Timothy Bradley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Timothy Bradley
Pseudonim Desert Storm
Data urodzenia 29 sierpnia 1983
Obywatelstwo Stany Zjednoczone
Wzrost 168 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior półśrednia
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 35
Zwycięstwa 35
Przez nokauty 12
Porażki 0
Remisy 1
Nieodbyte 1
  1. Bilans walk aktualny na 27 czerwca 2015.

Timothy Bradley (ur. 29 sierpnia 1983) – amerykański bokser, aktualny zawodowy mistrz świata organizacji WBO w wadze półśredniej oraz były mistrz federacji WBC i WBO w kategorii junior półśredniej (do 140 funtów).

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2001 zwyciężył w mistrzostwach Stanów Zjednoczonych do lat 19. W ćwierćfinale turnieju, który miał miejsce w Fort Worth pokonał Timothy'ego Colemana, wygrywając z nim na punkty (26:8). W półfinale podobną przewagą punktową (25:8) pokonał Davida Ramosa, a w finale kategorii półśredniej wyeliminował Michaela Andrade, pokonując go wyraźnie na punkty (19:2)[1]. W kwietniu 2002 rywalizował na mistrzostwach Stanów Zjednoczonych, które rozgrywane były w Las Vegas. W 1/16 finału kategorii półśredniej pokonał na punkty (11:4) Brenta Rodriguesa, w 1/8 finału wyeliminował Johna Askewa, wygrywając na punkty (22:3), a w ćwierćfinale przegrał minimalnie na punkty (10:11) z Juanem McPhersonem[2].

11 listopada 2002 był w kadrze na mecz drużyny USA z drużyną Anglii. W Londynie pokonał na punkty (16:13) Anglika Darrena Barkera, a drużyna USA zwyciężyła w tym spotkaniu 8:6[3]. W marcu 2003 rywalizował na mistrzostwach Stanów Zjednoczonych w Colorado Springs. W 1/16 finału kategorii półśredniej pokonał na punkty (17:11) Brenta Rodriguesa, w 1/8 finału wyeliminował Glena Dunningsa, wygrywając na punkty (16:4), w ćwierćfinale pokonał na punkty (2:1) Durrella Richardsona, a w półfinale przegrał na punkty (7:14) z Andre Berto, kończąc rywalizację na trzecim miejscu[4]. W maju 2003 rywalizował w turnieju 76. edycji turnieju Golden Gloves w Las Vegas. Bradley doszedł do finału kategorii półśredniej, przegrywając w nim wyraźnie na punkty (0:5) z Andre Berto[5].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą zawodową walkę stoczył w sierpniu 2004 roku. Na zawodowym ringu nie zaznał jeszcze porażki. 10 maja 2008 roku, w swojej 22 walce, zmierzył się z Juniorem Witterem i niespodziewanie pokonał go na punkty po niejednogłośnej decyzji sędziów, odbierając mu jednocześnie pas mistrzowski organizacji WBC[6]. 13 września tego samego roku, w pierwszej obronie tytułu, pokonał zdecydowanie na punkty Ednera Cherry[7].

4 kwietnia 2009 roku w walce unifikacyjnej pokonał na punkty mistrza świata WBO, Kendalla Holta[8]. Pod koniec kwietnia tego samego roku federacja WBC odebrała mu tytuł, gdy odmówił wzięcia udziału w obowiązkowej obronie z Devonem Alexandrem[9]. 1 sierpnia 2009 roku zmierzył się z Natem Campbellem w walce o tytuł mistrza świata WBO. W trzeciej rundzie Campbell w wyniku przypadkowego zderzenia głowami doznał dużego rozcięcia skóry nad lewym okiem. Pojedynek został przerwany w przerwie między trzecią i czwartą rundą, ponieważ kontuzja uniemożliwiała bokserowi dalszą walkę. Zwycięzcą został ogłoszony Bradley[10]. Jednak po proteście złożonym przez Campbella kilka tygodni później walka została uznana za nieodbytą, ponieważ kontuzja nie została spowodowana ciosem rywala, lecz przypadkowym zderzeniem głowami[11].

12 grudnia 2009 roku pokonał zdecydowanie na punkty Lamonta Petersona, który w trzeciej rundzie był liczony[12].

30 stycznia 2011 wypunktował rywala Devon Alexandra w 10 rundzie czym obronił mistrzostwo świata federacji WBO oraz zdobył pas mistrza federacji WBC którego został pozbawiony sześć miesięcy później z powodu braku aktywności[13]. 9 czerwca 2012 wygrał przez niejednogłośną decyzją z Mannym Pacquiao zdobywając pas WBO w wadze półśredniej[14]. Według wielu ekspertów to Filipińczyk zasłużył na zwycięstwo[15]. 16 marca 2013 w Carson wygrał jednogłośnie na punkty z Rosjaninem Ruslanem Prowodnikowem (22-1-0).

13 grudnia 2014 w Las Vegas zremisował (115:113, 112:116 i 114:114) z Argentyńczykiem Diego Gabrielem Chávesem (23-2-0).

27 czerwca w kalifornijskim Carson pokonał jednogłośnie na punkty 115:112, 116:112 i 117-111 rodaka Jessie'ego Vargasa (26-1, 9 KO)[16].

Lista walk na zawodowym ringu[edytuj | edytuj kod]

Legenda
UD – decyzja jednogłośna | SD – decyzja niejednogłośna | D – remis | TKO – techniczny nokaut | MD – decyzja większości sędziów | DQ – dyskwalifikacja |
NC – walka nieodbyta | RTD – poddanie przez narożnik | KO – nokaut
Wynik Rekord Przeciwnik Werdykt Runda Data Miejsce Tytuł
Wygrana
32 - 1 - 1
(1 NC)
Stany Zjednoczone Jessie Vargas UD 12/12 2015-06-27 StubHub Center, Carson, Kalifornia, USA
Interim WBO World
(kategoria półśrednia)
Remis
31 - 1 - 1
(1 NC)
Argentyna Diego Cháves SD 12/12 2014-12-13 The Cosmopolitan of Las Vegas, Chelsea Ballroom, Las Vegas, Nevada, USA
Przegrana
31 - 1
(1 NC)
Filipiny Manny Pacquiao UD 12/12 2014-04-12 Staples Center, Los Angeles, Kalifornia, USA
WBO World
(kategoria półśrednia)
Wygrana
31 - 0
(1 NC)
Meksyk Juan Manuel Márquez SD 12/12 2013-10-12 Thomas & Mack Center, Las Vegas, Nevada, USA
WBO World
(kategoria półśrednia)
Wygrana
30 - 0
(1 NC)
Rosja Rusłan Prowodnikow UD 12/12 2013-03-16 Home Depot Center, Carson, Kalifornia, USA
WBO World
(kategoria półśrednia)
Wygrana
29 - 0
(1 NC)
Filipiny Manny Pacquiao SD 12/12 2012-06-09 MGM Grand, Grand Garden Arena, Las Vegas, Nevada, USA
WBO World
(kategoria półśrednia)
Wygrana
28 - 0
(1 NC)
Kuba Joel Casamayor TKO 8/12 2011-11-12 MGM Grand, Las Vegas, Nevada, USA
WBO World
(kategoria lekkopółśrednia)
Wygrana
27 - 0
(1 NC)
Stany Zjednoczone Devon Alexander TD 10/12 2011-01-29 Silverdome, Pontiac, Michigan, USA
WBC & WBO World
(kategoria lekkopółśrednia)
Wygrana
26 - 0
(1 NC)
Argentyna Luis Abregú UD 12/12 2010-07-17 Agua Caliente Casino, Rancho Mirage, Kalifornia, USA
Wygrana
25 - 0
(1 NC)
Stany Zjednoczone Lamont Peterson UD 12/12 2009-12-12 Agua Caliente Casino, Rancho Mirage, Kalifornia, USA
WBO World
(kategoria lekkopółśrednia)
NC
24 - 0
(1 NC)
Stany Zjednoczone Nate Campbell NC 3/12 2009-08-01 Agua Caliente Casino, Rancho Mirage, Kalifornia, USA
WBO World
(kategoria lekkopółśrednia)
Wygrana
24 - 0
Stany Zjednoczone Kendall Holt UD 12/12 2009-04-04 Bell Centre, Montreal, Quebec, Kanada
WBC & WBO World
(kategoria lekkopółśrednia)
Wygrana
23 - 0
Stany Zjednoczone Edner Cherry UD 12/12 2008-09-13 Beau Rivage Resort & Casino, Biloxi, Mississippi, USA
WBC World
(kategoria lekkopółśrednia)
Wygrana
22 - 0
Wielka Brytania Junior Witter SD 12/12 2008-05-10 Nottingham Arena, Nottingham, Nottinghamshire, Wielka Brytania
WBC World
(kategoria lekkopółśrednia)
Wygrana
21 - 0
Meksyk Miguel Vázquez UD 10/10 2007-07-27 Omega Products International, Corona, Kalifornia, USA
WBC Youth
(kategoria lekkopółśrednia)
Wygrana
20 - 0
Stany Zjednoczone Donald Camarena UD 10/10 2007-06-01 Chumash Casino, Santa Ynez, Kalifornia, USA
Wygrana
19 - 0
Kenia Nasser Athumani TKO 5/10 2007-04-13 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
Wygrana
18 - 0
Meksyk Manuel Garnica UD 8/8 2007-02-02 Chumash Casino, Santa Ynez, Kalifornia, USA
WBC Youth
(kategoria lekkopółśrednia)
Wygrana
17 - 0
Kolumbia Jaime Rangel TD 8/8 2006-12-01 Chumash Casino, Santa Ynez, Kalifornia, USA
Wygrana
16 - 0
Meksyk Alfonso Sánchez KO 1/8 2006-10-16 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
Wygrana
15 - 0
Meksyk Martín Ramírez RTD 5/8 2006-08-18 Omega Products International, Corona, Kalifornia, USA
Wygrana
14 - 0
Meksyk Arturo Urena TKO 3/10 2006-06-23 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
WBC Youth
(kategoria lekkopółśrednia)
Wygrana
13 - 0
Meksyk Abel Santiago KO 6/8 2006-05-13 Antelope Valley Fairgrounds, Lancaster, Kalifornia, USA
Wygrana
12 - 0
Stany Zjednoczone Eli Addison UD 8/8 2006-03-31 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
WBC Youth
(kategoria półśrednia)
Wygrana
11 - 0
Meksyk Rafael Ortiz RTD 2/10 2006-02-17 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
WBC Youth
(kategoria półśrednia)
Wygrana
10 - 0
Meksyk Alberto Padilla TD 9/10 2005-11-21 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
Wygrana
9 - 0
Meksyk Francisco Rincón UD 10/10 2005-09-23 Omega Products International, Corona, Kalifornia, USA
WBC Youth
(kategoria półśrednia)
Wygrana
8 - 0
Stany Zjednoczone Juan Cervantes UD 6/6 2005-08-26 Omega Products International, Corona, Kalifornia, USA
Wygrana
7 - 0
Brazylia Marcos André Rocha TKO 5/6 2005-07-21 Athletic Club, Los Angeles, Kalifornia, USA
Wygrana
6 - 0
Meksyk Justo Almazán UD 6/6 2005-06-03 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
Wygrana
5 - 0
Meksyk Ramón Ortiz KO 3/6 2005-04-25 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
Wygrana
4 - 0
Meksyk Carlos Parra KO 1/4 2005-03-28 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
Wygrana
3 - 0
Meksyk Luis Medina TKO 1/4 2004-11-22 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
Wygrana
2 - 0
Argentyna Raúl Núñez UD 4/4 2004-10-29 Doubletree Hotel, Ontario, Kalifornia, USA
Wygrana
1 - 0
Meksyk Francisco Martínez TKO 2/4 2004-08-20 Omega Products International, Corona, Kalifornia, USA
Debiut

< /center>

Przypisy

  1. USA U-19 National Championships - Fort Worth - August 19-26 2001 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl, 28 czerwca 2015. [dostęp 28 czerwca 2015].
  2. Unites States National Championships - Las Vegas - April 2-6 2002 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl, 28 czerwca 2015. [dostęp 28 czerwca 2015].
  3. Duals England - USA 2002 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl, 28 czerwca 2015. [dostęp 28 czerwca 2015].
  4. 113.Unites States National Championships - Colorado Springs - March 24-28 2003 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 28 czerwca 2015].
  5. 76.US National Golden Gloves - Las Vegas - May 26-31 2003 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 28 czerwca 2015].
  6. Graham Houston: Timothy Bradley W12 (split) Junior Witter (ang.). Fightwriter.com. [dostęp 20.09.2008].
  7. Frank Gonzalez Jr.: Bradley Too Fast for Cherry (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 20.09.2008].
  8. Dave Spencer: Full Report: Bradley-Holt! (ang.). Fightnews.com. [dostęp 01.05.2009].
  9. Bob Newman: WBC strips Bradley! (ang.). Fightnews.com. [dostęp 01.05.2009].
  10. Francisco Salazar: Bradley retains WBO title! (ang.). Fightnews.com, 01.08.2009. [dostęp 2009-11-08].
  11. Bradley-Campbell result changed; CSAC rules bout was a no decision (ang.). Fightnews.com, 24.08.2009. [dostęp 2009-11-08].
  12. Lance Pugmire: Timothy Bradley retains WBO junior-welterweight championship (ang.). Los Angeles Times, 13.12.2009. [dostęp 2009-12-23].
  13. Bradley pozbawiony tytułu, Morales-Barrios o WBC (pol.). Ringpolska.pl.
  14. Sensacja w Las Vegas: Pacquiao przegrał z Bradleyem! (pol.). Ringpolska.pl.
  15. Rafael: To jeden z najgorszych werdyktów w historii (pol.). Ringpolska.pl.
  16. Bradley-Vargas:statystyka ciosów (pol.). Bokser.org, 27 maja 2015. [dostęp 28 maja 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]