Trybsz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trybsz
Trybsz na tle Tatr. Widok z Obłazowej
Trybsz na tle Tatr. Widok z Obłazowej
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat nowotarski
Gmina Łapsze Niżne
Liczba ludności (styczeń 2011) 833
Strefa numeracyjna (+48) 18
Tablice rejestracyjne KNT
SIMC 0443453
Położenie na mapie gminy Łapsze Niżne
Mapa lokalizacyjna gminy Łapsze Niżne
Trybsz
Trybsz
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowotarskiego
Trybsz
Trybsz
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Trybsz
Trybsz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Trybsz
Trybsz
Ziemia49°24′31″N 20°08′17″E/49,408611 20,138056

Trybsz (słow. Tribš, węg. Újterebes, Tribs, niem. Treibs lub Trips[1]) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Łapsze Niżne.

Wieś położona jest w polskiej części Spisza, na północno-zachodnim Zamagurzu, pomiędzy Pieninami Spiskimi i Pogórzem Spiskim, niedaleko Czarnej Góry oraz Białki Tatrzańskiej. Niedaleko Trybsza, w odległości ok. 2,5 km na północ, znajduje się rezerwat Przełom Białki. Znajdują się tam dwie wapienne skały – Obłazowa i Kramnica, pomiędzy którymi rzeka Białka stworzyła swój przełom.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Trybsz wzmiankowany jest od XVI wieku, kiedy to należał do właścicieli zamku Dunajec (obecnie Niedzica). Wieś założona została przez spolonizowanych osadników z Frydmana. Początkowo należała do parafii w Krempachach, potem we Frydmanie, a samodzielną parafią stała się w roku 1769.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Drewniany kościół pw. św. Elżbiety Węgierskiej z 1567 r., konstrukcji zrębowej, konsekrowany ok. roku 1640. Jednonawowy bez wieży (rozebranej w 1924). Wewnątrz barokowa polichromia z 1647. Na sklepieniu najstarsza malowana panorama polskich Tatr (Hawrań, Płaczliwa Skała), stanowiąca tło dla przedstawienia Sądu Ostatecznego. Kościół wpisany jest do rejestru zabytków[2]; leży na małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej. Za kościołem cmentarz parafialny.
  • Obok starej świątyni w 1904 r. wzniesiono nową, murowaną – dzisiejszy kościół parafialny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Olejko, "Niedoszły sojusznik czy trzeci agresor? Wojskowo-polityczne aspekty trudnego sąsiedztwa Polski i Słowacji 1918-1939", Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego i Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, Kraków – Rzeszów 2012, strona 10
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 grudnia 2017; 5 miesięcy temu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]