Terence Crawford

Terence Crawford

Terence Allan Crawford

Pseudonim	Bud
Data i miejsce urodzenia	28 września 1987 Omaha, Nebraska
Obywatelstwo	Stany Zjednoczone
Wzrost	173 cm
Kategoria wagowa	lekkopółśrednia, półśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk	42
Zwycięstwa	42
Przez nokauty	31
Porażki	0
Remisy	0
Nieodbyte	0
Strona internetowa

Terence Allan Crawford (ur. 28 września 1987 w Omaha, Nebraska) – amerykański bokser, były zawodowy mistrz świata wszystkich czterech najważniejszych federacji wagi lekkopółśredniej (do 140 funtów) WBC, WBO, IBF i WBA. Zunifikowany zawodowy mistrz świata tychże czterech najważniejszych organizacji w wadze półśredniej i mistrz świata WBA i WBO Interim w kategorii junior średniej. Były czempion federacji WBC, IBF oraz WBO w wadze super średniej.

Kariera zawodowa

Karierę zawodową rozpoczął 14 marca 2008 roku, nokautując w pierwszej rundzie Briana Cummingsa. Kolejne osiemnaście walk również zakończył na swoją korzyść, aż czternastu rywali pokonując przed czasem.

Pierwszy poważny zawodowy sprawdzian Crawford miał przejść w marcu 2013 roku, kiedy to zmierzył się z doświadczonym Breidisem Prescottem (26-4, 20 KO). Test ten wypadł dla Amerykanina okazale, bo "Bud" pokonał swojego oponenta wyraźnie na punkty. Terence zgarnął za ten występ największą na tamten moment w karierze gażę w wysokości 125 tysięcy dolarów. Warto również dodać, że starcie z Kolumbijczykiem było pierwszym w karierze Crawforda pojedynkiem rozegranym na dystansie 10 rund.

15 czerwca 2013 roku podjął w Dallas Alejandro Sanabrię (34-1-1, 25 KO). Stawką pojedynku był tytuł WBO NABO oraz status oficjalnego pretendenta do tytułu mistrza świata. Crawford wygrał tę walkę przez TKO w 6 rundzie.

1 marca 2014 roku otrzymał pierwszą w karierze szansę wywalczenia tytułu zawodowego mistrza świata, podejmując w Glasgow faworyta gospodarzy, obrońcę pasa WBO Ricky’ego Burnsa (36-2-1, 11 KO). Terence przeważał przez zdecydowanie większą część walki i sędziowie jednogłośnie orzekli o jego zwycięstwie punktując 116-112, 117-111, 116-112.

W czerwcu 2014 roku przystąpił do pierwszej obrony tytułu, pokonując przed czasem w 9 rundzie niepokonanego wcześniej Kubańczyka Yuriorkisa Gamboę (23-0, 16 KO). "Bud" miał w tej walce swojego rywala trzykrotnie na deskach.

Po czterech kolejnych udanych obronach mistrzowskiego pasa przystąpił do starcia unifikacyjnego z posiadaczem tytułu WBC Ukraińcem Wiktorem Postołem (28-0, 12 KO) i zwyciężył ten pojedynek jednogłośnie na punkty (118-107, 117-108, 118-107).

10 grudnia 2016 roku stanął w szranki ze swoim rodakiem Johnem Moliną Jr (29-6, 21 KO), nokautując go w 8 rundzie.

20 maja 2017 roku w Madison Square Garden w Nowym Jorku pokonał przez RTD w 10 rundzie byłego olimpijczyka, reprezentanta Dominikany Felixa Diaza (19-1, 9 KO).

19 sierpnia 2017 roku w Lincoln w walce unifikacyjnej wszystkich czterech najważniejszych federacji – WBC, WBA, IBF i WBO – spotkał się z championem z Namibii Juliusem Indongo (22-1, 11 KO), nokautując go w trzeciej rundzie.

9 czerwca 2018 w MGM Grand w Las Vegas, spotkał się z mistrzem WBO w wadze półśredniej Jeffem Hornem (18-0-1, 12 KO). Wygrywając przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie i zdobywając tytuł WBO w wadze półśredniej. Pojedynek został przerwany przez sędziego.

13 października 2018 w Omaha wygrał przez techniczny nokaut w dwunastej rundzie z Jose Benavidezem Jr (27-0, 18 KO).

20 kwietnia 2019 w nowojorskiej Madison Square Garden pokonał przed czasem w szóstej rundzie Amira Khana (33-5, 20 KO) i obronił tytuł mistrza świata wagi półśredniej federacji WBO.

14 grudnia 2019 w Madison Square Garden w kolejnej obronie pokonał przed czasem w dziewiątej rundzie Litwina Egidijusa Kavaliauskasa (21-1-1, 17 KO)

14 listopada 2020 w Las Vegas pokonał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie Kella Brooka (39-3, 27 KO) i obronił po raz czwarty tytuł mistrza świata.

20 listopada 2021 w Mandalay Bay Resort & Casino w Las Vegas obronił tytuł mistrza świata federacji WBO kategorii półśredniej. Jego przeciwnikiem był Shawn Porter, który został poddany przez narożnik w 10 rundzie. Do momentu przerwania walki karty punktowe przedstawiały się następująco: 87-84, 86-85, 86-85 dla Crawforda. W 2 rundzie Porter dwa razy leżał na deskach.

10 grudnia 2022 w CHI Health Center, Omaha obronił tytuł mistrza świata federacji WBO kategorii półśredniej. Jego przeciwnikiem był David Avanesyan który został znokautowany w 6 rundzie. Do momentu przerwania walki karty punktowe przedstawiały się następująco: 50-45, 50-45, 50-45 dla Crawforda.

29 lipca 2023 w T-Mobile Arena w Las Vegas zunifikował tytuły mistrza świata federacji WBC, WBA, IBF oraz WBO w wadze półśredniej, pokonując przez TKO w 9. rundzie niepokonanego wcześniej Errola Spence Jr. (28-1, 22 KO).

3 sierpnia 2024 na BMO Stadium w Los Angeles wywalczył tytuły mistrza świata WBA i WBO Interim w kategorii junior średniej. W pojedynku o te pasy pokonał po zaciętym pojedynku na punkty Israila Madrimowa (10-1-1, 7 KO).

13 września 2025 na Allegiant Stadium w Las Vegas zunifikował mistrzowskie tytuły (WBC, IBF, WBO) w trzeciej kategorii wagowej, pokonując jednogłośnie na punkty w kategorii super średniej Saula Alvareza (63-3-2, 39 KO). Sędziowie punktowali na jego korzyść 115-113, 115-113 oraz 116-112.

17 grudnia 2025 ogłosił zakończenie sportowej kariery.

Linki zewnętrzne

• Lista walk zawodowych Terence'a Crawforda