Tarnowa (powiat grodziski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tarnowa
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat grodziski
Gmina Rakoniewice
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 62-067 Rakoniewice
Tablice rejestracyjne PGO
SIMC 0593891
Położenie na mapie gminy Rakoniewice
Mapa lokalizacyjna gminy Rakoniewice
Tarnowa
Tarnowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tarnowa
Tarnowa
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Tarnowa
Tarnowa
Ziemia 52°05′31″N 16°16′20″E/52,091944 16,272222

Tarnowawieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Rakoniewice.

Wieś Tarnowa jest płożona przy drodze lokalnej Wolsztyn – Wielichowo, na krawędzi doliny Obry. W kierunku południowym od wsi są rozległe łąki, w przeciwnym - teren pagórkowaty z najwyższym wzniesieniem 80 m n.p.m. W okolicy występuje sporo lasów wyspowych.

Historia[edytuj]

W źródłach historycznych jest zapis istnienia wsi już w roku 1380. Zapis brzmi „Tarnowa, parafia Prochy, dziedzictwo Samsończyków, Sambora Stępoty, Stanisława i Macieja z Proch z rodu Samsonów Wattów”. Zapis z roku 1398 – „Stampota de Tharnowo”. W XVIII wieku rozpoczęło się w tym rejonie osadnictwo olęderskie. Olędrzy to Niemcy, którzy przybyli również do osad założonych przez dziedziców Rakoniewic – także Tarnowy.

Akta dominialne podają następujące informacje o Tarnowie: „W roku 1712 podjęli się na życzenie Macieja Radomickiego, wojewody inowrocławskiego, dwaj Olendrzy, Marcin Heinrich i Marcin Herach, sprowadzić niemieckich osadników na grunta rakoniewickie. Tych tedy Olendrów, a było ich razem 26, osadził pan wojewoda przywilejem danym w Parzęczewie dnia 5 czerwca 1712 r. w Tarnowie, sprzedając im rolę gotową z łąkami.

„ … Tak powstała kolonia Tarnowska, która z czasem w dużą i zamożną wieś urosła”.

(Olender - nazwa prawdopodobnie pochodzi od niemieckiego wyrazu Hauländer, co znaczy karczownik, „kolonista na pniu osiadły”).

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Tarnowo należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej[1]. Tarnowo należało do rakoniewickiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiło część majątku Rakoniewice, który należał wówczas do Czarneckiego[1]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Tarnowo liczyło 440 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 66 dymów (domostw)[1].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

Zobacz też: Tarnowa, Tarnowałąka

Przypisy

  1. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 189.