Ulica Karowa w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica Karowa w Warszawie
Powiśle
Ilustracja
Ulica Karowa przy ul. Krakowskie Przedmieście
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg 0 ul. Wybrzeże Kościuszkowskie
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Dobra
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Furmańskaul. Browarna
Ikona ulica wiadukt.svg Wiadukt im. Stanisława Markiewicza
Ikona ulica koniec T.svg ul. Krakowskie Przedmieście
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Karowa w Warszawie
Ulica Karowa w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Karowa w Warszawie
Ulica Karowa w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Karowa w Warszawie
Ulica Karowa w Warszawie
Ziemia52°14′38,6″N 21°01′16,1″E/52,244056 21,021139

Ulica Karowa – ulica biegnąca od Wybrzeża Kościuszkowskiego do Krakowskiego Przedmieścia w Warszawie. Na całej długości posiada kategorię drogi powiatowej[1].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa ulicy pochodzi od taboru miejskiego, zwanego Magazynem Karowym, utworzonego przez marszałka wielkiego koronnego Franciszka Bielińskiego[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec XIX wieku ulica stanowiła jedno z niewielu połączeń pomiędzy górną częścią Warszawy a Powiślem. Była to wąska droga, którą z miasta zwożono odpadki do Magazynu Karowego.

Po wybudowaniu w latach 1851–1855 wodociągu Marconiego w bramie wzniesionej u wylotu ul. Karowej na ul. Krakowskie Przedmieście uruchomiono dwa zdroje uliczne, a nad bramą umieszczono rzeźbę Syreny[3].

Na łamach grudniowego wydania „Tygodnika Ilustrowanego” z 1885 ukazał się ambitny projekt zagospodarowania Karowej. Zaczęto od wyburzenia bramy Marconiego, poszerzenia i skanalizowania Karowej. Potem wykupiono teren od klasztoru Wizytek. W 1900 ruszyła budowa spiralnego zjazdu. Po czterech latach żelbetowy wiadukt połączył skarpę ze specjalnym nasypem[2].

Budynek wielorodzinny pod numerem 18a zaprojektował zespół architektów w składzie: Jerzy Kuźmienko, Janusz Nowak, Piotr Sembrat, Adam Snopek i Henryk Dąbrowski[4].

W lutym 1945 saperzy Armii Czerwonej oddali do eksploatacji most wysokowodny na Wiśle znajdujący się u wylotu ulicy[5]

Na osi ulicy Karowej i Stefana Okrzei ma powstać kładka na Wiśle[6].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie: Ulice (pol.). zdm.waw.pl. [dostęp 2019-12-19].
  2. a b Ulica Karowa. Dzielnica Śródmieście m. st. Warszawy. [dostęp 16 października 2015].
  3. Stefan Kieniewicz: Warszawa w latach 1795–1914. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 125.
  4. Arch. Jerzy Kuźmienko (pol.). architektsarp.pl. [dostęp 2017-04-19].
  5. Jan Górski: Drugie narodziny miasta. Warszawa 1945. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1976, s. 49–50.
  6. Krzysztof Śmietana. Pod Łazienkowskim podwieszą dwie kładki. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 13 kwietnia 2016.