Trzciana (powiat krośnieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°30′6″N 21°41′59″E
- błąd 39 m
WD 49°32'N, 21°43'E, 49°30'5.29"N, 21°41'57.73"E
- błąd 19388 m
Odległość 2190 m
Trzciana
wieś
Ilustracja
Zabytkowa cerkiew
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat krośnieński
Gmina Dukla
Liczba ludności (2016-12-31) 219[1]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-450
Tablice rejestracyjne RKR
SIMC 0350473
Położenie na mapie gminy Dukla
Mapa konturowa gminy Dukla, w centrum znajduje się punkt z opisem „Trzciana”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Trzciana”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Trzciana”
Położenie na mapie powiatu krośnieńskiego
Mapa konturowa powiatu krośnieńskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Trzciana”
Ziemia49°30′06″N 21°41′59″E/49,501667 21,699722

Trzcianawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Dukla[2][3]. Leży nad rzeką Jasiołką.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

Prawa lokacyjne wołoskie otrzymała Trzciana przed 1505 r. Stanisław Cikowski (kasztelan biecki) (zm. 1576), przeniósł ją na prawo magdeburskie za zgodą Aleksandra Jagiellończyka. Była własnością Mniszchów i Męcińskich. W XIX w. należała do Cezarego Męcińskiego, h. Poraj (1809-przed 1890). Przebywały w niej, na wzgórzu Zaśpit oddziały Konfederatów barskich.

W 1914 oddziały austriackie spaliły część wsi osadzając w obozie w Thalerhof kilku mieszkańców.

W grudniu 1943 r. oddział F. Kochana Obłońskiego napadł na samochody niemieckie, zdobywając broń i amunicję. Tu przebiegały działania wojenne w ramach operacji dukielsko-preszowskiej we wrześniu 1944 r. w wyniku tego AR wkroczyła na tereny Trzciany.

Zabytkowa cerkiew[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje zabytkowa, dawna cerkiew greckokatolicka pw. Narodzenia Bogurodzicy, z ikonostasem z XIXw. namalowanym przez Jana i Pawła Bogdańskich z Jaślisk. Świątynia z II poł. XVII wieku jest murowana, orientowana, na planie trójdzielnym. Od zachodu dobudowano kruchtę. W dzwonnicy XVI-wieczne dzwony.

Obecnie cerkiew służy jako kościół katolicki w parafii pw. Chrystusa Króla należącej do dekanatu Dukla. Parafia jest obsługiwana przez ojców Bernardynów z Dukli. Do parafii należy także kościół filialny (dawna cerkiew) w Zawadce.

Pustelnia św. Jana z Dukli[edytuj | edytuj kod]

"Na Puszczy". Na wzgórzu Zaśpit; ok. 1,5 km od trasy dukielskiej (drogą asfaltową z Trzciany do parkingu pod lasem. Dalej dróżka dochodzi do Pustelni (około 300m).

  • Murowana neogotycka kaplica

Jak głosi legenda Marii Amelii Mniszchowej, właścicielce Dukli św. Jan objawił się we śnie, polecając jej, wybudować na miejscu swej pustelni, kaplicę i tak też się stało. W 1769 roku, w czasie Konfederacji Barskiej, ufundowała Maria Amalia Mniszchowa z Brühlów, murowaną kaplicę, która spłonęła w 1883 r.

W 1887 roku Cezar Męciński wybudował drewnianą kaplicę. W roku 1908 z inicjatywy gwardiana bernardynów w Dukli; Ambrożego Ligasa, wybudowano murowaną kaplicę według projektu bernardyna o. Kamila Żarnowskiego. Znajduje się w niej polichromia przedstawiająca życie św. Jana, namalowana przez sanockiego malarza Władysława Lisowskiego.

  • Dom rekolekcyjny
  • Grota św. Jana z Dukli z uzdrawiającymi źródłami
  • Chata pustelnika
  • Droga Krzyżowa, z "M" – z konstrukcją z ołtarza papieskiego
  • Szlaki turystyczne:
    • szlak turystyczny czerwony wschodniobeskidzki; z Nowej Wsi do Chyroweji Kątów
    • szlak turystyczny zielony na południe do Zyndranowej i Barwinka

W miejscu tym kilkakrotnie przebywał Jan Paweł II, a teraz przebiega tędy szlak papieski.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dukla. Dukielski Przegląd Samorządowy Nr 2 luty 2017 s. 4
  2. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]