Rydzówka (powiat elbląski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

54°0′34.24″N 19°38′54.33″E

- błąd

0 m

WD

54°0'34"N, 19°38'54"E

- błąd

38 m

Odległość

10 m

Rydzówka
osada
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Powiat

elbląski

Gmina

Pasłęk

Liczba ludności (2009)

223[1]

Strefa numeracyjna

55

Kod pocztowy

14-400

Tablice rejestracyjne

NEB

SIMC

0154619

Położenie na mapie gminy Pasłęk
Mapa konturowa gminy Pasłęk, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Rydzówka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Rydzówka”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Rydzówka”
Położenie na mapie powiatu elbląskiego
Mapa konturowa powiatu elbląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Rydzówka”
Ziemia54°00′34,24″N 19°38′54,33″E/54,009511 19,648425

Rydzówka (niem. Kalthof)osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Pasłęk.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa elbląskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Majątek ziemski w Rydzówce powstał jeszcze w czasach krzyżackich. Majątek ten w XIX i pierwszej połowie XX wieku należał do rodziny Leinweber. Majątek miał obszar prawie 400 ha i oddawany był w dzierżawę.

Po II wojnie światowej w Rydzówce powstał PGR.

Rydzówka jest główną wsią sołectwa w skład którego wchodzą miejscowości: Rydzówka, Tolpity, Czarna Góra i Kąty.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Dwór w Rydzówce wybudowany został w drugiej połowie XIX. Jest to budowla dwukondygnacyjna, wzniesiona na rzucie prostokąta. Na osi elewacji wzdłużnej znajduje się obustronny płytki ryzalit. Ryzalit od frontu budynku na poziomie pierwszego piętra posiada loggię przysłoniętą trzema arkadami.
  • Zespół budynków gospodarczych przy obszernym podwórzu.
  • Park o powierzchni 6 ha, zarośnięty, z zachowanym starodrzewem.
  • Cmentarz Niemieckich Żołnierzy
  • Grób Nieznanego Żołnierza

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bank Danych Lokalnych. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2014-01-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Jackiewicz-Garniec, Mirosław Garniec, Pałace i dwory dawnych Prus Wschodnich, (Wydanie III poszerzone i uzupełnione) Studio ARTA, Olsztyn, 2001, ISBN 83-912840-2-6 (str. 347 - dwór).