Tomasz I (biskup wrocławski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tomasz I (zm. 30 maja 1268 r.) – biskup wrocławski w latach 1232-1268.

Tomasz I pochodził z rodu Rawiczów. Jego ojciec Przybysław był kasztelanem w Sądowelu i panem na Powidzku. Jego wuj Piotr (zm. 1240 r.) był prepozytem kapituły katedralnej. Tomasz I studiował zapewne we Włoszech zdobywając tytuł doktora dekretów. Dzięki protekcji wuja wszedł do kapituły katedralnej. Pełnił także funkcję kanclerza Henryka Brodatego. W 1232 r. został wybrany na biskupa wrocławskiego. Od 1235 r. toczył spór z Henrykiem Brodatym o immunitet dla dóbr kościelnych. Zakończył się on dopiero w 1261 r. Wówczas Bolesław Rogatka potwierdził zwolnienie majątków kościelnych od ciężarów prawa książęcego, ich mieszkańców od sądownictwa świeckiego, prawo do pełnej dziesięciny od księcia, rycerstwa i kolonistów. Tomasz I prowadził także intensywną działalność osadniczą na ziemi nysko-otmuchowskiej. Należał do komisji prowadzącej przewód kanonizacyjny biskupa krakowskiego Stanisława zakończony w 1253 r. kanonizacją. Uzyskał dla katedry wrocławskiej relikwię jego ramienia. W 1244 r. rozpoczął budowę nowej katedry. Został pochowany w jej prezbiterium.

Bibliografia[edytuj]

  • Dola K., Tomasz I, [w:] Encyklopedia Wrocławia, Wrocław 2000, s. 853.
  • Mandziuk J., Historia Kościoła katolickiego na Śląsku, t. I, cz. 1, Warszawa 2003, s. 185-193.