UMC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
UMC-1
UMC-10

UMC (Uniwersalna Maszyna Cyfrowa) – wczesne komputery (maszyny cyfrowe) wytwarzane w Polsce[1] oraz rodzina pierwszych komputerów produkowanych seryjnie przez Elwro od 1962 r.

Nazwa[edytuj]

Określenie UMC (Uniwersalna Maszyna Cyfrowa) było skrótem od uniwersalnej, polskiej nazwy wczesnych jednostek obliczeniowych stosowanych w informatyce w latach 1950-1960. W odróżnieniu do MSKD (Maszyn Systemu Kart Dziurkowanych) stosowano ją do określenia maszyn cyfrowych dokonujących obliczeń numerycznych za pomocą lampowych bądź magnetycznych układów elektronowych. W fachowej terminologii stosowano je zarówno wobec maszyn cyfrowych wyprodukowanych w kraju jak również tych powstałych za granicą.

Rodzaje maszyn[edytuj]

W Polsce powstało kilka maszyn tego typu. Były to:

Skonstruowane na przełomie lat 50. i 60. XX wieku na Politechnice Warszawskiej w Katedrze Budowy Maszyn Matematycznych, kierowanej przez prof. Antoniego Kilińskiego. Wykorzystywały nietypową arytmetykę negabinarną opracowaną przez matematyka, prof. Zdzisława Pawlaka. Programowanie tych maszyn (początkowo wyłącznie w języku maszynowym) uważane było za zadanie nadzwyczaj trudne.

Języki programowania:

Przypisy

  1. Mała Encyklopedia Przyrodnicza, wyd. II, PWN, Warszawa 1962, s. 152-154.
  2. Mała Encyklopedia Przyrodnicza, wyd. II, PWN, Warszawa 1962, s. 154.
  3. Mała Encyklopedia Przyrodnicza, wyd. II, PWN, Warszawa 1962, s. 154.
  4. Mała Encyklopedia Przyrodnicza, wyd. II, PWN, Warszawa 1962, s. 154.
  5. Maszyny Matematyczne nr 1/1966r [1]
  6. Automatyzacja programowania w Polsce do roku 1970 Informatyka nr 3/1971 r [2]
  7. Maszyny Matematyczne nr 2/1967r [3]