Aaron Pryor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Aaron Pryor
Pseudonim ”Hawk”
Data i miejsce urodzenia 20 października 1955
Cincinnati
Data i miejsce śmierci 9 października 2016
Cincinnati
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 168 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior półśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 40
Zwycięstwa 39
Przez nokauty 35
Porażki 1

Aaron Pryor (ur. 20 października 1955 w Cincinnati, zm. 9 października 2016 tamże[1]) – amerykański bokser. Zawodowy mistrz świata w wadze lekkopółśredniej organizacji WBA (1980–1983) i IBF (1984–1985).

Życiorys[edytuj]

Aaron Pryor urodził się wielodzietnej rodzinie. W 1975 zdobył srebrny medal na igrzyskach panamerykańskich. W 1976 roku przeszedł na zawodowstwo. W latach 1977-83 wygrał 26 walk z rzędu przed czasem, co jest jednym z najdłuższych tego rodzaju pasm w historii boksu. W 1980 roku wywalczył mistrzostwo świata World Boxing Association w wadze lekkopółśredniej, które następnie ośmiokrotnie obronił, w tym dwukrotnie przeciwko Alexisowi Argüello. Po drugim zwycięstwie nad Argüello, w 1983 roku Pryor został pozbawiony mistrzostwa, gdyż odmówił walki przeciwko desygnowanemu przez WBA pretendentowi Johnny'emu Bumphusowi i po raz pierwszy ogłosił zakończenie kariery. Zmienił jednak rychło decyzję, gdy konkurencyjna organizacja International Boxing Federation uznała go w 1984 roku za swego mistrza[2]. Po dwóch skutecznych obronach tytułu, w 1985 roku ponownie wycofał się z boksu. Powrócił raz jeszcze dwa lata później i doznał wtedy jedynej w swej zawodowej karierze porażki, przegrywając przez techniczny nokaut z Bobbym Joem Youngiem. Zniknął na rok i pokonał jeszcze kilku przeciętnych bokserów. W 1990 roku, w wieku 35 lat, zmagając się z problemami zdrowotnymi, definitywnie zakończył karierę bokserską. Nie rozstał się jednak z ringiem. Zajmował się szkoleniem młodych bokserów, m.in. syna Stephana.

W 1996 roku został wybrany do International Boxing Hall of Fame. Jego żoną była Frankie Pryor, z którą miał czworo dzieci.

Przypisy[edytuj]

  1. Sam Roberts: Aaron Pryor, Boxing Champion Who Defeated Addiction, Dies at 60 (ang.). nytimes.com, 2016-10-11. [dostęp 2016-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-12)].
  2. Ken Pollitt: Did Sugar Ray Leonard Duck Aaron Pryor? (ang.). the13thround.com, 2007-08-09. [dostęp 2016-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-14)].

Bibliografia[edytuj]