Sokoliniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sokoliniec
Sokoliniec
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat choszczeński
Gmina Recz
Wysokość 101 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 416
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 73-210
Tablice rejestracyjne ZCH
SIMC 0186364
Położenie na mapie gminy Recz
Mapa lokalizacyjna gminy Recz
Sokoliniec
Sokoliniec
Położenie na mapie powiatu choszczeńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu choszczeńskiego
Sokoliniec
Sokoliniec
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Sokoliniec
Sokoliniec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sokoliniec
Sokoliniec
Ziemia53°17′28″N 15°29′59″E/53,291111 15,499722
Ruiny pałacu
Kościół pw. św. Józefa

Sokoliniec (niem. Falkenwalde) wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Recz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 wieś liczyła 416 mieszkańców.

Geografia[edytuj]

Wieś leży ok. 5 km na północny zachód od Recza, ok. 2 km na północ od drogi krajowej nr 10.

Historia[edytuj]

Wieś o metryce późnośredniowiecznej (w granicach Księstwa Pomorskiego), po raz pierwszy wymieniana w źródłach w XV wieku. Starsze formy nazwy wsi występujące w źródłach to: Falckenwaldt, Falkenwalde – od 2. poł. XVII wieku. Od XVI wieku dobra w posiadaniu rodziny von Güntersberg, posiadającej także majątki w Pęzinie, Brudzewicach, Studnicy, Wapnicy, Suliborzu i Rybakach. Na pocz. XVII wieku właścicielem wsi był Mateusz von Güntenrsberg (radca Księstwa Pomorskiego i Meklemburgii), następnie jego spadkobiercy. W 1745 r. wdowa po E. Güntenrsbergu przekazała Sokoliniec swojemu pasierbowi von Blumenthal. W 2. poł. XVIII wieku wieś znalazła się w posiadaniu rodziny von Wedel. W latach 1788 - 1789 Jerzy Zygmunt G. von Wedel zrzekł się praw do Sokolińca na rzecz swojego najmłodszego syna, w zamian za samodzielny majątek Głusko ( Steinbusch). W 1817 r. majątek nabył Karol Krystian F. Hoffmüler. W 1854 r. następca wybudował w 1862 r. neogotycki pałac. W 1892 r. wdowa po F.W.A. Hoffmüler Joanna z domu Giese, przejęła cały majątek i gospodarowała do 1920 r. Hodowano głównie bydło, świnie i owce. W 1906 r. sprzedała ona część gruntów na potrzeby kolei żelaznej i miejscowej gminie kościelnej na nowy cmentarz. W 1920 r. Sokoliniec kupił Rudolf Stubenrauch (niemiecki konsul w Chile). W rękach tej rodziny majątek pozostawał do 1945 r. Po II wojnie światowej majątek należał do Państwowych Nieruchomości Ziemskich. Do lat 90. XX wieku stanowił Państwowe Gospodarstwo Rolne, po likwidacji w 1991 r., w zasobach Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Dwór uległ dewastacji – obecnie w ruinie. Od 1998 r. park i pałac są w rękach prywatnych.[1]

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2][3]:

Kultura i sport[edytuj]

Dnia 15 grudnia 2008 otworzono uroczyście we wsi świetlicę wiejską[4]. We wsi funkcjonuje również A-klasowa drużyna piłkarska UKS Sokół Sokoliniec.

Komunikacja[edytuj]

W miejscowości znajduje się przystanek kolejowy linii kolejowej nr 403.

Przypisy

  1. Historia. „UMiG”. Recz. 
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 26.4.13]. s. 10.
  3. „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin. 
  4. Wydarzenia. „UMiG”. Recz.