Trybsz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°24'31"N 20°08'17"E
- błąd 39 m
WD 49°26'N, 20°10'E, 49°24'29.84"N, 20°8'24.86"E
- błąd 19361 m
Odległość 1318 m
Trybsz
wieś
Ilustracja
Trybsz na tle Tatr. Widok z Obłazowej
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat nowotarski
Gmina Łapsze Niżne
Liczba ludności (styczeń 2011) 833
Strefa numeracyjna 18
Tablice rejestracyjne KNT
SIMC 0443453
Położenie na mapie gminy Łapsze Niżne
Mapa konturowa gminy Łapsze Niżne, po lewej znajduje się punkt z opisem „Trybsz”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Trybsz”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Trybsz”
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
Mapa konturowa powiatu nowotarskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Trybsz”
Ziemia49°24′31″N 20°08′17″E/49,408611 20,138056

Trybsz (słow. Tribš, węg. Újterebes, Tribs, niem. Treibs lub Trips[1]) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Łapsze Niżne.

Wieś położona jest w polskiej części Spisza, na północno-zachodnim Zamagurzu, pomiędzy Pieninami Spiskimi i Pogórzem Spiskim, niedaleko Czarnej Góry oraz Białki Tatrzańskiej. Niedaleko Trybsza, w odległości ok. 2,5 km na północ, znajduje się rezerwat Przełom Białki. Znajdują się tam dwie wapienne skały – Obłazowa i Kramnica, pomiędzy którymi rzeka Białka stworzyła swój przełom.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Trybsz wzmiankowany jest od XVI wieku, kiedy to należał do właścicieli zamku Dunajec (obecnie Niedzica). Wieś założona została przez spolonizowanych osadników z Frydmana. Początkowo należała do parafii w Krempachach, potem we Frydmanie, a samodzielną parafią stała się w roku 1769.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kultura[edytuj | edytuj kod]

We wsi jest używana gwara spiska, zaliczana przez polskich językoznawców jako gwara dialektu małopolskiego języka polskiego, przez słowackich zaś jako gwara przejściowa polsko-słowacka[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Olejko, "Niedoszły sojusznik czy trzeci agresor? Wojskowo-polityczne aspekty trudnego sąsiedztwa Polski i Słowacji 1918-1939", Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego i Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, Kraków – Rzeszów 2012, strona 10
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2020-09-30.
  3. Júlia Dudášová-Kriššáková, Goralské nárečia z pohľadu súčasnej slovenskej jazykovedy, Prešov: Vydavateľstvo Prešovskej univerzity v Prešove, 2016, s. 20-24, ISBN 978-80-555-1714-8 (słow.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]