Sokoliniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°17′28″N 15°29′59″E
- błąd 38 m
WD 53°17'N, 15°29'E
- błąd 2281 m
Odległość 1470 m
Sokoliniec
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat choszczeński
Gmina Recz
Wysokość 100 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 416
Strefa numeracyjna 95
Kod pocztowy 73-210
Tablice rejestracyjne ZCH
SIMC 0186364
Położenie na mapie gminy Recz
Mapa konturowa gminy Recz, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Sokoliniec”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Sokoliniec”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Sokoliniec”
Położenie na mapie powiatu choszczeńskiego
Mapa konturowa powiatu choszczeńskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Sokoliniec”
Ziemia53°17′28″N 15°29′59″E/53,291111 15,499722
Ruiny pałacu
Kościół pw. św. Józefa

Sokoliniec (niem. Falkenwalde) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Recz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 wieś liczyła 416 mieszkańców.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś leży około 5 km na północny zachód od Recza i około 2 km na północ od drogi krajowej nr 10.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś o metryce późnośredniowiecznej (w granicach księstwa pomorskiego), po raz pierwszy wymieniana w źródłach w XV wieku. Starsze formy nazwy wsi występujące w źródłach to: Falckenwaldt, Falkenwalde – od 2. poł. XVII wieku. Od XVI wieku dobra w posiadaniu rodziny von Güntersberg, posiadającej także majątki w Pęzinie, Brudzewicach, Studnicy, Wapnicy, Suliborzu i Rybakach. Na pocz. XVII wieku właścicielem wsi był Mateusz von Güntenrsberg (radca Księstwa Pomorskiego i Meklemburgii), następnie jego spadkobiercy. W 1745 r. wdowa po E. Güntenrsbergu przekazała Sokoliniec swojemu pasierbowi von Blumenthal. W 2. poł. XVIII wieku wieś znalazła się w posiadaniu rodziny von Wedel. W latach 1788 - 1789 Jerzy Zygmunt G. von Wedel zrzekł się praw do Sokolińca na rzecz swojego najmłodszego syna, w zamian za samodzielny majątek Głusko ( Steinbusch). W 1817 r. majątek nabył Karol Krystian F. Hoffmüler. W 1854 r. następca wybudował w 1862 r. neogotycki pałac. W 1892 r. wdowa po F.W.A. Hoffmüler Joanna z domu Giese, przejęła cały majątek i gospodarowała do 1920 r. Hodowano głównie bydło, świnie i owce. W 1906 r. sprzedała ona część gruntów na potrzeby kolei żelaznej i miejscowej gminie kościelnej na nowy cmentarz. W 1920 r. Sokoliniec kupił Rudolf Stubenrauch (niemiecki konsul w Chile). W rękach tej rodziny majątek pozostawał do 1945 r. Po II wojnie światowej majątek należał do Państwowych Nieruchomości Ziemskich. Do lat 90. XX wieku stanowił Państwowe Gospodarstwo Rolne, po likwidacji w 1991 r., w zasobach Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Dwór uległ dewastacji – obecnie w ruinie. Od 1998 r. park i pałac są w rękach prywatnych[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2][3]:

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

Dnia 15 grudnia 2008 otworzono uroczyście we wsi świetlicę wiejską[4]. We wsi funkcjonuje również A-klasowa drużyna piłkarska UKS Sokół Sokoliniec.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się przystanek kolejowy linii kolejowej nr 403.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia. „UMiG”. Recz. 
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 10. [dostęp 26.4.13].
  3. „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin. 
  4. Wydarzenia. „UMiG”. Recz.