World Boxing Council

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

World Boxing Council, WBC – jedna z największych i najbardziej prestiżowych międzynarodowych organizacji boksu zawodowego z siedzibą w Meksyku. Do organizacji należy 161 państw członkowskich. Prezydentem World Boxing Council w latach 1975-2014 był José Sulaimán (30.05.1931-16.01.2014)[1]. Sankcjonowane przez organizację walki odbywają się w 17 kategoriach wagowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Organizacja boksu zawodowego WBC została utworzona 14 lutego 1963 roku w Meksyku z inicjatywy 12 państw: Stanów Zjednoczonych, Argentyny, Wielkiej Brytanii, Francji, Meksyku, Filipin, Panamy, Chile, Peru, Wenezueli, Portoryko i Brazylii. Jej zadaniem było zjednoczenie wszystkich organizacji bokserskich i kontrola nad dalszym rozwojem boksu zawodowego, organizowanie walk o tytuł mistrza świata, wyznaczanie pretendentów do walk mistrzowskich oraz ustalanie regulaminów bokserskich.

W 1983 roku WBC mając na uwadze zdrowie zawodników ograniczyło liczbę rund w walkach mistrzowskich z 15 do 12.

21 maja 2005 roku pierwszy raz w historii mistrzem świata federacji WBC został Polak Tomasz Adamek. Pokonał on tego dnia na punkty w hali United Center w Chicago Australijczyka Paula Briggsa i wywalczył mistrzostwo świata w kategorii półciężkiej.

15 maja 2010 roku jako drugi Polak mistrzem świata federacji WBC został Krzysztof Włodarczyk który w Łodzi pokonał przez TKO w ósmej rundzie Giacobbe Fragomeniego czym wywalczył pas WBC w kategorii junior ciężkiej.

W październiku 2006 roku władze WBC postanowiły, że podczas walk mistrzowskich podawany będzie publicznie bilans punktowy, po czwartej i po ósmej rundzie. Po raz pierwszy decyzja znalazła zastosowanie 13 listopada 2006 roku w Tokio.

WBC Muay Thai[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: World Boxing Council Muay Thai.

W 2002 roku, w porozumieniu z rządem Tajlandii, w ramach struktur WBC powołano organizację WBC Muay Thai. Sankcjonuje ona walki, prowadzi rankingi i przyznaje tytuły mistrzowskie w boksie tajskim. Kieruje nią Kovid Bhakdibhumi (prezydent Asian Boxing Council i wiceprezydent WBC)[2].

Obecni mistrzowie organizacji WBC[edytuj | edytuj kod]

Obecni mistrzowie świata WBC – stan na 17.05.2018
kategoria limit wagowy mistrz świata kraj data zdobycia tytułu
ciężka (heavyweight) ponad 200 funtów (90,719 kg) Deontay Wilder  Stany Zjednoczone 2015-01-1717 stycznia 2015
junior ciężka (cruiserweight) do 200 funtów
(90,719 kg)
Oleksander Usyk  Ukraina 2018-01-2727 stycznia 2018
półciężka (light heavyweight) do 175 funtów
(79,379 kg)
Adonis Stevenson  Kanada 2013-06-088 czerwca 2013
superśrednia (super middleweight) do 168 funtów
(76,204 kg)
David Benavidez Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone 8 września 2017
średnia (middleweight) do 160 funtów
(72,575 kg)
Saúl Álvarez  Meksyk 2018-09-1515 września 2018
junior średnia (super welterweight) do 154 funtów
(69,853 kg)
Jermell Charlo  Stany Zjednoczone 2016-05-2121 maja 2016
półśrednia (welterweight) do 147 funtów
(66,678 kg)
vacant
junior półśrednia (super lightweight) do 140 funtów
(63,503 kg)
José Carlos Ramírez  Stany Zjednoczone 2016-07-2323 lipca 2016
lekka (lightweight) do 135 funtów
(61,235 kg)
Miguel Ángel García  Stany Zjednoczone 2017-01-2828 stycznia 2017
junior lekka (super featherweight) do 130 funtów
(58,967 kg)
Miguel Berchelt  Meksyk 2017-01-2828 stycznia 2017
piórkowa (featherweight) do 126 funtów
(57,153 kg)
Gary Russell Jr.  Stany Zjednoczone 2015-03-2828 marca 2015
junior piórkowa (super bantamweight) do 122 funtów
(55,338 kg)
Rey Vargas Meksyk Meksyk 25 lutego 2017
kogucia (bantamweight) do 118 funtów
(53,524 kg)
vacant
junior kogucia (super flyweight) do 115 funtów
(52,163 kg)
Wisaksil Wangek Tajlandia Tajlandia 18 marca 2017
musza (flyweight) do 112 funtów
(50,802 kg)
Cristofer Rosales Nikaragua Nikaragua 2018-04-1515 kwietnia 2018
junior musza (light flyweight) do 108 funtów
(48,988 kg)
Ken Shiro Japonia Japonia 2016-03-044 marca 2016
słomkowa (minimumweight) do 105 funtów
(47,627 kg)
Chayaphon Moonsri  Tajlandia 2014-11-066 listopada 2014

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. NIE ŻYJE JOSE SULAIMAN!. bokser.org, 17 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-18].
  2. Alan Parkhouse: ON A GLOBAL STAGE WBC TO SANCTION MUAYTHAI (ang.). wbcmuaythai.com, 31 lipca 2005. [dostęp 2009-09-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]