Tommy Morrison

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tommy Morrison
Ilustracja
Tommy Morrison (2011)
Pełne imię i nazwisko Tommy David Morrison[1]
Pseudonim „The Duke”
„The Machine Gun”
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1969[1]
Gravette[1], Arkansas
Data i miejsce śmierci 1 września 2013[1]
Omaha[1], Nebraska
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 188[1] cm
Styl walki praworęczny[2]
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 52[2]
Zwycięstwa 48[2]
Przez nokauty 42[2]
Porażki 3[2]
Remisy 1[2]

Tommy David „The Duke” Morrison[1] (ur. 2 stycznia 1969 w Gravette, Arkansas, zm. 1 września 2013 w Omaha, Nebraska) – amerykański bokser, mistrz świata kategorii ciężkiej WBO (1993)[2] i IBC (1995)[3]. W filmie Rocky V (1990) wystąpił jako Tommy „Machine” Gunn.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Gravette, w stanie Arkansas w rodzinie bokserów jako syn Diany i Timothy’ego Davida „Tim” Morrisona (1944-2014), emerytowanego pracownika budowlanego[4]. Wychowywał się w Hrabstwo Delaware w Oklahomie[5], spędzając większość swoich lat jako nastolatek w Jay. Przydomek Morrisona, „Duke”, opierał się na twierdzeniu, że był pra-siostrzeńcem lub w inny sposób dalekim krewnym hollywoodzkiego gwiazdora Johna Wayne’a (właściwie Marion Robert „Duke” Morrison)[3][6]. Jego starszy brat Tim Morrison Jr. był także bokserem i w 1987 brał udział w National Golden Gloves w Knoxville w Tennessee, odpadając z ćwierćfinałów, zwrócił się do następnego miesiąca i przegrał z Oliverem McCallem w swoim profesjonalnym debiucie.

Kiedy miał 10 lat, jego ojciec nalegał na uprawianie sportu. W wieku 13 lat użył fałszywego dokumentu tożsamości, wziął udział w piętnastu zawodach „Twardziel” (minimalny wiek uczestników to 21 lat) i przegrał tylko jeden z tych meczów. Po ukończeniu szkoły średniej, w 1988 otrzymał stypendium piłkarskie na Emporia State University, zapraszany do gry w zespole uniwersyteckim. W tym samym roku, w wieku 19 lat, zdobył tytuł Regional Heavyweight - Golden Gloves Kansas City od Donalda Ellisa i awansował do National Golden Gloves w Omaha w stanie Nebraska[7].

Kariera bokserska[edytuj | edytuj kod]

Swoją profesjonalną karierę rozpoczął 10 listopada 1988 roku na ringu w Nowym Jorku, kiedy znokautował Williama Muhammada[8].

W 1989 podczas walk miał 19 zwycięstw, w tym 15 przez nokaut, a wśród pobitych bojowników byli m.in. Lorenzo Boyd, Steve Zouski, David Jaco, Lorenzo Canady czy choćby Ken Lakusta. 18 października 1991 roku otrzymał pierwszą w karierze szansę walki o tytuł mistrza świata federacji WBO. Przegrał w piątej rundzie przez TKO z również wówczas niepokonanym Rayem Mercerem kończąc tym samym swoją passę 28 kolejnych walk bez porażki.

Najważniejszy w zawodowej karierze pojedynek stoczył 6 lipca 1993, kiedy to pokonał legendę boksu zawodowego George'a Foremana i w swoim drugim podejściu zdobył tytuł mistrza świata federacji WBO w wadze ciężkiej, który sensacyjnie stracił niespełna pięć miesięcy później w walce z Michaelem Benttem. Ostatnim "pasem" w karierze był tytuł mało znaczącej federacji IBC. Zdobył go w 1995 pokonując Donovana Ruddocka, by cztery miesiące później stracić go na rzecz Lennoxa Lewisa.

Musiał przerwać karierę sportową po tym jak w 15 lutego 1996 roku stwierdzono u niego, że jest nosicielem wirusa HIV. Powrócił na ring w 2007 roku pokonując przez TKO w drugiej rundzie Johna Castle. Rok później stoczył ostatnią walkę wygrywając z Mattem Weishaarem. Włącznie podczas całej swojej kariery wliczając potyczki na amatorskim ringu, stoczył 368 walk z czego wygrał 343 (w tym 315 przez nokaut), przegrał 24 razy oraz odnotował 1 remis[9].

Kariera filmowa[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutował na kinowym ekranie jako Dave - wojownik ruchu oporu w dreszczowcu science fiction Johna Carpentera Oni żyją (They Live, 1988)[10] u boku Roddy’ego Pipera, Keitha Davida i Meg Foster. Jego walki bokserskie stały się inspiracją scenariusza filmu Sylvestra Stallone Rocky V (1990)[11], gdzie zagrał postać boksera Tommy’ego „Machine” Gunna[12]. Pojawił się na srebrnym ekranie w roli Leo w jednym z odcinków sitcomu CBS Cybill (1996) pt. „Educating Zoey” z Cybill Shepherd, dramacie kryminalnym Trójka z West Memphis (West Memphis Three, 2005) oraz filmie Walk On (2005)[13].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był ojcem Treya Lippe (ur. 27 września 1989) i Jamesa McKenziego Witta (ur. 18 lipca 1990). 18 maja 1996 ożenił się z Dawn Freeman. Jednak w 2000 doszło do rozwodu. 17 września 2001 poślubił Dawn Gilbert. W 2011 ożenił się z Trishą Harding. Mieszkał w White County w stanie Tennessee.

W 1996 u Morrisona zdiagnozowano HIV, chociaż wyniki testów były różne w kolejnych latach[14]. Zmarł 1 września 2013 w Nebraska Medical Center w Omaha w stanie Nebraska w wieku 44 lat. Przyczyną śmierci było zatrzymanie akcji serca, wynikające z niewydolności wielonarządowej spowodowanej wstrząsem septycznym spowodowanym zakażeniem pałeczki ropy błękitnej[15].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Personalidade: Tommy Morrison (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-10-07].
  2. a b c d e f g Tommy Morrison Fight-by-Fight Career Record (ang.). boxing.com. [dostęp 2019-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-07)].
  3. a b Tommy Morrison (1969-2013) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2019-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-07)].
  4. Timothy David “Tim” Morrison (1944-2014) (ang.). Find A Grave Memorial. [dostęp 2019-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-07)].
  5. John Rawling (2013-09-11): Tommy Morrison obituary (ang.). „The Guardian”. [dostęp 2013-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-12)].
  6. Personalidade: John Wayne (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-10-07].
  7. Richard Goldstein (2013-09-02): Tommy Morrison, Boxer and Co-Star in ‘Rocky V,’ Dies at 44 (ang.). „The New York Times”. [dostęp 2013-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-01)].
  8. Steve Bunce (2013-09-04): Tommy Morrison: Boxer who won the world title but couldn't overcome his personal demons (ang.). „The Independent”. [dostęp 2013-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-04)].
  9. Tommy Morrison (ang.). BoxRec. [dostęp 2017-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-09)].
  10. Tommy Morrison (port.). Filmow. [dostęp 2017-05-17].
  11. Znany pięściarz Tommy Morrison nie żyje (pol.). Fakt.pl. [dostęp 2019-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-07)].
  12. Tommy Morrison, gwiazda filmu „Rocky V”, nie żyje (pol.). Onet.pl. [dostęp 2019-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-07)].
  13. Tommy Morrison (ang.). Listal. [dostęp 2017-05-17].
  14. Kacper Bartosiak (2018-05-19): „Rocky”, Tyson i sterydy… Bokser, który nie uwierzył w AIDS (pol.). Weszło. [dostęp 2019-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-07)].
  15. Zmarł Tommy Morrison, były mistrz świata miał 44 lata (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2017-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-02)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Michael Moorer (zwakował)
Mistrz świata wagi ciężkiej WBO
7 czerwca 1993 - 29 października 1993
Następca
Michael Bentt