Keith David

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Keith David
Ilustracja
Imię i nazwisko Keith David Williams
Data i miejsce urodzenia 4 czerwca 1956
Harlem
Zawód aktor, piosenkarz
Współmałżonek Dionne Lea Williams (od 2001)
Lata aktywności od 1977

Keith David, właściwie Keith David Williams[1] (ur. 4 czerwca 1956 w Harlemie) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny, piosenkarz, zdobywca nagrody Emmy, trzykrotnie nominowany do tej statuetki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Harlemie w Nowym Jorku jako syn Delores (z domu Dickenson) i Lestera Williamsa[2]. Wystąpił w szkolnym przedstawieniu L. Franka Bauma Czarnoksiężnik z Krainy Oz jako tchórzliwy lew. W 1975 ukończył nowojorską szkołę średnią The School of Performing Arts, a w 1979 roku otrzymał dyplom ukończenia wydziału aktorskiego i muzycznego w The Juilliard School w Nowym Jorku.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Występował w Public Theatre w tragedii Williama Shakespeare’a Koriolan (Coriolanus, 1979) u boku Christophera Walkena i na broadwayowskiej scenie w sztukach: Edwarda Albee Pani z Dubuque (The Lady From Dubuque, 1980), Ostatni dżem Jelly'ego (Jelly's Last Jam, 1992) i Augusta Wilsona Siedem gitar (Seven Guitars, 1995).

Po raz pierwszy pojawił się na małym ekranie w miniserialu ABC Korzenie: Następne pokolenia (Roots: The Next Generations, 1979) u boku Marlona Brando, Olivii de Havilland, Henry’ego Fondy, Marca Singera i Jamesa Earla Jonesa oraz zadebiutował w kinowym dramacie kryminalnym Dyskotekowy ojciec chrzestny (Disco Godfather, 1979). Znalazł się w obsadzie filmu sci-fi Johna Carpentera Coś (The Thing, 1982) z Kurtem Russellem, dramatu wojennego o wojnie wietnamskiej Olivera Stone’a Pluton (Platoon, 1986) z Tomem Berengerem, Charlie Sheenem i Willemem Dafoe, Sajgon (Off Limits, 1988) u boku Scotta Glenna, biograficznego dramatu muzycznym Clinta Eastwooda Bird (1988) i filmu sci-fi Johna Carpentera Oni żyją (They Live, 1988) z Meg Foster.

Był trzykrotnie nominowany do nagrody Emmy; w 1996 za użyczenie głosu Goliatowi w animowanym serialu ABC Gargoyles (1994-1996), za rolę gracza w golfa Earla Woodsa w telewizyjnym biograficznym dramacie sportowym Opowieść Tigera Woodsa (The Tiger Woods Story, 1998) i za narratora w dokumentalnym serialu BBC Jazz (2001).

W 1997 roku podłożył głos w grze Fallout za Deckera, w 1999 za Vhailora w grze Planescape Torment, a w 2013 za Keitha Davida w grze Saints Row IV.

Rola narratora w biograficznym dokumentalnym filmie sportowym Wzloty i upadki Jacka Johnsona (Unforgivable Blackness: The Rise and Fall of Jack Johnson, 2004) przyniosła mu nagrodę Emmy.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty: z Margit Edwards Williams i Dionne Leą.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Personalidade: Keith David (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-11-14].
  2. David, Keith 1956(?)– (ang.). Encyclopedia.com. [dostęp 2018-11-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]