Stan Borys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stan Borys
Ilustracja
Stan Borys w 2009 roku
Imię i nazwisko Stanisław Guzek
Data i miejsce urodzenia 3 września 1941
Załęże
Gatunki jazz, rock, bigbit, pop
Zawód piosenkarz, autor tekstów, kompozytor
Aktywność od 1958
Wytwórnie płytowe Warner Music Poland
Powiązania Bogdan Loebl
Zespoły
Bizony
Blackout
Odyssey
Family Tress
Strange Romance
Imię Jego 44
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

Stan Borys, właściwie Stanisław Guzek[1] (ur. 3 września 1941 w Załężu[1]) – polski wokalista, kompozytor, aktor, poeta.

Był uczniem różnych szkół, m.in. technikum rolniczego (TMR Łańcut) i budowlanego. Uczył się też grać na skrzypcach, klarnecie i gitarze.

Działalność artystyczną rozpoczął w 1958 w teatrach rzeszowskich. Zaczynał od pracy statysty i rekwizytora, potem grał w przedstawieniach. W 1972 zagrał samego siebie w filmie Uciec jak najbliżej. W sezonie 1974/1975 występował w Teatrze Syrena w Warszawie.

Kariera muzyczna[edytuj]

W 1965 współzałożyciel zespołu Blackout, od 1968 związany z formacją Bizony. Karierę solową rozpoczął w 1969, wydając swój pierwszy album. W latach 1975–2004 mieszkał za granicą, najpierw w USA (Chicago), potem w Toronto w Kanadzie i w Las Vegas.

W 2001 przetworzony fragment jego utworu "Chmurami zatańczy sen" został wykorzystany w refrenie piosenki "Głucha noc" rapera Pei. Stan oskarżył wówczas rapera o kradzież własności intelektualnej. 1 września 2011 roku, doszło do zawarcia ugody i wygłoszenie wspólnego oświadczenia, w którym zaznaczono, że to nie Ryszard "Peja" Andrzejewski umyślnie użył bez zgody autora, fragment tekstu piosenki "Chmurami zatańczy sen", wskazując, że raper poprosił swojego wydawcę o dopilnowanie formalności w związku z użyciem tekstu i poinformowania o tym Stana Borysa[2].

W 2004, był gwiazdą festiwalu w Syracuse; największego polskiego festiwalu w północno-wschodniej części USA. Festiwal ten co roku gromadzi ponad 25 000 widzów na placu Clintona[3]. Od 2004 mieszka w Łomiankach i w Las Vegas (w zimniejsze miesiące). W 2006 zaczął występować z zespołem Imię Jego 44 z Wrocławia, a 5 listopada 2006 w Filharmonii w Rzeszowie obchodził 45-lecie pracy artystycznej.

Twórczość poetycka[edytuj]

Zadebiutował jako poeta w 1965 w "Nowinach Rzeszowskich". Otrzymał też nagrodę w Turnieju Jednego Wiersza. We wrześniu 2009 ukazał się zbiór jego wierszy o tytule Co jest urokiem tego życia.

Nagrody[edytuj]

  • 1960 – I Nagroda w Ogólnopolskim Konkursie Recytatorskim
  • 1968 – nagroda za interpretację piosenki To ziemia na Przeglądzie Zespołów Estradowych w Olsztynie
  • 1968 – Nagroda Jury Dziennikarzy na KFPP w Opolu za interpretację piosenki To ziemia
  • 1971 – Brązowy Gronostaj na festiwalu w Rennes (Francja)
  • 1972 – Złoty Medal Olimpiady Piosenki w Atenach (Grecja) i Złota Płyta dla najlepszego wykonawcy
  • 1973 – Nagroda Dziennikarzy na KFPP w Opolu za Jaskółkę uwięzioną
  • Bursztynowy Słowik na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie za piosenkę Jaskółka uwięziona
  • I nagroda za Jaskółkę uwięzioną na festiwalu jw.
  • 1973 – Nagroda Prasy na festiwalu w Ostendzie (Belgia, Young European Song Festival)
  • 1973 – nagroda za interpretację Lost Love na festiwalu w Castelbar (Irlandia)
  • 1973 – nagroda na festiwalu w Caracas (Wenezuela)
  • 2015 – Honorowy Złoty Mikrofon za „romantyczną duszę niestrudzonego krzewiciela polskiej poezji, twórcze poszukiwania oraz wielką przyjaźń z Polskim Radiem, obecną w jego słowach i muzyce”[4][5].

Dyskografia[edytuj]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[6].

Albumy[edytuj]

  • 1967 Blackout (Blackout)
  • 1969 To ziemia (Bizony)
  • 1970 Krzyczę przez sen
  • 1971 Naga (Niebiesko-Czarni)
  • 1972 Piosenki z filmu "Uciec jak najbliżej"
  • 1974 Stan Borys
  • 1974 Szukam przyjaciela
  • 1988 Piszę pamiętnik artysty - hańba temu, kto o tym źle myśli! Wiersze C.K. Norwida
  • 1996 Niczyj
  • 1998 Portret
  • 2007 Znieczulica (Imię Jego 44)
  • 2014 Ikona

Kompilacje[edytuj]

  • The Best of Stan Borys (1991)
  • Złote przeboje (Platynowa kolekcja) (2000)
  • Idę drogą nieznaną (Złota kolekcja) (2002)
  • Jaskółka uwięziona (Perły polskie) (2003)
  • Spacer dziką plażą (The Best) (2005)
  • Gwiazdy polskiej piosenki (2008)

Filmografia[edytuj]

Przypisy

  1. a b Jan Kawecki: Encyklopedia polskiej muzyki rockowej Rock 'n' roll, 1959-1973. Rock-Serwis, 1995, s. 40. ISBN 9788385335252.
  2. Peja i Stan Borys pogodzeni
  3. Polski Festiwal w Syracuse, Nowy Jork
  4. polskieradio/fc: Złote Mikrofony: najlepsi radiowcy wyróżnieni najważniejszą nagrodą. W: PolskieRadio.pl [on-line]. Polskie Radio S.A., 11 grudnia 2015. [dostęp 11 grudnia 2015].
  5. Polskie Radio: Marusz Bonaszewski wśród laureatów Złotych Mikrofonów. W: GazetaPrawna.pl [on-line]. Infor PL S.A., 10/11 grudnia 2015. [dostęp 11 grudnia 2015].
  6. Archiwum Polskiego Rocka

Bibliografia[edytuj]

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Borys Stan, s. 21, 22.

Bibliografia przedmiotowa[edytuj]

  • 1970 Lech Terpiłowski – Stan Borys (Wyd. Synkopa)

Linki zewnętrzne[edytuj]