Tomasz II Zaremba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomasz II Zaremba
Herb Tomasz II Zaremba
Data urodzenia ok. 1230
Data śmierci 15 marca 1292
biskup wrocławski
Okres sprawowania 1270-1292
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia ?

Tomasz II Zaremba (ur. ok. 1230, zm. 15 marca 1292) – biskup wrocławski od 1270, znany z wieloletniego (toczonego w latach 1274–1287) sporu z księciem Henrykiem IV Probusem.

Pochodził z wielkopolskiego rodu Zarembów. Jego ojcem był Bogusław Starszy ze Strzelina, kasztelan najpierw Ryczyna, a później Niemczy. Miał trzech braci Racława zwanego Drzemlikiem, kasztelana ryczyńskiego, Deczkę, podczaszego wrocławskiego, a później kasztelana zamku Tiefensee, koło Grotkowa oraz Bogusława Młodszego, kasztelana otmuchowskiego. Jego wujem był poprzedni konsekrowany biskup wrocławski Tomasz I ze śląskiego rodu Jeleńczyków.

Bardzo możliwe, że Tomasz odbył studia prawnicze w Bolonii, brak jednak na ten temat jednoznacznych przesłanek[1]. Wiadomo, że był kapelanem kardynała Giacomo Savelli.

Od 1250 roku, a na stałe od 1258 spotykamy Tomasza II w otoczeniu wuja Tomasza I. Został wybrany archidiakonem opolskim 19 marca 1264 r., a następnie w 1268 r. kustoszem katedralnym wrocławskim. W czasie administrowania diecezją przez Władysława salzburskiego nie widzimy Tomasza w otoczeniu biskupa, najprawdopodobniej znajdował się w opozycji[2]. W 1270 r. kapituła wybrała go biskupem wrocławskim.

Pojednanie księcia Henryka Probusa z biskupem Tomaszem II

W czasie swych rządów zabiegał o uzyskanie przez Kościół suwerenności od władzy książęcej, tocząc długotrwałe spory z księciem wrocławskim Henrykiem IV Probusem, w związku czym musiał uchodzić ze stolicy diecezji do Raciborza. Przeprowadził dwukrotnie synod diecezjalny (1279, 1290). Uczestniczył w Soborze Lyońskim II w 1274 r.

Za jego rządów powstały kolegiaty w Raciborzu i św. Krzyża we Wrocławiu. Otrzymał dla siebie i swoich następców przywilej niezależności od władzy książęcej w postaci kasztelanii nyskootmuchowskiej w 1290 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciejowski M., Orientacje polityczne biskupów metropolii gnieźnieńskiej 1283-1320, Kraków 2007, s. 63-64.
  2. Maciejowski M., Orientacje polityczne..., s. 86.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciejowski Maciej, Orientacje polityczne biskupów metropolii gnieźnieńskiej 1283-1320, Kraków 2007.
  • J. Wyrozumski, Dzieje Polski piastowskiej, Kraków 1999, s. 186, 252.
  • J. Pater, Poczet biskupów wrocławskich, wyd. Silesia, Wrocław 2000.