16 232 Eikenmolen 610 m 5,9% 12,5% asfalt
17 243 Muur – Kapelmuur 1075 m 9,3% 19,8% bruk
18 247 Bosberg 980 m 5,8% 11% bruk

Zwycięzcy[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej zwycięstw w wyścigu – trzy – odnieśli: Belgowie Achiel Buysse (1940-1941 i 1943), Eric Leman (1970, 1972-1973), Johan Museeuw (1993, 1995 i 1998) i Tom Boonen (2005, 2006, 2012), Włoch Fiorenzo Magni (1949-1951) oraz Szwajcar Fabian Cancellara (2010, 2013, 2014).

Dwukrotnie w czołowej dziesiątce wyścigu był Zbigniew Spruch (5. w 1999 i 9. w 2000).

Podczas 90. edycji Ronde van Vlaanderen (2 kwietnia 2006), po przejechaniu 256 km zwyciężył Belg Tom Boonen przed swoim rodakiem Leifem Hoste. Było to jego drugie zwycięstwo z rzędu w tym wyścigu.

Lista zwycięzców[edytuj | edytuj kod]

1913 Paul Deman  Belgia
1914 Marcel Buysse  Belgia
1919 Henri Van Lerberghe  Belgia
1920 Jules Van Hevel  Belgia
1921 René Vermandel  Belgia
1922 Léon De Vos  Belgia
1923 Heiri Suter  Szwajcaria
1924 Gérard Debaets  Belgia
1925 Julien Delbecque  Belgia
1926 Denis Verschueren  Belgia
1927 Gérard Debaets  Belgia
1928 Jan Mertens  Belgia
1929 Jef Dervaes  Belgia
1930 Frans Bonduel  Belgia
1931 Romain Gijssels  Belgia
1932 Romain Gijssels  Belgia
1933 Alfons Schepers  Belgia
1934 Gaston Rebry  Belgia
1935 Louis Duerloo  Belgia
1936 Louis Hardiquest  Belgia
1937 Michel D'Hooghe  Belgia
1938 Edgard De Caluwé  Belgia
1939 Karel Kaers  Belgia
1940 Achiel Buysse  Belgia
1941 Achiel Buysse  Belgia
1942 Brik Schotte  Belgia
1943 Achiel Buysse  Belgia
1944 Rik Van Steenbergen  Belgia
1945 Sylvain Grysolle  Belgia
1946 Rik Van Steenbergen  Belgia
1947 Emiel Faignaert  Belgia
1948 Brik Schotte  Belgia
1949 Fiorenzo Magni  Włochy
1950 Fiorenzo Magni  Włochy
1951 Fiorenzo Magni  Włochy
1952 Roger Decock  Belgia
1953 Wim van Est  Holandia
1954 Raymond Impanis  Belgia
1955 Louison Bobet  Francja
1956 Jean Forestier  Francja
1957 Alfred de Bruyne  Belgia
1958 Germain Derijcke  Belgia
1959 Rik Van Looy  Belgia
1960 Arthur De Cabooter  Belgia
1961 Tom Simpson  Wielka Brytania
1962 Rik Van Looy  Belgia
1963 Noël Foré  Belgia
1964 Rudi Altig  Niemcy
1965 Jo De Roo  Holandia
1966 Edouard Sels  Belgia
1967 Dino Zandegu  Włochy
1968 Walter Godefroot  Belgia
1969 Eddy Merckx  Belgia
1970 Eric Leman  Belgia
1971 Evert Dolman  Holandia
1972 Eric Leman  Belgia
1973 Eric Leman  Belgia
1974 Kees Bal  Holandia
1975 Eddy Merckx  Belgia
1976 Walter Planckaert  Belgia
1977 Roger De Vlaeminck  Belgia
1978 Walter Godefroot  Belgia
1979 Jan Raas  Holandia
1980 Michel Pollentier  Belgia
1981 Hennie Kuiper  Holandia
1982 René Martens  Belgia
1983 Jan Raas  Holandia
1984 Johan Lammerts  Holandia
1985 Eric Vanderaerden  Belgia
1986 Adri Van der Poel  Holandia
1987 Claude Criquielion  Belgia
1988 Eddy Planckaert  Belgia
1989 Edwig Van Hooydonck  Belgia
1990 Moreno Argentin  Włochy
1991 Edwig Van Hooydonck  Belgia
1992 Jacky Durand  Francja
1993 Johan Museeuw  Belgia
1994 Gianni Bugno  Włochy
1995 Johan Museeuw  Belgia
1996 Michele Bartoli  Włochy
1997 Rolf Sørensen  Dania
1998 Johan Museeuw  Belgia
1999 Peter Van Petegem  Belgia
2000 Andrei Tchmil  Belgia
2001 Gianluca Bortolami  Włochy
2002 Andrea Tafi  Włochy
2003 Peter Van Petegem  Belgia
2004 Steffen Wesemann  Niemcy
2005 Tom Boonen  Belgia
2006 Tom Boonen  Belgia
2007 Alessandro Ballan  Włochy
2008 Stijn Devolder  Belgia
2009 Stijn Devolder  Belgia
2010 Fabian Cancellara  Szwajcaria
2011 Nick Nuyens  Belgia
2012 Tom Boonen  Belgia
2013 Fabian Cancellara  Szwajcaria
2014 Fabian Cancellara  Szwajcaria
2015 Alexander Kristoff  Norwegia

Polacy w Ronde van Vlaanderen[edytuj | edytuj kod]

1990
11. Zenon Jaskuła
103. Joachim Halupczok
1992
86. Marek Kulas
1993
40. Zbigniew Spruch
1994
15. Zbigniew Spruch
59. Cezary Zamana
1995
71. Zbigniew Spruch
1996
63. Zbigniew Spruch
1999
5. Zbigniew Spruch
2000
9. Zbigniew Spruch
2001
81. Piotr Wadecki
2002
38. Zbigniew Spruch
2003
37. Zbigniew Spruch
2008
49. Michał Gołaś
2009
HD[2] Marcin Sapa
2010
DNF[3] Marcin Sapa
2011
85. Jarosław Marycz
DNF[4] Michał Kwiatkowski
2012
102. Maciej Bodnar
103. Jarosław Marycz
2013
40. Michał Kwiatkowski
65. Maciej Bodnar
2014
38. Maciej Bodnar
2015
DNF Maciej Bodnar


Przypisy

  1. "Tafi still not right", cyclingnews.com, 2 kwietnia 2003
  2. poza limitem czasu
  3. nie ukończył
  4. nie ukończył

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]