Philippe Gilbert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Philippe Gilbert
Ilustracja
Philippe Gilbert w 2013 r.
Data urodzenia 5 lipca 1982
Obywatelstwo Belgia
Wzrost 179 cm
Informacje klubowe
Klub Deceuninck-Quick Step
Kariera seniorska
Lata Drużyna
2003–2008 FDJeux.com
2009–2011 Silence-Lotto
2012–2016 BMC Racing Team
2017– Quick-Step Floors
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Belgia
Mistrzostwa świata
złoto Valkenburg 2012 Start wspólny
UCI World Tour
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
2011
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2010
BMC Racing Team
Mistrzostwa świata
srebro Valkenburg 2012 Druż. na czas
Strona internetowa

Philippe Gilbert (ur. 5 lipca 1982 w Verviers) – belgijski kolarz szosowy i przełajowy, zawodnik profesjonalnej drużyny Deceuninck-Quick Step. Dwukrotny medalista szosowych mistrzostw świata i zwycięzca UCI World Tour.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W zawodowym peletonie Philippe Gilbert startuje od 2003. Rok później wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Atenach, zajmując 46. miejsce w wyścigu ze startu wspólnego. Pierwsze większe sukcesy osiągnął w 2006, kiedy wygrał m.in. Grand Prix de Wallonie i Omloop Het Nieuwsblad. Później wygrywał ponownie Omloop Het Nieuwsblad (2008), Paryż-Tours (2008, 2009), Giro del Piemonte i Giro di Lombardia (2009, 2010), Amstel Gold Race (2010, 2011), La Flèche Wallonne, Amstel Gold Race, Liège-Bastogne-Liège, Clásica de San Sebastián, Grand Prix de Wallonie oraz Belgium Tour (2011). W 2011 stał się drugim w historii kolarzem, który w jednym roku wygrał wszystkie wyścigi z tzw. „tryptyku ardeńskiego”: Amstel Gold Race, La Flèche Wallonne i Liège-Bastogne-Liège. Przed nim dokonał tylko Włoch Davide Rebellin w 2004. W sezonie 2010 zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej UCI World Tour, ulegając tylko Hiszpanowi Joaquimowi Rodríguezowi. W sezonie 2011 wygrał 10 z 27 wyścigów i z dużą przewagą zwyciężył. Na rozgrywanych w 2012 mistrzostwach świata w Valkenburgu zwyciężył w wyścigu ze startu wspólnego. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Norwega Edvalda Boassona Hagena i Hiszpana Alejandro Valverde. Na tej samej imprezie, wspólnie z kolegami z BMC Racing Team zdobył srebro w drużynowej jeździe na czas. W tym samym roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Londynie, zajmując 19. miejsce ze startu wspólnego i 17. w indywidualnej jeździe na czas.

W 2019 wygrał wyścig Paryż-Roubaix. Podczas Vuelta a España wygrał etap 12. z metą w Bilbao oraz 17. z metą w Guadalajara.

Startował także w kolarstwie przełajowym, ale bez większych sukcesów.

Najważniejsze osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

2006
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
2015
2016
2017
2018
2019

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]