UMC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
UMC-1
UMC-10

UMC (Uniwersalna Maszyna Cyfrowa) – wczesne komputery (maszyny cyfrowe) wytwarzane w Polsce[1] oraz rodzina pierwszych komputerów produkowanych seryjnie przez Elwro od 1962 r.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Określenie UMC (Uniwersalna Maszyna Cyfrowa) było skrótem od uniwersalnej, polskiej nazwy wczesnych jednostek obliczeniowych stosowanych w informatyce w latach 1950-1960. W odróżnieniu do MSKD (Maszyn Systemu Kart Dziurkowanych) stosowano ją do określenia maszyn cyfrowych dokonujących obliczeń numerycznych za pomocą lampowych bądź magnetycznych układów elektronowych. W fachowej terminologii stosowano je zarówno wobec maszyn cyfrowych wyprodukowanych w kraju jak również tych powstałych za granicą.

Rodzaje maszyn[edytuj | edytuj kod]

W Polsce powstało kilka maszyn tego typu. Były to:

Skonstruowane na przełomie lat 50. i 60. XX wieku na Politechnice Warszawskiej w Katedrze Budowy Maszyn Matematycznych, kierowanej przez prof. Antoniego Kilińskiego. Wykorzystywały nietypową arytmetykę negabinarną opracowaną przez matematyka, prof. Zdzisława Pawlaka. Programowanie tych maszyn (początkowo wyłącznie w języku maszynowym) uważane było za zadanie nadzwyczaj trudne.

Języki programowania:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mała Encyklopedia Przyrodnicza, wyd. II, PWN, Warszawa 1962, s. 152-154.
  2. a b c Mała Encyklopedia Przyrodnicza, wyd. II, PWN, Warszawa 1962, s. 154.
  3. Maszyny Matematyczne nr 1/1966r [1]
  4. Automatyzacja programowania w Polsce do roku 1970 Informatyka nr 3/1971 r [2]
  5. Maszyny Matematyczne nr 2/1967r